Tuesday, May 24, 2016

ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟΣ Ο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 16;


ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΟΣ Ο ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ, ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΑΝΩ ΤΩΝ 16;

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
=====

Με λύπη είδαμε τη θέση–απάντηση προς την ΟΕΛΜΕΚ, της Επιτρόπου του Παιδιού κ. Λήδας Κουρσουμπά αναφορικά με τον εκκλησιασμό. «Η αναγνώριση του δικαιώματος των μαθητών/τριων, άνω των 16, ν’ αποφασίζουν οι  ίδιοι/ες υπεύθυνα κατά πόσο  επιθυμούν να συμμετέχουν  ή όχι σε ομαδικό εκκλησιασμό, είναι σημαντικό βήμα προς τον παιδοκεντρικό εκσυγχρονισμό των κανονισμών, το οποίο μάλιστα θα πρέπει να επεκταθεί και σε καμιά περίπτωση να περιοριστεί», ανέφερε στην απάντησή της η κ. Λήδα Κουρσουμπά προς την ΟΕΛΜΕΚ. 

Κι όταν λέμε εδώ εκκλησιασμό, εννοούμε τη συμμετοχή στη Θεία Λειτουργία. Ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς αναφέρει ότι «η παιδεία εις την πραγματικότητα σημαίνει φωτισμόν, τον φωτισμόν δια του αγιασμού εν Αγίω Πνεύματι, το Οποίον είναι φορεύς και δημιουργός της αγιότητος και του φωτός και της γνώσεως». Με αυτά τα εφόδια θα βοηθήσουμε τους μαθητές.

Η παιδεία πρέπει να μεταφέρει στους μαθητές το περιεχόμενο της ευχής της Θείας Λειτουργίας  των Προηγιασμένων Δώρων του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου «ψηλάφησον τας διανοίας». Τι ενοχλεί η υποχρεωτική συμμετοχή των Ορθοδόξων μαθητών στον εκκλησιασμό;

Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος λέγει «Παιδεία μετάληψις αγιότητος εστί» (Εις την Προς Εβραίους Ομιλία ΚΘ). Έτσι εξασφαλίζεται το Ορθόδοξο ήθος στους μαθητές. Η επιμονή στον προαιρετικό εκκλησιασμό των Ορθοδόξων μαθητών, είναι απότοκη της μεγάλης εκκοσμίκευσης που ταλανίζει πολλούς  θεσμούς στην Κύπρο, στα Εκκλησιαστικά θέματα.


«Καθαρθήναι δει πρώτον, είτα καθάραι· σοφισθήναι, και είτα σοφίσαι· γενέσθαι φως, και φωτίσαι· εγγίσαι Θεώ, και προσαγαγείν άλλους· αγιασθήναι και αγιάσαι», λέγει ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος. «Mόνο ο αγιασθείς άνθρωπος δύναται να αγιάζει και άλλους· μόνον γενόμενος αυτός φως δύναται να φωτίζη τους άλλους», αναφέρει ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς. Γιατί λοιπόν αυτή η προσπάθεια  για προαιρετικό εκκλησιασμό των Ορθοδόξων μαθητών; Γιατί να αλλάξει αυτό το ευλογημένο έθος των Λυκείων μας και να μη είναι υποχρεωτικό για όλους τους Ορθόδοξους μαθητές;

Monday, May 23, 2016

ΕΞΑΙΡΕΤΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ


ΕΞΑΙΡΕΤΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε στο ιστολόγιο “Ακτίνες”:

“Σοφία - 17 Μαΐου 2016 - Ο Πατριάρχης Βουλγαρίας Νεόφυτος δέχθηκε ελληνική αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον π.  Θεόδωρο Ζήση.

Την αντιπροσωπεία αποτελούσαν ο Αρχιμ. Παύλος Δημητρακόπουλος, ο Πρωτοπρεσβύτερος Ματθαίος Βουλκανέσκου και ο Μοναχός Σεραφείμ Ζήσης και επισκέφθηκαν τη Βουλγαρία μετά από πρόσκληση του Μητροπολίτη Λόβετς Γαβριήλ.

Στη συνάντηση ο π. Θεόδωρος Ζήσης έδωσε τις ευχές και τα συγχαρητήρια εκ μέρους του Μητροπολίτη Πειραιώς Σεραφείμ για τη θέση της Βουλγαρικής Ορθόδοξης Εκκλησίας σχετικά με την προσεχή Μεγάλη Σύνοδο.

