hits

Wednesday, November 26, 2014

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΝΕΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΝΕΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ ΣΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε στη Romfea.gr:

“Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Πρακτορείου Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr o η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου ανύψωσε σε Μητροπολίτη τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Κατάγκας κ. Μελέτιο.

Επίσης ο Επίσκοπος Βαβυλώνος κ. Νήφων εξελέγη Μητροπολίτης Πηλουσίου.

Στη συνέχεια η Ιερά Σύνοδος έκανε αποδεκτή την παραίτηση του Μητροπολίτη Πτολεμαϊδος κ. Πρετορίου, και στην θέση του εξελέγη ο Μητροπολίτης Καβάσων κ. Εμαννουήλ.

Ο Αρχιμ. Βασίλειος Βαρβέλης εξελέγη Επίσκοπος Μποτσουάνας.

Ακόμη η Ιερά Σύνοδος εξέλεξε τον Ηγούμενο Αρχιμανδρίτη Μελέτιο Κουμάνη, βοηθό Επίσκοπο με τον τίτλο Ναυκρατίδος.

Ο Αρχιμ. Χρυσόστομος Καραγκούνης πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Τριπόλεως, εξελέγη Βοηθός Επίσκοπος Βερενίκης.

Τέλος οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Αρχιμανδρίτης Νεόφυτος Κονγκάι (Κενυάτης) εξελέγη Βοηθός Επίσκοπος Νιτρίας.”

Δεν γνωρίζουμε όλους τους νέους επίσκοπους του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. 

Ευχόμαστε διακαώς ότι όλοι όσοι δεν γνωρίζουμε είναι ευλαβείς κληρικοί που θα διακονήσουν κατά Θεόν το ποίμνιο του ιεραποστολικού Πατριαρχείου Αλεξανδρείας.

Δεν νομίζει, όμως, ο Μακαριότατος Αλεξανδρείας ότι το έχει κυριολεκτικά παρακάνει με την εκλογή επισκόπων;

Πόσους επισκόπους έχει εκλέξει και χειροτονήσει από την ενθρόνισή του;

Προπαντός! Ποιο είναι το ποιόν των επισκόπων που χειροτονεί;

Οτι ορισμένοι είναι αξιόλογοι κληρικοί με γνήσιο ιεραποστολικό ζήλο -όπως ο Κατάγκας Μελέτιος- ουδεμία αμφιβολία υπάρχει.

Διερωτόμαστε όμως. 

Ο Αγιος Καβάσων δεν παραιτήθηκε από Μητροπολίτης Σουδάν;

Πότε βρήκε την υγειά του και εξελέγη για άλλη Μητρόπολη; Από τότε που συλλειτούργησε με τον Σεβ. Μεσσηνίας κ. Σαββάτο για τα ονοματήριά του;

Ο νέος Μητροπολίτης Μποτσουνάνας Αρχιμ. Βασίλειος Βαρβέλης είναι κατάλληλο πρόσωπο για να χειροτονηθεί επίσκοπος;

Αν κρίνουμε από τη γλώσσα που χρησιμοποιεί σε άρθρα που δημοσιεύει κάθε άλλο παρά κατάλληλος για επίσκοπος είναι!

Αλήθεια, Μακαριότατε Αλεξανδρείας! Τι γίνεται με την επισκοπή Μπραζαβίλ; Πότε θα διώξετε κλωτσηδόν το κ. Αράθυμο από εκεί;

Δεν νομίζετε ότι παρατράβηξε η περιπέτεια της τοπικής Εκκλησίας;

Ο κ. Αράθυμος πρέπει να ξεκουμπιστεί κλωτσηδόν από το Γαμπόν και να επιστρέψει ο ιεραπόστολος π. Θεολόγος για να βρει τον κατά Θεόν δρόμο της η τοπική Εκκλησία.

Last but not least!

Δεν νομίζετε, Μακαριότατε Αλεξανδρείας, ότι έχετε υποχρέωση να μιλάτε για θέματα πίστεως όπως οι προκάτοχοί σας Αθανάσιος ο Μέγας και Αγιος Κύριλλος;

Ολα δείχνουν ότι σε λίγες μέρες θα συμβούν τα αίσχιστα στο Φανάρι.

