hits

Wednesday, October 1, 2014

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΕ ΕΠΙΤΙΜΟ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΘΗΝΩΝ


ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΜΟΝΟΦΥΣΙΤΗ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΣΕ ΕΠΙΤΙΜΟ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ ΤΗΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΑΘΗΝΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Η αναγόρευση του μονοφυσίτη Αρμένιου Πατριάρχη σε Επίτιμο Διδάκτορα της Θεολογικής Σχολής Αθηνών δείχνει το βαθμό της αλλοτρίωσης του ορθοδόξου φρονήματος που υπέστη η Σχολή τα τελευταία χρόνια.

Συνήθως -και δικαίως- στρέφουμε τα βέλη μας εναντίον του οικουμενιστικού και νεωτεριστικού φρονήματος του Θεολογικού Τμήματος της Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης, αλλά είναι φανερόν ότι το κακό έχει παραγίνει και στη Θεολογική Σχολή Αθηνών.

Και πώς να μην παραγίνει αφού ο ανεκδιήγητος Μεσσηνίας κ. Σαββάτος λύνει και δένει στη Σχολή όπως λύνει και δένει στην Ιεραρχία;

Η δυναστεία Χριστινάκη διέφθειρε σε απίστευτο βαθμό με το νεποτισμό -και όχι μόνον- τη Σχολή και την παρέδωσε τελικά στους οικουμενιστές και φιλελεύθερους Καθηγητές με αποτέλεσμα να βλέπουμε φαινόμενα όπως την αναγόρευση του μονοφυσίτη Πατριάρχη σε Επίτιμο Διδάκτορά της.

Εδώ καταντήσαμε! Καθηγητής της Ιστορίας των Δογμάτων κάνει εισήγηση ώστε μονοφυσίτης Πατριάρχης να αναγορευθεί Επίτιμος Διδάκτωρ της κατ’ ευφημισμό Ορθόδοξης Σχολής.!!!

Ας σημειωθεί μάλιστα ότι οι Αρμένιοι μονοφυσίτες εκπροσωπούν μεν τον μετριοπαθή μονοφυσιτισμό του Σεβήρου και όχι τον ακραίο Μονοφυσιτισμό του Ευτυχούς, πλην όμως είναι οι πιο προχωρημένης φύσεως μονοφυσίτες από τις υπάρχουσες μονοφυσιτικές “Εκκλησίες” εξ ου και αρνήθηκαν να επικυρώσουν τη Συμφωνία του Σαμπεζύ.

Βεβαίως δεν είναι η πρώτη φορά που αιρετικοί αναγορεύονται Επίτιμοι Διδάκτορες Ορθοδόξων Θεολογικών Σχολών. Είναι όμως η πρώτη φορά που αιρετικός αναγορεύεται Επίτιμος Διδάκτορας της Θεολογικής Σχολής Αθηνών.

Η άστοχη και απαράδεκτη αναγόρευση του Αρμένιου Πατριάρχη δίνει την ευκαιρία να τεθεί επιτακτικά το θέμα της αναγόρευσης ετεροδόξων ως Επίτιμων Διδακτόρων των Ορθόδοξων Θεολογικών Σχολών. 

Στη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού στις ΗΠΑ λ.χ., ακόμη και ο Δρυίδης -τουτέστιν ειδωλολάτρης- Πριμάτος του Αγγλικανισμού Ρόουαν Γουίλιαμς αναγορεύθηκε Επίτιμος Διδάκτορας!!!.

Η απογοήτευσή μας για την αναγόρευση του μονοφυσίτη Πατριάρχη σε Επίτιμο Διδάκτορα της Σχολής ουδεμία σχέση έχει με την ανυπόκριτη αγάπη και την γνήσια αλληλεγγύη που τρέφουμε προς τους πολύπαθους χριστιανούς αδελφούς μας τους Αρμένιους που υπέστησαν τα πάνδεινα στα χέρια των Τούρκων. 

Ούτε σημαίνει άρνηση για θεολογικό διάλογο -και όχι διάλογο δημοσίων σχέσεων- με τους Μονοφυσίτες.

Δεν έχουμε φοβικά σύνδρομα, όπως μας κατηγορούν οι Οικουμενιστές. 

Το αντίθετο! Επιδιώκουμε, ως επιβαλλόμενο χρέος μας, το διάλογο με όλους. Εφόσον οι διάλογοι διεξάγονται με ανεπίληπτο δογματικά και κανονικά τρόπο θεωρούμε αδήριτο χρέος μας το διάλογο με όλους. Τουτέστιν, αν δεν γίνονται συμπροσευχές με τους αιρετικούς και με τους αλλόθρησκους και αν δεν γίνονται εκπτώσεις στην ορθόδοξη πίστη με την υπογραφή προδοτικών για την Ορθοδοξία κειμένων και Συμφωνιών, είμαστε πανέτοιμοι για διάλογο με όλους.

Η Εκκλησία είναι πάντοτε, ήταν πάντοτε και πρέπει να είναι πάντοτε έτοιμη να διαλεχθεί με τον κόσμο.

Ο Προφήτης Μωυσής διαλέχθηκε με τους ιερείς του Φαραώ, ο προφήτης Ηλίας με τους ιερείς του Βάαλ, ο Απόστολος Παύλος με τους Ιουδαίους στις συναγωγές και με τους ειδωλολάτρες στην Πνύκα, ο Αγιος Γρηγόριος Παλαμάς, ο Αγιος Δακασκηνός και ο Αγιος Κύριλλος με τους Μωαμεθανούς κοκ.. Ο Αγιος Νικόλαος Αχρίδος με τους Ναζί, και με τις άθεες φιλοσοφίες της εποχής του, ο Οσιος Ιουστίνος Πόποβιτς με όλες τις άθεες φιλοσοφίες (Νιτσεισμό, Μαρξισμό, άθεο Υπαρξισμό) του 19ου και του 20ού αιώνα.