«Ήρθαμε για να εκφράσουμε τη χαρά μας επειδή η Βουλγαρική και Γεωργιανή Εκκλησία δεν ανήκουν στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, μας κάνουν να ελπίζουμε ότι στην επερχόμενη Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης δεν θα υποστηρίξουν τον  οικουμενισμό», δήλωσε ο π. Θεόδωρος Ζήσης.

Ακολούθησε διάλεξη στη Σόφια στις 18/05/2016 του π. Θεοδώρου με θέμα "Η Ορθοδοξία σήμερα".”

Πολύ ωραία η πρωτοβουλία του π. Θεόδωρου Ζήση να επισκεφθεί τον Μακαριότατο Πατριάρχη Βουλγαρίας Νεόφυτο και να του εκφράσει την ευγνωμοσύνη των απανταχού της γης ορθόδοξων πιστών επειδή η Εκκλησία της Βουλγαρίας όπως και η Εκκλησία της Γεωργίας απέχουν από το κακόδοξο ΠΣΕ.


Είναι άξιος κάθε επαίνου ο π. Θεόδωρος Ζήσης που σηκώνει το βάρος του αντιοικουμενιστικού αγώνα και σπεύδει σε κάθε γωνιά της γης για να μεταφέρει το μήνυμα της Ορθοδοξίας. Πριν λίγο καιρό ήταν στη Μολδαβία, τώρα στη Βουλγαρία, ενώ αλωνίζει την Ελληνική επικράτεια για να δώσει ορθόδοξη ομολογία. 

Κύριος ο Θεός ας τον φωτίζει και ας τον ενισχύει στο θεάρεστο έργο του, που υποσκάπτουν απροκάλυπτα, όχι μόνον οι οικουμενιστές, αλλά και όσοι μικρόψυχοι - όπως τον π. Βασίλειο Βολουδάκη- νομίζουν ότι ο αντιοικουμενιστικός αγώνας πρέπει να εκτραπεί σε αγώνα εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου ως θεσμού.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΥΠΕΡΟΡΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ (ROCOR)


ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΥΠΕΡΟΡΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΣΠΟΡΑΣ (ROCOR)

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Η Ανακοίνωση της Ρωσικής Υπερόριας Εκκλησίας της Διασποράς (ROCOR) για την Αγία και Μεγάλη Συνοδο είναι ένα πολύ θεολογικό κείμενο που έχει πλήρη ενημέρωση των γεγονότων που αναλύει και που διαπνέεται από καθαρά παραδοσιακό φρόνημα που αναπτερώνει τις ελπίδες των πιστών.

Εκφράζουμε την πιο μεγάλη μας χαρά για την Ανακοίνωση της Ρωσικής Υπερόριας Εκκλησίας.  Mε την Ανακοίνωση αυτή η ROCOR κατατάσσεται στις παραδοσιακές Εκκλησίες οι οποίες απορρίπτουν τα κακόδοξα στοιχεία των κειμένων της ε΄ Προσυνοδικής Διάσκεψης που προωθούνται για έγκριση από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο.

Το κείμενο της Ανακοίνωσης εντυπωσιάζει για την δογματική ακρίβεια της διατύπωσης καθώς και για την πλήρη ενημέρωση των αντιρρήσεων που διατυπώθηκαν πανορθοδόξως για τα επιλήψιμα στοιχεία των κειμένων της ε΄ Προσυνοδικής Διάσκεψης.

Η αντίδραση κατά των οικουμενιστικών σχεδιασμών είναι πια καθολική. Η Εκκλησία της Βουλγαρίας, η Εκκλησία της Γεωργίας, το Άγιον Όρος, η Εκκλησία της Ουκρανίας, η Εκκλησία της Μολδαβίας ελπίζουμε και οι Εκκλησίες της Ελλάδας και της Κύπρου ίσως και της Σερβίας θα τηρήσουν ορθόδοξη στάση. Γι’ αυτό τρέφουμε τη βάσιμη ελπίδα ότι τελικά θα ακυρωθούν τα σχέδια των οικουμενιστών.

ΠΡΙΝ Η ΕΥΡΩΠΗ ΠΕΘΑΝΕΙ...


ΠΡΙΝ Η ΕΥΡΩΠΗ ΠΕΘΑΝΕΙ...

Του περιοδικού “Ο Σωτήρ”
=====

Τὴν Εὐρώπη, τὴ γηραιὰ Ἤπειρο, τὴν ἀγάπησε ὁ μόνος ἀληθινὸς Θεός, ὁ Χριστός. Τὸν ἀγάπησε καὶ Ἐκείνη. Τὴ βρῆκε γριά, τὴν ἔκανε καλλονή. Αἰῶνες κράτησε αὐτὸς ὁ δεσμός. Καὶ στὴ διάρκειά του ἡ Εὐρώπη γνώρισε τὴ μεγαλύτερή της δόξα. Ἔγινε ἡ χαρὰ τοῦ κόσμου, εὐεργέτησε πλῆθος ἐθνῶν καὶ λαῶν.