Δύο ερωτήσεις:

1.) Θα συμμετάσχει η Εκκλησία της Αλεξανδρείας σ’ αυτά τα αίσχη;

2.) Ακόμη και αν δεν συμμετάσχει, ο Προκαθήμενός της -τουτέστιν η Μακαριότητά σας-, θα βρει το σθένος να ελέγξει τις παρεκτροπές ή θα περιοριστείτε να προάγετε ακατάλληλα πρόσωπα στο επισκοπικό αξίωμα;

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ “Πανηγύρια καί φιγουρομανία!..."



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ “Πανηγύρια καί φιγουρομανία!..."

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Γράφει ο π. Δανιήλ Αεράκης στο Amen.gr:

“Μιλᾶμε γιά Εκκλησία. Καί ζοῦμε πανηγύρια φρικτῆς φιγούρας, τεράστιας σπατάλης, προκλητικοῦ θρησκευτικοῦ «χαβαλέ»! 

Δέν χρειάζεται νά δυσκολευθῆτε ψάχνοντας. Οἱ ἱστοσελίδες ἐκεῖνες, πού ἔχουν ἀποκλειστικά καί ἐργολαβικά ἀναλάβει νά καλύπτουν τά λεγόμενα «πολυαρχιερατικά συλλείτουργα», ἐνημερώνουν ἀνά μία περίπου ὥρα γιά τόν πλοῦτο τῆς κενοδοξίας καί φιγουρομανίας μέσα στόν ἅγιο χῶρο τοῦ θυσιαστηρίου.

Μπορεῖτε νά φαντασθῆτε τόν Ἐσταυρωμένο τοῦ Γολγοθά, τόν Ἰησοῦ, τόν Κύριο τῆς δόξης, νά δορυφορῆται τή Μεγάλη Παρασκευή ἀπό τριάντα (30) δεσποτάδες, φανταχτερά καί χρυσοστόλιστα ντυμένους καί στεφανωμένους μέ περίλαμπρες μίτρες;

Ἡ ἁγία Τράπεζα εἶναι ο Γολγοθάς. Τί δουλειά ἔχει ὅλος ὁ ἐπισκοπικός συνωστισμός γύρω-γύρω, πού τολμοῦν μάλιστα ὡρισμένοι ἀπό αὐτούς καί ἀποθέτουν τίς μίτρες τους πάνω στήν ἁγία Τράπεζα; 

Ἀρέσκονται πολλοί σημερινοί ἐπίσκοποι νά λένε, ὅτι βρίσκοναι «εἰς τύπον καί τόπον Χριστοῦ», ἐπικαλούμενοι τόν θεοφόρο Ἰγνάτιο, χωρίς βέβαια νά μᾶς πληροφοροῦν ποῦ καί γιατί λέει τό λόγο αὐτό ὁ ἀποστολικός Πατήρ.

Ἀλλ’ ὡς πρός τόν «τόπον», ὡρισμένοι λησμονοῦν δύο τόπους. Ὁ ἕνας εἶναι τοῦ Μεγάλου Ἀρχιερέως μας ὁ τόπος. Εἶναι ὁ Σταυρός. Ὁ «κρανίου τόπος» (Ματθ. κζ 33). Οὕτε σέ σταυρό ζοῦμε οἱ σημερινοί διάκονοί Του, οὕτε σέ σταυρό μᾶς ἔχουν ανεβάσει.

Λησμονοῦν, λοιπόν, πολλοί σημερινοί διάκονοί Του (κυρίως ἐπίσκοποι) τόν «κρανίου τόπον». Ἀλλά λησμονοῦν καί τόν ἄλλον, τόν δικό τους τόπο.
Πότε μερικοί (εὐτυχῶς ὄχι ὅλοι) Μητροπολίτες παραμένουν στόν τόπο τους;