Οι παραδοσιακοί Καθηγητές Τρεμπέλας, Ρωμανίδης, π. Θεόδωρος Ζήσης μεταξύ άλλων διαλέχθηκαν με τους μονοφυσίτες χωρίς να φοβηθούν το διάλογο και χωρίς να κάνουν συμπροσευχές μαζί τους.

Ο μ. Μητροπολίτης Αττικής και Μεγαρίδος κυρός Νικόδημος επίσης δεν φοβήθηκε ποτέ να συμμετάσχει σε διαλόγους με ετερόδοξους.

Ο διάλογος με όλους είναι επιβεβλημένο καθήκον της Εκκλησίας εξαιτίας της εντολής του Αποστόλου Παύλου να δίνουμε απολογίαν παντί τω αιτούντι και εξαιτίας της εντολής του Κυρίου να ευαγγελιστούμε τον κόσμο.

Αυτό όμως δεν έχει να κάνει τίποτα με την συνομολόγηση προδοτικών συμφωνιών για την Ορθοδοξία με αιρετικούς, όπως έγινε με τη Συμφωνία του Σαμπεζύ που συνομολόγησε ο Ελβετίας -μετέπειτα Αδριανουπόλεως- Δαμασκηνός με τους μονοφυσίτες, ούτε με την αναγόρευση ενός μονοφυσίτη σε Επίτιμο Διδάκτορα μιας Ορθόδοξης κατ’ ευφημισμό Σχολής.

Διότι επιτέλους! Τι είδους Ορθόδοξη Σχολή είναι μια Σχολή που έχει Καθηγητή Συστηματικής Θεολογίας επίσκοπο που διακήρυξε αίρεση στη Σύνοδο της Ιεραρχίας χωρίς να καθαιρεθεί και χωρίς να εκδιωχθεί κλωτσηδόν από τη Σχολή;

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΗΣΕ ΠΟΛΥ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ




ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΔΕΝ ΚΡΑΤΗΣΕ ΠΟΛΥ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε το ακόλουθο ρεπορτάζ του κ. Αιμίλιου Πολυγένη στη Romfea.gr:

“Με ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια τελέστηκε η χειροτονία του Αρχιμ. Ιερωνύμο Μοσεβίτσι, σε Επίσκοπο Έγγρας, βοηθός της Επισκοπής Μπάτσκας.

Την χειροτονία του νέου Επισκόπου τέλεσε ο Πατριάρχης Σερβίας κ. Ειρηναίος, παρουσία πλειάδας Ιεραρχών της Σερβικής Εκκλησίας και της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Επίσης παρέστη ο Αποστολικός Νούντσιος στο Βελιγράδι, καθώς και Εκπρόσωποι της Δημοκρατίας της Σερβίας.

Ο Επίσκοπος Eγγρας ευχαρίστησε τον Θεό για την χειροτονία του σε Επίσκοπο, υπογραμμίζοντας παράλληλα ότι με αφοσίωση και υπακοή θα διακονήσει τον λαό του.

Σε άλλο σημείο ευχαρίστησε τον πνευματικό του πατέρα Επίσκοπο Μπάτσκας κ. Ειρηναίο που με μεγάλη υπομονή διαμόρφωσε την προσωπικότητα του.

Επίσης ευχαρίστησε όλους τους Αρχιερείς όπως τον Μητροπολίτη Ιλίου κ. Αθηναγόρα, τον Μητροπολίτη Καμερούν κ. Γρηγόριο, τον Μητροπολίτη Κατάρων κ. Μακάριο, τον π. Κύριλλο Συκή που ήρθε από την Σμύρνη και τους Αρχιερείς του Πατριαρχείου Αντιοχείας.

Αδικα χαρήκαμε επειδή σε δύο προηγούμενες χειροτονίες αρχιερέων της Σερβικής Εκκλησίας δεν ήταν παρόντες αιρετικοί.

Στην συγκεκριμένη χειροτονία παρών ήταν και ο Αποστολικός Νούντσιος στο Βελιγράδι.

Τι δουλειά είχε ο εκπρόσωπος του Πάπα Φραγκίσκου, Αγιε Μπάτσκας, στη χειροτονία του βοηθού σας επισκόπου;

Αλλά πολλά δεν περιμένω από τον Σεβ. Μπάτσκας Ειρηναίο, αφού -ως γνωστόν- ηγείται της “φιλελεύθερης” πτέρυγας της Σερβικής ιεραρχίας και δηλώνει πάντοτε παρόν σε κάθε είδους οικουμενιστική σύναξη ως επίλεκτο μέλος της γνωστής ομάδας που περιβάλλει τον Σεβ. Περγάμου;

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ Β΄ ΚΑΙ Η ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΝΕΩΝ ΒΟΗΘΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ


Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ Β΄ ΚΑΙ Η ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΝΕΩΝ ΒΟΗΘΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Στο ιστολόγιο “Εξάψαλμος” του κ. Σωτήρη Τζούμα, διαβάσαμε μια πολύ ανησυχητική πληροφορία που αφορά την επιδίωξη τριών Μητροπολιτών να αποκτήσουν βοηθούς επισκόπους.

Πρόκειται για εντελώς απαράδεκτη επιδίωξη η οποία δεν έχει κανένα απολύτως έρεισμα στην παράδοση της Εκκλησίας.

Ο επίσκοπος είναι “ο νυμφίος” της επισκοπής που ποιμαίνει σύμφωνα με τη θεολογία της Εκκλησίας. Επομένως ο βοηθός επίσκοπος τι είναι; Ο βοηθός σύζυγος;

Οι Κανόνες των Οικουμενικών Συνόδων επιτρέπουν τη χειροτονία μόνον χωρεπισκόπων. Οχι βοηθών επισκόπων. Οπως ισχύει μέχρι σήμερα στην Εκκλησία της Κύπρου. 