Κάποια στιγμὴ ὁ σύνδεσμός της μὲ τὸν Χριστὸ ἄρχισε νὰ χαλαρώνει. Ἡ Εὐρώπη πῆρε τὰ μάτια της ἀπὸ τὸν Χριστὸ καὶ ἄρχισε νὰ κρυφοκοιτάζει τὶς χαρές, τὴ δόξα καὶ τοὺς θησαυροὺς τῆς γῆς. Κι ὅσο ἀπομακρυνόταν ἀπὸ τὸν Χριστό, τόσο κολλοῦσε στὴ γῆ, ὡσότου ἔγινε ἕνα μὲ αὐτήν.

Ἔτσι ἡ Εὐρώπη κατάντησε σκιάχτρο. Αὐτὴ ποὺ κάποτε ἔλαμπε ἀπὸ ὀμορφιά, γέρασε πάλι ἄσχημα. Καὶ ἀπὸ εὐλογία ἔγινε κατάρα τοῦ κόσμου. Μέσα στὴν τρέλα τῆς ἀποστασίας της διέπραξε κάθε εἴδους ἀτιμία σὲ βάρος τῶν λαῶν τῆς γῆς. Δυὸ φορὲς τὸν περασμένο αἰώνα ἔπνιξε στὸ αἷμα τὸν πλανήτη.
   
Τώρα πιὰ ἡ Εὐρώπη εἶναι χῶμα. Κινούμενο πτῶμα. Πτῶμα δίχως ψυχή. Ἡ ψυχὴ τῆς Εὐρώπης ἔχει ἀπὸ αἰῶνες πεθάνει. Τώρα πεθαίνει καὶ τὸ σῶμα της.
   
Πεθαίνει ἡ Εὐρώπη; Ἡ Εὐρώπη σήμερα ἀποτελεῖ πόλο ἕλξεως γιὰ ὅλο τὸν κόσμο. Σήμερα ἔχει ἀποδυθεῖ στὸ πιὸ φιλόδοξο πείραμα τῆς ἱστορίας της. Βάζει στὴν ἄκρη τοὺς ἐθνικοὺς διχασμούς, σχηματίζει ἑνιαῖο σύνολο μὲ κοινὲς ἀρχές, κοινοὺς νόμους, πανίσχυρο κοινὸ νόμισμα καὶ ὁλοένα καὶ περισσότερο ἐνισχυόμενη ἑνιαία κεντρικὴ διοίκηση. Πῶς μπορεῖ αὐτὸς ὁ δυναμικὸς σχηματισμὸς νὰ πεθαίνει;
   
Κι ὅμως, πεθαίνει.
   
Αἰῶνες τώρα ὁ κακοήθης ὄγκος τοῦ Παπισμοῦ κατατρώγει τὰ σπλάχνα της. Κάποια στιγμὴ τὸ ἀπαίσιο καρκίνωμα ἔσπασε σὲ πλῆθος προτεσταντικὰ ὀγκίδια ποὺ προσέβαλαν ὅλα τὰ ζωτικά της ὄργανα. Νέκρωσαν τὰ νεφρά της, ἀχρήστευσαν τοὺς πνεύμονές της, χάλασαν τὴ σκέψη της.
    
Δὲν τὴ βλέπετε;
   
Οἱ νόμοι της δαιμονικοί, «νομιμοποιοῦν» τὶς διαστροφές. Οἱ ἐπιθυμίες της αἰσχρές. Τὰ προστάγματά της πρόστυχα. Οἱ πράξεις της κολασμένες. Ἡ ἐπιστήμη της ὑπηρετεῖ τὸ κακό, ἡ βιομηχανία της ἀπεργάζεται τὸν πόλεμο καὶ τὴν καταστροφή, οἱ θεσμοί της τὴν ὑποδούλωση τῶν ἀνθρώπων.
   
Ὅταν ἐγκατέλειψε τὸν Χριστό, γέννησε μιὰ κόρη ποὺ τὴν ἐγκατέστησε στὴν ἄλλη πλευρὰ τοῦ Ἀτλαντικοῦ. Κι ἡ κόρη πῆρε τοὺς κακοὺς τρόπους τῆς διεφθαρμένης μάνας. Τώρα μάνα καὶ κόρη συναγωνίζονται στὸν ἴδιο δρόμο τοῦ κακοῦ, ἀπομυζώντας τὸν ἱδρώτα καὶ τὸ αἷμα τῶν δυστυχισμένων τοῦ κόσμου.
   