Ὅταν διαρκῶς περιφέρωνται ἀπό πανηγύρι σέ πανηγύρι, ἀπό ὀνομαστήρια σέ ὀνομαστήρια, ἀπό χειροτονίες σέ χειροτονίες, ἀπό ὑποδοχές σέ ὑποδοχές, ἁπό λιτανεύσεις σέ λιτανεύσεις, ἀπό ταξίδια σέ ταξίδια, πότε θά τούς μείνη καιρός γιά τόν τόπο τους;
• Πότε θά ποιμάνουν τό λαό, πού τούς ἐμπιστεύθηκε ὁ Κύριος;
• Πότε θά ἐργαστοῦν πνευματικά, πρός οἰκοδομήν τοῦ λαοῦ, πρός φύλαξι τῶν προβάτων, ἰδίως τῶν παιδιῶν καί τῶν νέων;
• Πότε θά κλειστοῦν στό κελλί τους πρός περισυλλογή καί μελέτη;
Ὁ Χριστός γιά τόν κακό ποιμένα λέει, ὅτι «ἀφίησι τά πρόβατα καί φεύγει» (Ἰωάν. ι´ 12). Πιστεύουμε, ὅτι δέν θέλουν οἱ ἐπίσκοποί μας νά εἶναι κακοί ποιμένες. Ὁ ἕνας ἀπό τόν ἄλλον παρασύρεται.
• Ἄς ἐπαναφέρη, λοιπόν, ἡ ἱερά Σύνοδος παλαιότερες ἐγκυκλίους γιά περιορισμό τῶν πολυαρχιερατικῶν ἐμφανίσεων.
Ἑορτάζει ἕνας ἐπίσκοπος; Ἄς παραμείνη μέ τούς πιστούς τῆς ἐπαρχίας του, νά συμπροσευχηθοῦν. Καιρός ἄλλωστε λιτότητας.
Χειροτονεῖται ἕνας διάκονος ἤ πρεσβύτερος; Αρκεῖ ὁ ἐπίσκοπός του. Τί χρειάζονται οἱ ἄλλοι;
Χειροτονεῖται ἕνας επίσκοπος; Γιατί πρέπει νά μαζευθοῦν τριάντα δεσποτάδες;
Ἑορτάζει ὁ πολιοῦχος μιᾶς πόλεως; Εὐκαιρία ὁ ἐπίσκοπος νά δῆ τό λαό του, καί ἀντί νά κάνη προσφωνήσεις σέ ἀρχιερεῖς, νά ἀπευθύνη νουθεσίες πρός μετάνοια καί προκοπή πνευματική.”

Πολύ θεολογικά και πολύ εύστοχα όσα αναφέρει ο π. Δανιήλ στο σχόλιό του που φέρει τον τίτλο “Πανηγύρια και φιγουρομανία!”

Από τη μια πολλοί επίσκοποι αρνούνται να επιτελέσουν το πρωταρχικό τους καθήκον να κηρύξουν μετάνοια στο λαό του Θεού και από την άλλη αρνούνται να ομολογήσουν τον Χριστό ενώπιον των ανθρώπων.

Ολα δείχνουν ότι σε λίγες μέρες θα γίνουν  τα αίσχιστα στο Φανάρι. Για να δούμε πόσοι επίσκοποι θα θεωρήσουν χρέος τους να καταδικάσουν τις ασχημίες και να ελέγξουν όσους παρεκτραπούν.

Η μέχρι τώρα πείρα μας πάντως κάθε άλλο παρά γεννά αισιοδοξία. Υπάρχουν πολλοί Μητροπολίτες που δεν είναι φεστιβαλίτες και φιγουρίνια αλλά δυστυχώς λίγοι είναι εκείνοι που έχουν ομολογία πίστεως.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΓΟΡΤΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΣΥΜΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΜΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε στο ιστολόγιο “Κατάνυξις”:

“Κατά τους Κανόνες καταδικάζεται η συμπροσευχή με τους αιρετικούς, γιατί οι αιρετικοί, αφού προσεχώρησαν σε αίρεση, έπαυσαν να έχουν κοινωνία με την πραγματική Εκκλησία, δηλαδή την Ορθόδοξη Εκκλησία. Οι αιρετικοί είναι «ακοινώνητοι», γιατί δεν μπορεί να λάβουν την Θεία Κοινωνία. 