Ο θεσμός των βοηθών επισκόπων, που εισήχθη στην Εκκλησία της Ελλάδας επί Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Α΄ για να δοθεί μάλιστα στον Ιάκωβο Βαβανάτσο, πρέπει οπωσδήποτε να καταργηθεί.

Εξαρση εκλογής βοηθών επισκόπων παρατηρήθηκε επί Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου Α΄(Κοτσώνη), ο οποίος -ως γνωστόν- αν και Καθηγητής του Κανονικού Δικαίου, πολύ λίγο σεβασμό έδειξε προς τους Ιερούς Κανόνες.

Το κακό, όμως, με τη μαζική χειροτονία βοηθών επισκόπων έφτασε στο απόγειό του επί ημερών του σημερινού Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου Β΄, ο οποίος μετέτρεψε την Σύνοδο της Ιεραρχίας σε βιομηχανική μονάδα παραγωγής βοηθών επισκόπων.

“Το αξίωμα του επισκόπου δεν είναι μετάλλιο”, έλεγε ο μακαριστός Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος.

Είναι εντελώς απαράδεκτο Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδας -και μάλιστα παραδοσιακοί Μητροπολίτες όπως οι Μητροπολίτες Γλυφάδος, Πατρών και Ηλείας- να ζητούν τη χειροτονία βοηθών επισκόπων για τις Μητροπόλεις που ποιμαίνουν.

Ευχόμαστε ότι ο Μακαριότατος και η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος θα αρνηθούν κατηγορηματικά την εκλογή νέων βοηθών επισκόπων. 

Οι πληροφορίες που δίνει ο κ. Τζούμας, σε σχετικά πρόσφατα άρθρα του που αφορούν τις επικείμενες εκλογές αρχιερέων στην Εκκλησία της Ελλάδος, πολύ λίγα περιθώρια αισιοδοξίας αφήνουν ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος προτίθεται να δείξει σεβασμό προς τους Ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας για τη χειροτονία νέων βοηθών επισκόπων.  

Αν ορισμένοι βοηθοί επίσκοποι εκλεγούν στις κενές Μητροπόλεις, μας πληροφορεί ο κ. Τζούμας, θα χειροτονηθούν άλλοι στη θέση τους.!!! Λες και υπάρχουν λίγοι τώρα και έτσι πρέπει να προστεθούν περισσότεροι!!!

Αλλά γιατί δίνεται το αξίωμα του επισκόπου σε κάποιο άγαμο κληρικό που προίσταται μιας Υπηρεσίας της Εκκλησίας;

Σε τι ακριβώς βοηθά για να επιτελέσουν καλύτερα τα καθήκοντά τους τον υπεύθυνο των οικονομικών υπηρεσιών της Εκκλησίας της Ελλάδος, ή τον εκπρόσωπο της Εκκλησίας της Ελλάδος στις Βρυξέλλες ή τον Διευθυντή της Αποστολικής Διακονίας ή τον Αρχιγραμματέα της Συνόδου λ.χ. η χειροτονία τους σε επίσκοπο;

Η απάντηση φυσικά είναι ότι το επισκοπικό αξίωμα σε απολύτως τίποτα δεν τους βοηθά να επιτελέσουν καλύτερα τα καθήκοντά τους.

Απλά δίνεται σαν μετάλλιο για να ικανοποιηθεί η επιθυμία ορισμένων άγαμων κληρικών να χειροτονηθούν επίσκοποι, για να κρατηθούν ισορροπίες και για να συγκροτηθούν συμμαχίες στην Ιεραρχία και last but not least παρέχει τη δυνατότητα να συμμετέχουν περισσότεροι αρχιερείς σε πολυαρχιερατικά συλλείτουργα.!!!

Ωραία κριτήρια για τη χειροτονία επισκόπων.!

ΝΕΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΛΕΜΕΣΟΥ! ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΑ ΙΕΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!



ΝΕΑ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΛΕΜΕΣΟΥ! 
ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΑ ΙΕΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ!

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
======

Με πληροφορούν από την Κύπρο:

“Οντως έχετε δίκαιον, όταν αποκαλείτε τον μητροπολίτην Λεμεσού Αθανάσιον «ακτιστοφωτίτην». Το διαπίστωσα και εγώ! Σε έναν αγιασμόν τελευταίως που έκανε, στην τελευταίαν ευχήν (αφού προηγήθηκε από τον διάκονον του το «τας κεφαλάς ημών τω κυρίω κλινωμεν», τόν ἂκουσα νά λέει μεγαλοφώνως καί μέσω τῶν μεγαφώνων, «διά τῆς κλίσεως τοῦ ἑαυτῶν αὐχένος σημαίνοντας τό τῆς υἰοθεσίας χάρισμα»…..κλπ.

Μοῦ ἒκανε αἲσθησιν καί τό σημείωσα ἀμέσως γιά νά μήν τό ξεχάσω, καί ὃταν ἢλθα στό σπίτι μου, ἂνοιξα τό εὐχολόγιον καί εἲδα ὃτι καλά ενθυμούμουν ὃτι δεν εἶναι ἒτσι πού ἒγραφε στό εὐχολόγιον, ἀλλά «σημαίνοντας τό τῆς δουλείας πρόσχημα».

Πάντως, για να κάνει τέτοιες εύστοχες και θεόπνευστες αλλαγές στα κείμενα της Εκκλησίας, θα πρέπει να είναι πλήρης ακτίστου φωτός!”

Δυστυχώς ο κατήφορος των νεωτερισμών και της αυθαιρεσίας του Σεβ. Λεμεσού δεν λέγει να σταματήσει με τίποτα.