Μέχρι πότε; Δὲν θὰ κρατήσει γιὰ πολὺ ἡ λύσσα τους. Ἤδη ἡ Εὐρώπη νιώθει νὰ μπήγονται στὶς σάρκες της τὰ δόντια τοῦ θανάτου. Ὀρδὲς ἀλλόθρησκων εἰσβάλλουν στὸ κορμί της, ἑτοιμάζουν τὸ τέλος της, ἀντάξιο τῆς ἀποστασίας της. Ἡ Εὐρώπη πεθαίνει.
   
Δὲν ἀκοῦτε;
   

Τί εἶναι αὐτὸς ὁ ἄγριος θόρυβος μέσα ἀπὸ τὰ σπλάχνα τῆς Εὐρώπης; Δὲν εἶναι οἱ μηχανὲς τῶν ἐργοστασίων της. Δὲν εἶναι ὁ ἦχος τῶν ἀεροπλάνων της. Δὲν εἶναι οἱ ἐκρήξεις τῶν ὅπλων καὶ τὸ τράνταγμα τῶν πολεμικῶν μηχανῶν της.
   
Τί εἶναι;
   
Εἶναι ὁ ἐπιθανάτιος ρόγχος της. Τὸ φριχτὸ ροχαλητὸ τοῦ ἐπερχόμενου τέλους της. Διότι ἡ Εὐρώπη πεθαίνει. Ἡ Εὐρώπη βρίσκεται σχεδὸν μέσα στὸν τάφο της. Σάπισε ἡ νεκρὴ ψυχή της. Βρίσκεται σὲ προχωρημένη ἀποσύνθεση τὸ πνεῦμα της. Ὄζει ἀπαίσια. Ἡ δυσωδία της πνίγει τὸν πλανήτη. Τώρα πιὰ ἡ Εὐρώπη φυτοζωεῖ. Βρίσκεται σὲ κῶμα πνευματικό. Ἡ Εὐρώπη ἀφήνει τὴν τελευταία πνοή της.
   
Θὰ πεθάνει;
   
Ἂς μὴν πεθάνει – δὲν πρέπει νὰ πεθάνει – ἡ Εὐρώπη!
   
Πρὶν ἡ Εὐρώπη πεθάνει, ἂς γίνει τὸ θαῦμα!
   
Στὸ ὄνομα τῶν ἁγίων Μαρτύρων ποὺ ἔχυσαν τὸ αἷμα τους γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ, τρέξτε νὰ ξυπνήσετε τὴν Εὐρώπη ἀπὸ τὸν θανατηφόρο πνευματικό της ὕπνο. Θυμηθεῖτε τὸ αἷμα της. Θυμηθεῖτε τὰ λιοντάρια, τὶς τίγρεις τῶν Μαρτύρων, τὰ σπασμένα τους κόκκαλα.
   
Θυμηθεῖτε! Δῶστε της χέρι βοηθείας. Πρὶν ἡ Εὐρώπη πεθάνει γιὰ πάντα!

«ΑΠΟ ΤΗΝ Β΄ ΒΑΤΙΚΑΝΗ (1965) ΣΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ (ΚΡΗΤΗ 2016)» Δ΄


«ΑΠΟ ΤΗΝ Β΄ ΒΑΤΙΚΑΝΗ (1965) ΣΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ (ΚΡΗΤΗ 2016)»
Δ΄ 

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Πέτρου Χιρς
=====

4. ΟΧΙ «ΔΟΓΜΑΤΙΣΜΟΥΣ»

Επιπροσθέτως, όπως έχει τονισθεί, αυτή η Σύνοδος – όπως και η Β΄ Βατικανή – είναι μία «μη δογματική» σύνοδος, στην οποία, κατά τα λεγόμενα του Πατριάρχη Αθηναγόρα τα δόγματα θα πρέπει να μείνουν στο «θησαυροφυλάκιο». Με αυτήν την ομοιότητα της Συνόδου με την Β΄ Βατικανή φτάσαμε στον τέταρτο οδοδείκτη της πορείας μας προς την Κρήτη.

Η Α΄ Πανορθόδοξη Προσυνοδική Διάσκεψη του 1976 (στην οποία άσκησε κριτική ο Άγιος Ιουστίνος) αποφάσισε, και ίσως εμπνεύστηκε από το παράδειγμα της Β΄ Βατικανής (την οποία ο Πάπας ήθελε «ελεύθερη από δογματισμούς»), να μην ασχοληθεί άμεσα με τα δόγματα και τους κανόνες της Εκκλησίας, αλλά παρά ταύτα, να λάβει αποφάσεις θεολογικής και εκκλησιολογικής, δηλαδή ουσιαστικά δογματικής, φύσεως.