Πονούμε πραγματικά όταν ακούμε, όχι μόνο, αλλά και βλέπουμε, συμπροσευχές μεγαλόσχημων ρασοφόρων μέ τους αιρετικούς Παπικούς, ακόμη και με αυτόν τον ίδιο αιρετικό Πάπα. 

Ο αγιασμένος Γέροντας Πατήρ Παίσιος μας λέγει ότι για να προσευχηθούμε με κάποιον πρέπει να έχουμε την ίδια πίστη με αυτόν. Αλλά ο Πάπας και οι Παπικοί, όπως μας το λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς και τόσοι άλλοι άγιοι Πατέρες και Οικουμενικές Σύνοδοι, είναι αιρετικοί. Οσοι κληρικοί και λαϊκοί συμμετέχουν στις συμπροσευχές με τους ακοινωνήτους Παπικούς ή άλλους αιρετικούς, πρέπει να αφορίζονται κατά τον δέκατο Αποστολικό Κανόνα. Ας μας ελεήσει ο Θεός γι’ αυτές τις ωμές παραβάσεις των Ιερών Κανόνων, που βλέπουμε να γίνονται στις μέρες μας.

Οι παπικοί και οι άλλοι αιρετικοί είναι, ξαναλέγουμε, «ακοινώνητοι», αφού δεν μπορούμε να τελέσουμε μαζί τους την Θεία Λειτουργία και να κοινωνήσουμε μαζί τους από το "Αγιο Ποτήριο”. Γι' αυτό λέγονται «ακοινώνητοι»· επειδή δεν μπορούν να μετέχουν στην Τράπεζα του Θεού και να κοινωνήσουν μαζί μας. Πώς λοιπόν συμπροσεύχονται με τους ακοινωνήτους παπικούς δικοί μας μεγαλοσχήμονες κληρικοί; Είναι δυνατόν να ακουστεί από τον Θεό μας αυτή τους η προσευχή; Συγχωρήσατε μας Αγιοι Πατέρες, γιατί είμαστε αδιάφοροι σέ τέτοιες ωμές παραβάσεις των Ιερών σας Κανόνων και ικετεύσατε τον Κύριο να μην μας τιμωρήσει και μας πάρει την Χάρη Του γιά την αδιαφορία μας αυτή. Σεις, όμως, αδελφοί χριστιανοί, μη βλέπετε το δικό μας κακό παράδειγμα, αλλά να είστε αγωνιστές και θερμοί υπερασπιστές των ιερών Κανόνων των Αγίων Πατέρων της Ορθόδοξης Πίστης μας. Βλέποντας εμείς οι κληρικοί σας τον δικό σας θερμό ζήλο για την πίστη και την διαμαρτυρία σας και τον αγώνα σας για τις συμπροσευχές δικών μας μεγαλόσχημων κληρικών με τους ακοινωνήτους Παπικούς και άλλους αιρετικούς, ξυπνάμε από την αδιαφορία μας και ξεχυνόμαστε και εμείς μαζί σας σε ιερό αγώνα για τις παρατηρούμενες καταπατήσεις των ιερών Κανόνων.

Κάτω ο Παπισμός και ο Οικουμενισμός και ψηλά τα λάβαρα, της αμωμήτου πίστης μας τα λάβαρα!”

Αυτό θα πει ομολογητής επίσκοπος που στέκεται ανύσταχτος φρουρός στην έπαλξη που τον εθεσε ο Κύριος.

Κατηχεί τον λαό του Θεού ορθόδοξα και στηρίζει τις θέσεις του στους Ιερούς Κανόνες.

Αν όλοι οι επίσκοποι έκαναν το ίδιο ούτε ο Οικουμενισμός θα μπορούσε να σταθεί ούτε οι άλλες αιρέσεις. 

Ούτε θα τολμούσαν οι Οικουμενιστές να προβαίνουν σε παντοειδείς ασχημίες που αμαυρίζουν το κάλλος της ορθοδοξης ομολογίας τους.

Σας ευχαριστούμε, Σεβασμιότατε Γόρτυνος, για το ομολογιακό σας φρόνημα και για τα κηρύγματά σας που είναι πραγματικά σαλπίσματα για να εγερθούμε από τη νάρκη του ύπνου της αδιαφορίας για τα θέματα της πίστης μας.