Ούτε αλλαγές θέλουν τα θεόπνευστα κείμενα της Εκκλησίας, Σεβασμιότατε, ούτε οι γυναίκες επιτρέπεται να αντικαθιστούν τους κανονικούς ψάλτες.

Η Εκκλησία δεν προσφέρεται για αυτοσχεδιασμούς. 

Οι ορθόδοξοι χριστιανοί παραλαμβάνουν και παραδίδουν την παρακαταθήκη των Αγίων Πατέρων.

Δεν είμαστε Προτεστάντες για να κάνει ο καθένας ότι θέλει.

Η Εκκλησία μπορεί βέβαια να κάνει αλλαγές, αλλά μόνον εφόσον επιβάλλεται για τη σωτηρία του ανθρώπου και κατόπιν απόφασης των αρμόδιων Συνοδικών σωμάτων. Οχι αυθαίρετα από τον κάθε επίσκοπο ή από τον κάθε πρεσβύτερο.

ΠΑΡΕΛΑΣΗ, ΑΥΤΟΑΦΑΝΙΣΜΟΣ, ΕΛΠΙΔΑ



ΠΑΡΕΛΑΣΗ, ΑΥΤΟΑΦΑΝΙΣΜΟΣ, ΕΛΠΙΔΑ

Του Πανοσ. Αρχιμ Ιωήλ Κωνσντάνταρου
=====

“...Κάποιο βράδυ επιστρέφοντας στο σπίτι  κάθισα στο γραφείο μου. Δεν υπήρχε διάθεση για τίποτα. Πήρα στα χέρια μου ένα βιβλίο, αλλά αμέσως το έκλεισα. Η ματιά μου περιφερόταν στο κενό και κάποια στιγμή έπεσε στον απέναντι τοίχο. Λες και πρώτη φορά έβλεπα εκείνο το βράδυ την εικόνα της Παναγίας που στη γιορτή μου μου είχε χαρίσει η μακαρίτισσα η γιαγιά μου. Ο χώρος και ο χρόνος είχαν μονομιάς χαθεί από τη συνείδησή μου και η Παναγία έβλεπε με στοργή μέσα στα κατάβαθα της καρδιάς μου. Δίχως να το συνειδητοποιήσω είχα λουστεί στα δάκρυά μου. Απορούσα με τον ίδιο μου τον εαυτό. Ποτέ δεν είχα κλάψει παρόμοια, ούτε μπορούσα να φανταστώ τέτοια κατάσταση... Η όλη μου ύπαρξη έμοιαζε με ένα κερί που έλιωνε μπροστά στη φλόγα. Κοίταζα συνεχώς την Παναγία χωρίς να της λέω απολύτως τίποτε. Και όμως της έλεγα τα πάντα... Αυτά που η ίδια γνώριζε...”

“...Το πρωί δειλά και πάλι στάθηκα να την κοιτάζω... Πήρα ένα καθαρό πανί και την καθάρισα από τις σκόνες. Τόλμησαν τα χείλη μου να αγγίξουν τον Ιησού που κρατούσε στην αγκάλη της και να φιλήσω τα χέρια της... Δεν θυμάμαι για πόση ώρα την κρατούσα σφιχτά  στο στέρνο μου...”

Φίλοι μου, μου είναι εντελώς αδύνατον να σχολιάσω έστω και το ελάχιστο.

Υ.Γ.: Για δε την αντιγραφή, χειρ π. Ιωήλ.

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ, Γ. ΛΑΜΠΡΟΥ, ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΑΙΝΟΥ



ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ
_________
Γιάννη Κ. Λάμπρου, Κεφάλαια από την Ιστορία και την κοινωνία της Αθηαίνου, Αθήνα 2014.
Του φιλόλογου κ. Στέλιου Παπαντωνίου
=========
Ο Γιάννης Κ. Λάμπρου είναι Αθηαινίτης και τιμά τη γενέτειρά του με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, μελετώντας την και δημοσιεύοντας σ’ ένα ογκώδη τόμο τον καρπό των οχτάχρονων ερευνών του. Το βιβλίο Κεφάλαια από την Ιστορία και την κοινωνία της Αθηαίνου μαρτυρεί πως όποιος ασχοληθεί σοβαρά με τη μελέτη της κοινότητας αυτής, δεν μπορεί παρά να θαυμάσει τον πλούτο της ζωής της στο χρόνο και στο χώρο και το άμετρο πλήθος των πληροφοριών γι’ αυτήν. Θαυμαστός ο συγγραφέας, γνωστός ήδη από το προηγούμενο έργο του Ιστορία του Κυπριακού: τα χρόνια μετά την ανεξαρτησία 1960-2004, που είναι ένα από τα πιο σοβαρά έργα της σύγχρονης ιστοριογραφίας. Προηγήθηκαν του παρόντος βιβλίου για την Αθηαίνου αυτοτελή μελετήματα του Γιάννη Λάμπρου όπως: "Οι κιρατζήδες της Αθηαίνου και οι συνεχιστές της παράδοσής τους", "Ο αγιογράφος Καλλίνικος Σταυροβουνιώτης", "Μελής Ζαχαριάδης, ο ιδρυτής της Π.Ε.Κ.".

Το έργο εκτείνεται σε 864 σελίδες και εκδόθηκε σε 3000 αντίτυπα που θα διανεμηθούν στους κατοίκους της Αθηαίνου δωρεάν ύστερα από χορηγία τέκνων της κοινότητας. Με τυπογραφική και καλλιτεχνική επιμέλεια του εκδοτικού οίκου «Ιδέα Εκδόσεις-Διαδίκτυο» σε ωραιότατους χρωματισμούς,  στο εμπροσθόφυλλο εικονίζεται «πρόσοψη της εκκλησίας του αγίου Φωκά» και στο οπισθόφυλλο «το αρρεναγωγείο Αθηαίνου».