Έχουμε λοιπόν μία διγλωσσία και μικτό μήνυμα, εκ μέρους των οραματιστών και διοργανωτών της Πανορθοδόξου: από τη μία πλευρά πρόκειται για μία «μη-δογματική» σύνοδο (πράγμα ανήκουστο), απ’ την άλλη πλευρά, οι αποφάσεις της θα έχουν θεολογικό και εκκλησιολογικό περιεχόμενο!

Συνεπώς, το μήνυμα που λαμβάνουν οι πιστοί, όχι μόνο οι λαϊκοί, αλλά και οι κληρικοί, ακόμα και οι επίσκοποι, τους καθησυχάζει και αδρανοποιεί την επαγρύπνησή τους. Τους λέει, τρόπον τινά, ότι «δεν συμβαίνει τίποτε ουσιαστικό εδώ, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, δεν θα αλλάξει η πίστη μας», ενώ ουσιαστικά εκφράζεται, νομιμοποιείται και εγκρίνεται μία νέα εκκλησιολογία, μία νέα δογματική διδασκαλία για το τι είναι Εκκλησία.

 Σε αντίθεση με αυτή την προσέγγιση ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς εξηγεί: 
«Τυγχάνει αναμφισβήτητο ιστορικόν γεγονός ότι οι Άγιες και Θεοσύλλεκτες Σύνοδοι των Αγίων και θεοφόρων Πατέρων είχαν πάντοτε ενώπιόν τους ένα συγκεκριμένο πρόβλημα το πολύ δε δύο ή τρία προβλήματα, που ετίθεντο ενώπιον της Εκκλησίας εκ μέρους των μεγάλων αιρέσεων και σχισμάτων και γενικώς εκείνων οι οποίοι διέστρεφαν την ορθή πίστη, έσχιζαν και διασπούσαν την ενότητα της Εκκλησίας και έθεταν σε σοβαρό κίνδυνο τη σωτηρία των πιστών, τη σωτηρία του ευσεβούς και περιουσίου λαού τού Θεού και ολοκλήρου της κτίσεως. Διά τούτο  οι Άγιες  Οικουμενικές Σύνοδοι, όπως όλοι γνωρίζουμε, είχαν πάντοτε χριστολογικό, σωτηριολογικό, εκκλησιολογικό χαρακτήρα. Το γεγονός αυτό σημαίνει, ότι το κεντρικό τους θέμα και το κύριον ευαγγέλιόν τους ήταν πάντοτε: ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός και η εν Αυτώ σωτηρία μας, η εν Αυτώ θέωσίς μας» 5.. 

Η τραγική ειρωνεία και η τραγωδία του ζητήματος βρίσκεται στο γεγονός ότι σήμερα είμαστε ήδη αντιμέτωποι με την σοβαρή απειλή «των μεγάλων αιρέσεων», η οποία διαστρεβλώνει την Ορθόδοξη Πίστη, «διαρρηγνύει και διασπά την ενότητα της Εκκλησία και θέτει σε σοβαρό κίνδυνο την σωτηρίαν των πιστών». Αυτή η αίρεση, ασφαλώς, είναι η παναίρεση της νέας οικουμενιστικής εκκλησιολογίας που αρνείται την Μοναδικότητα, την Αγιότητα, την Καθολικότητα και την Αποστολικότητα της Εκκλησίας. Εμείς οι Ορθόδοξοι αντί να ακολουθούμε την Β΄ Βατικανή Σύνοδο στην πανηγυρική αποδοχή της νέας αντι-εκκλησιολογίας, πρέπει να συγκαλέσουμε σύνοδο προκειμένου αποφασιστικά να την αποκηρύξει και με σαφήνεια να ανακηρύξει εκ νέου τη διαχρονική Πατερική αντίληψη περί Εκκλησίας.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:


5 M. Brun, «O αντίκτυπος της Β′ Βατικάνειας Συνόδου στην Όρθόδοξη Εκκλησία», Θεολογία, 86(2015), 223-224.

(Συνεχίζεται)

ΠΟΙΗΜΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΙΟΝ ΕΥΓΕΝΙΟΝ ΡΟΝΤΙΟΝΩΦ

(Ποίημα εις τον Άγιον Ευγένιον Ροντιόνωφ)




ΑΓΙΕ ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΕΥΓΕΝΙΕ
                                                            
Του Β. Χαραλάμπους
=====

Τον Σταυρόν του Χριστού
ουκ ηρνήθης
Άγιε Νεομάρτυς Ευγένιε
της Ρωσίας το μέγα καύχημα.