Αντί να ευτελίζει την πίστη μας ο Σεβ. Γόρτυνος από πανήγυρι σε πανήγυρι, όπως κάνουν τόσοι άλλοι ιεράρχες, κατηχεί το ποίμνιό του και εκδαπανά τον εαυτό του στην θεολογία που είναι το κύριο έργο του επισκόπου.

Ο ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΙ Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ



Ο ΠΡΩΤΟΚΛΗΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΙ Η ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

Του Πανοσ. Αρχιμ Ιωήλ Κωνσντάνταρου
=====

Είναι αδύνατον να αποφύγουμε την ομολογία τού Χριστού ενώπιον των ανθρώπων. Αντιθέτως μάλιστα, αυτό αποτελεί τιμή και καύχημά μας και οπωσδήποτε σηματοδοτεί αυτή την σωτηρία μας. Είτε η ζωή μας είναι πολυκύμαντη, είτε ταπεινή, ήρεμη και ήσυχη, οι περιστάσεις μέσω των πνευματικών νόμων θα μας φέρουν σε στιγμές που είτε θα ομολογήσουμε την θεότητα του Χριστού και την μοναδικότητα της Εκκλησίας Του, είτε θα αρνηθούμε ό,τι πολυτιμότερο μπορούμε να δώσουμε για την αγάπη Του, δηλ. την πίστη Του.

Απομένει λοιπόν στον καθένα μας να παρακολουθήσουμε την Αποστολική και καρτερική πορεία αλλά και το θριαμβευτικό τέλος διά του Σταυρού τού Αποστόλου Ανδρέου, ή αλλοίμονο να αισχυνθούμε για τον Σταυρό και την πίστη μας με όλες τις συνέπειες επιλέγοντας μια νοθευμένη πίστη. Μια πίστη “χριστιανική” που αποσυνδέει την Ανάσταση από τον Σταυρό και καταντά την πίστη ένα απλό συναίσθημα. Μια δηλ. κατάσταση που μπορεί να περιέχει εξωτερικό φολκλόρ με φορτισμένο συναίσθημα και αγαπολογική συνθηματολογία, που όμως ουδεμία σχέση μπορεί να έχει με την Αποστολική πίστη. Την πίστη που μας παρέδωκαν οι άγιοι Απόστολοι. Την πίστη για την οποία σταυρώθηκε ο Πρωτόκλητος Ανδρέας. Την πίστη που μας διασώζουν οι επίσημοι Άγιοι μέσα στο Σώμα τής Εκκλησίας μας.

Tuesday, November 25, 2014

ΤΟ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΠΑΠΙΚΟ ΠΡΩΤΕΙΟ, ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ



ΤΟ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΠΑΠΙΚΟ ΠΡΩΤΕΙΟ, ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΖΗΤΗΣΕΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΠΙΚΟΥΣ

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους
=====

Στην Ιστοσελίδα του Βατικανού Vatican.va, είναι αναρτημένη η καλούμενη από τους Παπικούς «Κατήχηση της Καθολικής Εκκλησίας» (Catechismo della Chiessa Cattolica). Ενώ θα ανέμενε κανείς ότι  το μακροσκελέστατο αυτό κείμενο θα ασχολείτο με τα Παπικά δόγματα, η κατ’ εξοχή  έγνοια του κειμένου, είναι να ‘’αποδείξει’’ διά μέσου της διαδοχής που απώλεσαν, ότι είναι η ‘’μόνη Εκκλησία’’. Πουθενά δεν γίνεται αναφορά για το filioque και τις άλλες παπικές κακοδοξίες. Αναφέρεται μόνο η προεξάρχουσα Παπική εμμονή, το εξουσιαστικό δηλαδή πρωτείο.