Το βιβλίο αρχίζει με γενικές πληροφορίες για την Αθηαίνου και ακολουθεί έρευνα για την ονομασία  και την ιστορία της, από τους αρχαίους Γόλγους και τις εκεί ανασκαφές, τη βυζαντινή περίοδο, φραγκοκρατία και ενετοκρατία, πληροφορίες για την περίοδο της τουρκοκρατίας και αγγλοκρατίας, για τη συμμετοχή της κοινότητας στον αγώνα της ΕΟΚΑ, τη συμβολή της στην αντιμετώπιση της τουρκοκυπριακής ανταρσίας  και εξιστόρηση του πώς σώθηκε κατά την τουρκική εισβολή, με αναφορά στους ηρωικώς πεσόντες και αγνοουμένους της.

Ακολουθούν οι σχέσεις των Αθηαινιτών με τους τούρκους των γειτονικών χωριών, και τα κοινωνικά θέματα, όπως το λαϊκό κίνημα στην Αθηαίνου, ένα σχέδιο της αποικιακής κυβέρνησης της Κύπρου για προαγωγή της υγείας στην ύπαιθρο και η αγροτική υγειονομική μονάδα Αθηαίνου, χωριτικές αρχές, το δημαρχείο, ύδρευση, συνεργατική πιστωτική εταιρεία. Περιλαμβάνονται ακόμα στο βιβλίο αναφορές σε φυσιογνωμίες της Αθηαίνου, στην πνευματική της ζωή, των γραμμάτων και των τεχνών, στα μορφωτικά ιδρύματα και σωματεία και στα σινεμά της. Η κοινότητα, φημισμένη για  τη θρησκευτικότητά της έχει ζωντανή την εκκλησιαστική ζωή με τις εκκλησίες, τη μοναστική ζωή και βέβαια το ενδιαφέρον για την κοινοτική ευημερία.

ΟΙ κάτοικοι της Αθηαίνου, εργατικοί και νοικοκύρηδες, είναι συνδεδεμένοι με την παραγωγή ξακουστών προϊόντων, γι’ αυτό και σημαντικά είναι τα κεφάλαια για τις ασχολίες των κατοίκων,  τη γεωργική Αθηαίνου, την παραγωγή και το εμπόριο προϊόντων, την κτηνοτροφία, τις μικρές βιομηχανίες της, τα λατομεία και τους λατόμους.
Το βιβλίο τελειώνει με Ενθυμήσεις Αθηαινιτών, αναφορά στην ύπαιθρο της Αθηαίνου, την ιστορία ενός σπιτιού, παλαιότερα και νεότερα κτίσματα στην Αθηαίνου και βιβλιογραφία.

Το σημαντικό αυτό βιβλίο είναι γραμμένο με επιστημονική τεκμηρίωση, εύληπτο και ευχάριστο τρόπο, αφού την επιστημονική γλώσσα της Ιστορίας και κοινωνίας της Αθηαίνου διανθίζουν επεισόδια από την καθημερινή ζωή και αφηγήσεις παλαιών και νέων κατοίκων της. Το όλο έργο μαρτυρεί τον επαρκή φιλόλογο και αυστηρό ιστορικό μελετητή, λάτρη της Αθηαίνου, και δεν ενδιαφέρει μόνο τους τυχερούς Αθηαινίτες που έτυχαν ενός μεθοδικού και σοβαρού μελετητή,  αλλά και όλους όσοι αγαπούν τον τόπο μας και εμβαθύνουν στην Ιστορία και τον πολιτισμό του.

ΠΗΓΗ:

Tuesday, September 30, 2014

ΑΦΟΥ Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΜΟΡΦΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ Η ΔΗΘΕΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ “ΕΠΙΤΙΜΙΟ” ΠΟΥ ΕΒΑΛΕ Ο ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟ, ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΡΕΠΕΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ



ΑΦΟΥ Η ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΜΟΡΦΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ Η ΔΗΘΕΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ “ΕΠΙΤΙΜΙΟ” ΠΟΥ ΕΒΑΛΕ Ο ΟΣΙΟΣ ΠΟΡΦΥΡΙΟΣ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΠΑΙΣΙΟ, ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΡΕΠΕΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους
====

Σε ανάρτηση στην ιστοσελίδα της Ι. Μητροπόλεως Μόρφου, ημερομηνίας 22 Σεπτεμβρίου 2014, που τιτλοφορείται «Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος: “Παραπληροφόρηση η δήθεν επιστολή “επιτίμιο” που έβαλε ο Οσιος Πορφύριος στον Γέροντα Παΐσιο», αναφέρει «Ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος φιλοξενούμενος στη ραδιοφωνική εκπομπή “Ελεύθερο Βήμα” του ΡΙΚ (10.09.2014), αποκαθιστά την αλήθεια σχετικά με το δήθεν επιτίμιο που έβαλε ο Οσιος Πορφύριος στον Γέροντα Παΐσιο για τις θέσεις του που εξέθεσε γραπτώς για το 666, τον Αντίχριστο, την “κάρτα” κ.ά, κι εξηγεί ότι αυτό το γεγονός δεν συνέβη ποτέ κι ότι ήταν προϊόν παραπληροφόρησης, που κακώς ο ίδιος μετέφερε σε εκπομπή  και πάλι του ΡΙΚ πριν από 14 χρόνια».