Του Θεού Λόγου Ομολογητής
γέγονας Άγιε
των χριστομάχων Ισμαηλιτών
περιφρονήσας την άνοιαν.

Τον Σταυρόν του Κυρίου της δόξης
μη αρνησάμενος
σταυροφόρος γέγονας
υπομείνας εις τέλος
του μαρτυρίου τον θάνατον
από των δεξαμένων την θεοστυγή
και θεομάχον του Ισλάμ την ασέβειαν.


ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ, ΑΡΧΙΜ. ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ, "ΓΙΝΕΣΘΕ ΕΤΟΙΜΟΙ"


ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
_______

Αρχιμ. Κυρίλλου Κωστοπούλου, «Γίνεσθε έτοιμοι», Κείμενα Ορθοδοξου ομολογίας εν όψει της Συνόδου του 2016, Πάτρα 2016, σσ. 55.

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====

Ενώ μαίνεται, εδώ και μήνες, η αντιπαράθεση σχετικά με την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο ο καλός κληρικός π. Κύριλλος, νηφάλια, με ύφος ευπρεπές και ταπεινό και, προ πάντων με όχι ευκαταφρόνητα  επιχειρήματα στη φαρέτρα του, αντιμετωπίζει, χωρίς πνεύμα εριστικό, το ενώπιόν του θέμα. Δεν χρειάζεται καν να υπογραμμιστεί η αξία του παρόντος ολιγοσέλιδου πονήματος. Ουκ εν τω πολλώ το ευ. 

Ο π. Κύριλλος συγκέντρωσε στον παρόντα τόμο άρθρα, τα οποία δημοσίευσε σε περιοδικά κι εφημερίδες, όπως και σε έγκυρους ιστοτόπους. Όλα άπτονται του καυτού, κυριολεκτικώς, θέματος της Πανορθοδόξου Συνόδου. Βασικά ερωτήματα, όπως τι είναι Ιεροί Κανόνες, τι είναι Εκκλησία και για ποιο λόγο είναι Μία, όπως και ποια η ανάγκη συγκλήσεως της Συνόδου, είναι φυσικό να απασχολούν τα μέλη του χριστεπωνύμου πληρώματος. Οι άνθρωποι χρειάζονται επειγόντως και άνευ αναβολής έγκυρες απαντήσεις. 

Ο συγγραφέας δεν το κρύβει ότι συνέχεται από αγωνία, φοβούμενος ότι αν η Συνοδος προχωρήσει στην επικύρωση αυτών που συμφωνήθηκαν στη Σύναξη των Προκαθημένων του Σαμπεζύ τον παρελθόντα Ιανουάριο, ερήμην, όπως είναι τοις πάσι γνωστόν, των Ιερών Συνόδων των κατά τόπους Ορθοδοξων Εκκλησιών, (και με βάση το διαβόητο 24+1) δεν θα ονομαστεί απλώς η Σύνοδος ληστρική και εξοβελιστέα, αλλά το χειρότερο θα προκαλέσει σχίσμα στην Εκκλησία. 

Αυτό θα είναι αυτόχρημα τραγικό κι οι πρωταίτιοι θα είναι αναμφιβόλως αναπολόγητοι ενώπιον  Θεού και ανθρώπων. Σκεφθείτε να τρέχουν με τόση σπουδή, καθίδροι και ασθμαίνοντες για την ομολογία της ενότητος των απανταχού Ορθοδοξών και να καταλήξουμε σε … σχίσμα! Σημειώνει με πολύ πόνο: «Ο Οικουμενικός Πατριάρχης και οι περί αυτόν φέρουν μεγίστην ευθύνην έναντι του Θεού και των μελών της Εκκλησίας, εάν καταστή μια Οικουμενική  -και όχι Πανορθόδοξος- Σύνοδος ληστρική και προκαλέση σχίσμα στην Ορθόδοξη Εκκλησία». Κάτι πολύ σημαντικό το οποίο τονίζεται εμφαντικά είναι ότι μια Οικουμενική Σύνοδος «ουδέποτε ακυρώνει αποφάσεις οι οποίες ελήφθηκαν υπό των προηγουμένων Συνόδων. Αυτό διετράνωσαν οι συμμετασχόντες Πατέρες στην Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο:  «μετά πάσης ακριβείας ερευνήσαντες τε και διασκεψάμενοι  και τω σκοπώ της αληθείας ακολουθήσαντες, ουδέν αφαιρούμεν, ουδέν προστίθεμεν, αλλά πάντα τα της Καθολικής Εκκλησίας αμείωτα διαφυλάττομεν…». 

Κλείνουμε παραθέτοντας κάτι από την αγιοπατερική απάντηση στην οικουμενιστική ερμηνεία του κυριακού λογίου «ίνα πάντες εν ώσιν» (Ιωάν. ιζ. 21). Ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας στην ερμηνεία του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου διακηρύσσει ότι «βασική προϋπόθεση του «εν ώσιν» είναι η συμφωνία της πίστεως, η οποία έχει ως αποτέλεσμα την ομοψυχία των μελών της Εκκλησίας».


Η οικουμενιστική ερμηνεία έχει τόση σχέση με τα ανωτέρω όση έχει ο …φάντης με το ρετσινόλαδο. Ευχαριστούμε τον καλό κληρικό που αγωνίζεται, με ήθος και συνέπεια, υπέρ της ευσεβείας στους χαλεπούς καιρούς μας.

Sunday, May 22, 2016

ΝΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΕΙ ΤΟ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟ ΒΙΤΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ


ΝΑ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΘΕΙ ΤΟ ΔΙΑΘΡΗΣΚΕΙΑΚΟ ΒΙΤΡΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Αναφέρει σε επιστολή του προς τον Παναγιώτατο, τους Ορθόδοξους Προκαθημένους και την Πανορθόδοξη Γραμματεία της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου ο Πρωτοπρεσβύτερος Αναστάσιος Γκοτσόπουλος:

“Στήν κεντρική εἲσοδο τῶν ἐγκαταστάσεων καί ἀκριβῶς ἒξω ἀπό τό Ἱερό Παρεκκλήσιο τῆς Ὀρθοδόξου Ἀκαδηµίας τῆς Κρήτης, ὃπου τόν προσεχή Ἰούνιο θά συνέλθει ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ὑπάρχει ἀνηρτηµένο βιτρό, ἒργο τοῦ R. Bleninger (πρόγραµµα «Πρόσωπο πρός Πρόσωπο» τῆς ΟΑΚ).

Στό ἒργο εἰκονίζονται, ὃπως µπορεῖτε νά δεῖτε στό συνηµµένο φωτογραφικό ὑλικό, στό κέντρο τῆς παραστάσεως τρεῖς ἀνθρώπινες φιγοῦρες ἀνάµεσα σέ φλόγες, οἱ ὁποῖες, προφανώς, ὑποδηλώνουν τήν ταλαιπωρηµένη στό καµίνι τῆς ζωῆς ἀνθρωπότητα.

Οἱ τρεῖς αὐτοί ἂνθρωποι ὑψώνουν σέ στάση δεήσεως τά χέρια τους σέ θρησκευτικά σύµβολα: ὁ ἓνας πρός τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου, ὁ ἂλλος πρός τήν Ἡµισέληνο (ἀριστερά τοῦ Σταυροῦ) καί ὁ τρίτος πρός τό Ἂστρο τοῦ ∆αυίδ (Ἑξάλφα, δεξιά τοῦ Σταυροῦ)!

Ὁ Τίµιος Σταυρός καί τά δύο σύµβολα τῶν «µονοθεϊστικῶν θρησκειῶν» (Ἡµισέληνος καί Ἑξάλφα) πλαισιώνονται καί συνδέονται σέ µία εἰκαστική ἑνότητα µέ τό οὐράνιο τόξο, τό κατ’ ἐξοχήν σύµβολο τῆς Νέας Ἐποχῆς.

Εἶναι πασιφανές ὃτι ἡ σύνθεση αὐτή προβάλλει µέ τόν πλέον σαφή καί ἀδιαµφισβήτητο τρόπο τόν διαθρησκειακό συγκρητιστικό οἰκουµενισµό.”

Θερμή παράκληση όλων των πιστών είναι η απομάκρυνση του βιτρό με τον κακόδοξο συμβολισμό από το χώρο όπου θα συνέλθει η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδοξίας.

Ακριβώς για να διασκεδαστούν οι εντυπώσεις ότι η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος θα είναι μια οικουμενιστική Σύνοδος, αλλά και για να αποκτήσει ιερότητα ο χώρος, επιβάλλεται ανυπερθέτως να εισακουστεί η παράκληση του ευλαβούς Πρωτοπρεσβύτερου των Πατρών.

ΕΘΝΟΠΡΕΠΗΣ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ


ΕΘΝΟΠΡΕΠΗΣ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΑΛΑΜΑΡΙΑΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Γράφει στη “Ρομφαία” ο κ. Στέφανος Κατσιμάνης:

“Αρχιερατική Θεία Λειτουργία τελέστηκε σήμερα, Κυριακή 22 Μαΐου, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Καλαμαριάς, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνου.