Τούτη είναι σαφέστατη απάντηση, στο συρφετό των υποτιμητικών σχολίων για τον Γέροντα Παΐσιο, αναφορικά με βίντεο το οποίο έχει αναρτηθεί στο διαδίκτυο (9 Φεβρουαρίου 2012 –uploaded by Anazitiseis) και τιτλοφορείται «Το επιτίμιο του π. Πορφυρίου προς τον π. Παΐσιο» και αφορά τη συνομιλία του κ. Κλείτου Ιωαννίδη με τον Μητροπολίτη Μόρφου, σχετικά με το επιτίμιο του Αγίου Πορφυρίου στον Γέροντα Παΐσιο. Το επιτίμιο αυτό αναφέρεται στο γεγονός της αναφοράς του Γέροντος Παϊσίου, στα εθνικά και εσχατολογικά θέματα. 

Όσον αφορά τα εθνικά θέματα η δήθεν υπόδειξη του Αγίου Πορφυρίου ήταν «αυτά είναι έγνοια των πολιτικών και στρατιωτικών και όχι των μοναχών, ούτε των Αρχιερέων καν». Κάποιοι εμπαθώς και λανθασμένα την δήθεν επιστολή του Οσίου Πορφυρίου, την εξέλαβαν ως αρωγό στις δικές τους στρεβλές απόψεις για το εθνικό θέμα της Κύπρου, με προεξάρχουσα την παρελθοντική εμμονή τους, στο καταστροφικό για την πνευματική πρωτίστως πορεία των Ορθοδόξων της Κύπρου, Σχεδίου Ανάν. Η δημοσιότητα που δόθηκε στο βίντεο αυτό και οι απαράδεκτοι σχολιασμοί που ακολούθησαν, σαφώς προσβάλλουν τον Γέροντα Παΐσιο.

Συνεπώς μετά και τη σχετική ανακοίνωση της Ι. Μητροπόλεως Μόρφου, κρίνεται απαραίτητη η απόσυρση από το διαδίκτυο του σχετικού βίντεο που τιτλοφορείται «Το επιτίμιο του π. Πορφυρίου προς τον π. Παΐσιο» και αφορά τη συνομιλία του κ. Κλείτου Ιωαννίδη με τον Μητροπολίτη Μόρφου, καθότι προσβάλλει πρωτίστως τον Γέροντα Παΐσιο, αλλά και τον Αγιο Πορφύριο, που φέρεται αντικανονικώς να χρησιμοποιεί το επιτίμιο.

Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΤΗΣ



Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΝΤΗΜΑ ΤΗΣ

Του κ. Ανδρέα Ζαχαρουδιού
=====

Είναι περιπτώσεις, που οι γονείς αδυνατούν να ελέγξουν τα παιδιά τους και να τους επιβάλουν να παρουσιάζονται ευπρεπείς στα σχολεία! Αν κάποιοι μαθητές τολμήσουν να παρουσιασθούν στα σχολεία με εμφάνισιν όπως κανονικά θα έπρεπε, θα γίνουν περίγελα των συμμαθητών τους!

Αν οι μαθητές δεν μάθουν από τώρα να σέβονται τους απλούς και εύκολους κανονισμούς του Σχολείου, πώς θα μάθουν αύριον να πειθαρχούν στους νόμους της πολιτείας; 

Αν δε κανείς διαβάσει αυτά που γράφονται και διδάσκονται στα βιβλία τους, θα φρίξει και θα τρομάξει!!! Μην σας φανεί παράξενον! Καλλιεργείται με πλάγιον και έμμεσον τρόπον, η ασέβεια, η ανυπακοή, η αναίδεια, η αυθάδεια και γενικά η αναρχία, και η ανυπακοή προς τους μεγαλυτέρους, η πορνεία, που θεωρείται ως κάτι το φυσιολογικόν και μη παράνομον, και  διαστρέφονται  αλήθειες της πίστεως μας!

Ασε που οι νέοι μας τελειώνουν σήμερα ακόμα και τα πανεπιστήμια και είναι στην ουσίαν αγράμματοι! Αυτό το τελευταίον, το ανέφερα σε μιαν Φιλόλογον-Διευθύντριαν ενός Λυκείου της Λεμεσού και μου απήντησε: «Αν σου πω ότι υπάρχουν Φιλόλογοι αγράμματοι;»    

Θα αναφέρω μόνον ένα παράδειγμα για να φανεί η διαστροφή που υπάρχει στα σχολικά βιβλία:
Στο βιβλίον με το οποίον διδάσκεται η λεγομένη σεξουαλική διαπαιδαγώγησις στην Γ΄ Γυμνασίου,
στην σελίδα 17, μέσα σε ένα ερωτηματολόγιον, υπάρχουν και οι εξής δύο ερωτήσεις, και καλούνται οι μαθητές να απαντήσουν κατά πόσον συμφωνούν ή διαφωνούν:
α. αρνούμαι την κυριαρχία των γονιών μου/ενηλίκων, και,
β. αμφισβητώ τις αρχές και τον τρόπον ζωής των γονιών μου/ενηλίκων.

Δηλαδή, αντί να διδάσκουν το «τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου» που είναι εντολή του Θεού, και τον σεβασμόν προς τους μεγαλυτέρους, με πλάγιον τρόπον, προσπαθούν να τους εμπεδώσουν στο μυαλό, ότι αυτή η ασέβεια και η ανυπακοή, είναι φυσιολογικά πράγματα για την ηλικίαν τους!!

ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΗΡΙΩΝ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΕΛΑΣΣΩΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΚΟΡΙΝΘΟΥ



ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΗΡΙΩΝ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΕΛΑΣΣΩΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΚΟΡΙΝΘΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε στο dogma.gr:

"Την πρώτη του ονομαστική εορτή ως Αρχιερέας γιόρτασε σήμερα ο Μητροπολίτης Ελασσώνος κ. Χαρίτων.

Στον μητροπολιτικό ναό του Αγίου Δημητρίου οι πιστοί της Ελασσώνας συγκεντρώθηκαν για να ευχηθούν στον νέο ποιμενάρχη τους.