Προ της απολύσεως της Θείας Λειτουργίας, τελέστηκε μνημόσυνο πάντων των αδίκως σφαγιασθέντων κατά τη γενοκτονία των Ποντίων.

Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά του, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι μια γενοκτονία δεν μπορεί να μετονομασθεί σε εθνοκάθαρση, ούτε σε συνωστισμό, όσο κι αν κάποιοι, εκ του ασφαλούς, θέλουν να ονομάζουν.

Ακόμα, τόνισε ότι η Μητρόπολή μας τέλεσε αυτό το μνημόσυνο, προκειμένου να τιμήσει τα θύματα που σφαγιάστηκαν από το 1914 μέχρι το 1922.”

Είναι πολύ ενθαρρυντικό το γεγονός ότι ο Σεβ. Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος μιλά χωρίς συμβιβασμούς με εθνοπρεπή γλώσσα για τα δίκαια της πατρίδας μας.

Πολύ χαρήκαμε προπαντός επειδή ο Σεβ. κ. Ιουστίνος τήρησε την ενδεδειγμένη στάση για τα θέματα που αφορούν την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο κατά τη συζήτηση που έγινε στην Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Ελπίζουμε ότι θα τηρήσει την ίδια δυναμική στάση στη Σύνοδο της Ιεραρχίας που θα συνέλθει την Τρίτη και την Τετάρτη και στην ημερήσια διάταξη της οποίας θα βρίσκεται η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος. 

Αυτά αναμένομε από ένα μαθητή του π. Αυγουστίνου Καντιώτη! Να προμαχεί για τα δίκαια του λαού μας και για την αλήθεια της πίστης μας.

«ΑΠΟ ΤΗΝ Β΄ ΒΑΤΙΚΑΝΗ (1965) ΣΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ (ΚΡΗΤΗ 2016)» Γ΄


«ΑΠΟ ΤΗΝ Β΄ ΒΑΤΙΚΑΝΗ (1965) ΣΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ (ΚΡΗΤΗ 2016)»
Γ΄ 

Του Πρωτοπρεσβυτέρου Πέτρου Χιρς
=====

3. ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ: «Έχουμε τους ίδιους στόχους με τον πάπα Ιωάννη 23ο»!
Ένας τρίτος οδοδείκτης που φανερώνει ότι η Πανορθόδοξη Σύνοδος δεν ακολουθεί τους Αγίους Πατέρες είναι το αντικείμενο της Συνόδου. Μιμούμενη η παρούσα Σύνοδος εξ ολοκλήρου τη Β΄ Βατικανή ως προς το αντικείμενό της, έχει ως raison d' être (λόγο ύπαρξης) αυτής, την ανανέωση και ανακαίνιση της εσωτερικής ζωής και οργάνωσης της Εκκλησίας. Η Πανορθόδοξη Σύνοδος, ακολουθεί το πρότυπο της Β΄ Βατικανής: και αυτή επίσης δεν συγκαλείται για να αντιμετωπίσει δογματικά ζητήματα, όπως συνέβη με όλες τις προηγούμενες Οικουμενικές Συνόδους, αλλά για να επιφέρει «εκσυγχρονισμό» και αναδιοργάνωση της Εκκλησίας.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος σε παλαιότερο δημοσίευμά του στο Ρωμαιοκαθολικό περιοδικό The National Catholic Reporter έγραψε τα εξής αποκαλυπτικά των προθέσεών του για την Πανορθόδοξη Σύνοδο: «οι δικοί μας στόχοι είναι ίδιοι με αυτούς του πάπα Ιωάννου 23ου να εκσυγχρονίσουμε την Εκκλησία και να προωθήσουμε την ενότητα των Χριστιανών. Επίσης, η Σύνοδος θα σημάνει το άνοιγμα της Ορθόδοξης  Εκκλησίας στις μη Χριστιανικές θρησκείες και σε ολόκληρη την ανθρωπότητα. Αυτό σημαίνει μία νέα στάση έναντι του Ισλάμ, του Βουδισμού, του σύγχρονου πολιτισμού και όσον αφορά τις επιδιώξεις για αδελφότητα χωρίς ρατσιστικές διακρίσεις … με άλλα λόγια θα σημάνει το τέλος δώδεκα αιώνων απομόνωσης της Ορθόδοξης Εκκλησίας»4.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:


4.) "Council Coming for Orthodox", interview by Desmond O'Grady, The National Catholic Reporter,  in the January 21, 1977.

(Συνεχίζεται)