Μετα το πέρας της Θείας Λειτουργίας ο κ. Χαρίτων ανακοίνωσε την τοποθέτηση του αρχιμανδρίτη Βησσαρίωνα Καραλάσκου ως προϊσταμένου του Μητροπολιτικού Ναού και υπευθύνου του νεανικού έργου της Μητροπόλεως.”

Αυτός είναι ο σεμνός και χριστιανικός τρόπος για ένα ιεράρχη να γιορτάσει τα ονοματήριά του. Ούτε πολυαρχιερατικά συλλείτουργα, ούτε πολύεξοδα δείπνα και συμπόσια που κάνουν ορισμένοι αρχιερείς που δεν αντιλαμβάνονται ότι είναι επίσκοποι του Χριστού και όχι κοσμικοί άρχοντες.

Διαβάσαμε, στη Romfea.gr, την ακόλουθη είδηση:

“Γίνεται γνωστό ότι την Παρασκευή 3 Οκτωβρίου ε. ε., ημέρα κατά την οποία η Εκκλησία μας γιορτάζει την μνήμη του Αγίου ενδόξου Ιερομάρτυρος Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, προστάτου των Δικαστικών Λειτουργών, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας  κ. Διονύσιος άγει τα ονομαστήριά του.

Κατά την καθιερωμένη από ετών τάξη ο Σεβ. Μητροπολίτης μας θα γιορτάσει την ονομαστική του εορτή με Ιερά Αγρυπνία, που θα τελεσθεί την Πέμπτη 2 Οκτωβρίου ε. ε. και από ώρας 21.00’ στον Ιερό Καθεδρικό Ναό του Αποστόλου Παύλου στην Κόρινθο, στην διάρκεια της οποίας θα χειροτονήσει εις Διάκονον τον καταγώμενο από τα Ταρσινά της Κορινθίας νεαρό οικογενειάρχη κ. Νικόλαο Βαρδουνιώτη, χωρίς περαιτέρω εορταστικές εκδηλώσεις και χωρίς να δεχθεί  επισκέψεις εκ μέρους του Ποιμνίου του στο Επισκοπείο.

Στην Ι. Αγρυπνία θα τεθούν σε προσκύνηση τα Λείψανα του Αγίου Διονυσίου, πού φυλάσσονται στην Ι. Μητρόπολη, και καλούνται οι Δικαστικοί Λειτουργοί του Νομού μας να τιμήσουν με την παρουσία τους τον Προστάτη τους εορταζόμενο Άγιο Διονύσιο, τον οποίο άγρευσε στην Αληθινή Πίστη ο Απόστολός μας Άγιος Παύλος. Καλούνται και οι ευσεβείς Χριστιανοί της Κορινθίας να προσευχηθούν για την προκοπή και ευστάθεια του νεόφυτου Κληρικού της Τοπικής μας Εκκλησίας, για την συνεχιζόμενη κρίση, που μαστίζει την Χώρα μας, τους αδελφούς μας Χριστιανούς που απηνώς διώκονται στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και αλλού, την απρόσκοπτη λειτουργία του Δικαστικού Οργανισμού αλλά και για τον ακούραστο Ποιμενάρχη μας, που αναλώνεται για την πνευματική οικοδομή όλων μας, που αποτελούμε το Θεόθεν εμπεπιστευμένο  Ποίμνιό του.”

Η Ανακοίνωση δείχνει ευαισθησία για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας αλλά και ορθόδοξο ήθος. Αγρυπνία, προσευχή για την κρίση, δέηση για τους απηνώς διωκόμενους από τους Μωαμεθανούς χριστιανούς αδελφούς μας στη Μέση Ανατολή, και καμία άλλη εορταστική εκδήλωση για τα ονοματήρια του Σεβασμιότατου Κορίνθου.

Ταπεινά και υικά συγχαίρουμε, εκ βάθους καρδίας, τον Σεβ. Ελασσώνος και τον Σεβ. Κορίνθου για τον πνευματικό τρόπο που εορτάζουν τα ονοματήριά τους.

Οι επίσκοποι του Χριστού δεν είναι άρχοντες του αιώνος τούτου. Οτι κάνουν πρέπει να μυρίζει λιβάνι και να αποπνέει ευαγγελικό ήθος.

Οι φανφάρες, τα δείπνα, τα συμπόσια και το κοσμικό φρόνημα δεν έχουν καμία σχέση με τον Χριστό και την Εκκλησία.

ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΣΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ ή ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΜΕΝ;


ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟΝ ΣΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕΝ ή ΚΑΤΑΠΑΤΟΥΜΕΝ;

Του Θεολόγου Ανδρέα Κυριακού
=====

Την Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου λειτουργήθηκα στην εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος Παλαιού Κοιμητηρίου Λευκωσίας. Ο ναός είναι από τους σημαντικότερους της Λευκωσίας και δίπλα βρίσκονται οι τάφοι σχεδόν όλων των αρχιεπισκόπων Κύπρου των τελευταίων δεκαετιών. Μικρή εκκλησία, κατανυκτική που διασώζει εικόνες από τις κατεχόμενες εκκλησίες της Λευκωσίας.

Κατά τη συνήθεια των Κυπρίων υπήρχαν πολλοί δίσκοι με κολύβα μνημοσύνων διακοσμημένοι με πολυποίκιλα σχέδια που έχουν κοινό παρονομαστη τον Τίμιο Σταυρό. Μόνο όποιος δεν έχει επισκεφθεί την Κύπρο χρειάζεται να του ερμηνεύσω τι εννοώ. Η επιφάνεια του δίσκου καλύπτεται με ρόδια, αμυγδαλόψυχα ασπρισμένη (κούννες όπως τις λέμε στο νησί), σουσάμι, κορινθιακή σταφίδα.

Ολα αυτά με την γνωστή καλαισθησία της Κύπριας γυναίκας μεταμορφώνονται σε ωραιότατα σχέδια με κοινό μοτίβο τον σταυρό. Κυριολεκτικά χίλια μύρια σχέδια με αυτά τα υλικά της κυπριακής γης
σκαρφίζεται η γυναίκα της Κύπρου για να τιμήσει τον σταυρόν του Κυρίου. Μένω ενεός μπροστά στο πολυμήχανο της Κυπρίας χριστιανής γυναίκας που φτιάχνει τόσο ωραία σχέδια με τον σταυρό. 

Ομως όλα αυτά είναι απλώς το προοίμιο της αγανάκτησης, της πικρίας και της στενοχωρίας μου. Περί τίνος προκειται; 

Ολόκληρη η αυλή που περιβάλλει την εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνος καλύπτεται από τσιμεντένιες πλάκες, μαύρες κι άσπρες, που σχηματίζουν σταυρούς του τύπου του πολυσταύριου. Τι είναι το πολυσταύριο; Γεωμετρικό σχήμα αποτελούμενο από αλλεπάλληλους σταυρούς χωρίς το παραμικρό κενό διάστημα μεταξύ τους. Αρα όποιος δοκιμάσει να εισέλθει στον ναό κι από τις τρεις θύρες που διαθέτει θα καταπατήσει τον Τίμιο Σταυρό. Εκτός αν περιπατεί επί πτερύγων ανέμων.   

Ερωτώ τον ευλαβέστατο πρεσβύτερο π. Λουκά Λουκά, τον εφημέριο του ναού, τους επιτρόπους και κάθε καλής πίστεως ανθρωπο, που διαθέτει ευλάβεια και φόβο Θεού: Επιτρέπονται αυτά τα πράγματα; Ασφαλώς για κάποιον άθεο ή παντελώς αδιάφορο στα της πίστεως το πράγμα είναι ανάξιο κάθε συζητήσεως ή έστω απλής μνείας. Πατάμε το σταυρό. Και τι έγινε;

Ομως μιλάμε σε ανθρώπους που είναι πιστοί. Το 1995 ο Αγιος νεομάρτυρας Ευγένιος Ροντιόνωφ προτίμησε να του κόψουν το κεφάλι οι Τσετσένοι οπαδοί του Μωάμεθ, παρά να βγάλει από το λαιμό του το σταυρό που φορούσε. Στα μαύρα χρόνια της τουρκικής κυριαρχίας, όταν κάποιος άνδρας αρνιόταν το Χριστό οι μωαμεθανοί του έκαναν περιτομή, εμφανές σημάδι της προδοσίας του Χριστού. Αν επρόκειτο περί γυναίκας τι γινόταν; Την έβαζαν να πατήσει τον τίμιο σταυρό. Αυτό και μόνο ήταν αρκετό για να δηλώσει την αποστασία της από την πίστη και την προσκόλλησή της στην ακανθώδη θρησκεία του Μωάμεθ.

Πρόκειται για διδασκαλία της Εκκλησίας. Δεν ομολογούμε στο Σύμβολο της Πίστεως: Πιστεύω "εις Μίαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν;" Μάλιστα. Τι σημαίνει αυτό; Απλούστατα η Εκκλησία είναι ο αρχηγός κι εμείς οι χριστιανοί, όλοι χωρίς καμιά εξαίρεση οι στρατιώτες Της. Κι οι στρατιώτες υπακούουν στον αρχηγό.  

Ακούστε, λοιπόν, τι λέει ο αρχηγός, η Εκκλησία, που στόμα της είναι όχι ο αλάθητος άνθρωπος της Ρώμης, που δεν ανήκει κν σ’ αυτή όντας αβάπτιστος, αλλά η Οικουμενική Σύνοδος. 

Τι λέει η ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδος επί του θέματος αυτού: "Του ζωοποιού σταυρού δείξαντος ημίν το σωτήριον πάσαν σπουδήν ημάς τιθέναι χρη, του τιμήν την αξίαν αποδιδόναι, τω δι’ ου σεσώσμεθα του παλαιού παραπτώματος. Οθεν και νω και λόγω και αισθήσει την προσκύνησιν αυτώ απονέμοντες, τους εν τω εδάφει του σταυρού τύπους υπό τινων κατασκευαζομένους εξαφανίζεσθαι παντοίως προστάσσομεν ως αν μη τη των βαδιζόντων καταπατήσει το της νίκης τρόπαιον εξυβρίζοιτο. Τους ουν από του νυν του σταυρού τυπον επί του εδάφους κατασκευάζοντας ορίζομεν αφορίζεσθαι." (Κανών ογ΄). Ερμηνεία του κανόνος στο Πηδάλιον (σελ. 283-284, έκδοσις Αστέρος, Αθήναι 1984).

Παρακαλώ θερμά τον εφημέριο του ναού του Αγίου Σπυρίδωνος αλλά και τους επιτρόπους να διαλύσουν πάραυτα και χωρίς καμιά αναβολή, "τα του πλάνου ένεδρα και σκάμματα", καταστρέφοντας τους σταυρούς που καλύπτουν ολόκληρο το δάπεδο της αυλής. Δεν κάνει να υβρίζει σε κάθε γιορτή και καθημερινή τόσος κόσμος το σύμβολο της σωτηρίας. Η παραμικρή αδιαφορία αγγίζει τα όρια της συναίνεσης και της συνενοχής. Δεν είπαμε να σπάσουν τόσες πλάκες. Ας τις βγάλουν κι ας τις αναδιατάξουν. Δεν πρόκειται για παρονυχίδα αλλά για θέμα πίστεως.