Το εδάφιο 816 αναφέρεται στη «μόνη Εκκλησία του Χριστού» ‘’L’ unica Chiessa di Cristo’’ (εννοώντας) την Παπική ‘’εκκλησία’’. Σημειώνει εμφαντικά ότι αυτή η ‘’εκκλησία’’ ενυπάρχει στην Καθολική "Εκκλησία» που διέπεται από τον διάδοχο του Πέτρου και τους επισκόπους που είναι σε κοινωνία μαζί του. Σημειώνοντας το ‘’ενυπάρχει’’ (sussiste) και χρησιμοποιώντας το συνώνυμο ‘’ενυπάρχει σε’’ (subsistit in) για να τονιστεί ότι η Παπική ‘’εκκλησία είναι «Η μόνη Εκκλησία του Χριστού». Η θέση τούτη «Η μόνη Εκκλησία του Χριστού», δεν έλκει την καταγωγή της από το ότι πιστεύουν οι Παπικοί ότι κατέχουν την αλήθεια (γιατί είναι αρκετοί οι Παπικοί θεολόγοι που αμφισβητούν το Παπικό ‘’αλάθητο’’ καθώς και άλλα Παπικά δογματικά ατοπήματα), αλλά από την αιτία όλων τούτων, την Παπική εξουσιαστική μάνητα.

Στο εδάφιο 819 αναφέρεται ότι έξω από τα ορατά όρια της ‘’Καθολικής’’ (Παπικής) ‘’εκκλησίας’’, υπάρχουν πολλά στοιχεία αγιασμού και αληθείας.  Και φυσικά σε αυτούς «τους εκτός», σαφώς συμπεριλαμβάνει και την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Στο εδάφιο 834 του κειμένου αυτού, η  εξουσιαστική υπόδειξη «να στραφούν προς τη Ρωμαϊκή ‘’εκκλησία’’», την οποία χαρακτηρίζει ως το μόνο θεμέλιο, αποτελεί την ανακεφαλαίωση της Παπικής εμμονής.

Στο εδάφιο 835 γίνεται έμμεσος αλλά σαφής υπαινιγμός, στις ουνιτικές ‘’εκκλησίες’’, με τη αναφορά στην ποικιλία των λατρευτικών τελετών και ιεροπραξιών από τις ‘’τοπικές εκκλησίες’’.

Στο εδάφιο 837 η αναφορά στην ‘’εκκλησία’’ που την ‘’κυβερνά’’ ο Ανώτατος Ποντίφηκας και οι ‘’επίσκοποι’’, καταμαρτυρεί  το πλάνο ‘’άρχειν’’.

«Ο Πάπας είναι χωρίς αμφιβολία το δυσκολότερο εμπόδιο στην πορεία του Οικουμενισμού», ομολόγησε ο Πάπας Παύλος VI κατά την προσφώνηση της Παπικής Γραμματείας για την Ενότητα στις 28/4/1967. Το εξουσιαστικό παπικό πρωτείο και κατ’ επέκταση το αλάθητο, καθίσταται ο σοβαρότερος λόγος για την εμμονή, σε ότι πλάνο παρεισέφρησε στον Παπισμό, καθότι δεν είναι εύκολο «αλάθητος πρώτος», να παραδεχθεί ότι λαθεύει

Παρενθετικά να αναφέρω ότι στο περιοδικό «Γρηγόριος ο Παλαμάς» (Θεσσαλονίκη Τεύχος έτους 1917) ο Αμίλκας Σ. Αλιβιζάτος, σε κείμενό του που ετιτλοφορείτο «Πόθεν η ενότης», ανέφερε ως αιτία αποτυχίας των Διαλόγων, το γεγονός ότι στις εκάστοτε συζητήσεις άρχιζαν από τις διαφορές και όχι αυτά που ενώνουν. Μετά από χρόνια καθιερώθηκε στους Διαλόγους η έναρξη των συζητήσεων από αυτά που ενώνουν. Δυστυχώς έμειναν σε αυτά τα «ελάσσονα» και η επακόλουθη στασιμότητα ήταν η φυσική συνέπεια. Τα μείζονα προβλήματα σε τέτοιους διαλόγους θα παραμένουν άλυτα και τα ελάσσονα θα κολακεύουν την ανθρωπάρεσκη αγάπη των.

Φυσικά πρέπει να παραδεχθούμε ότι το πρόβλημα δεν είναι θέμα διαδικασιών, αλλά ουσίας. Η αναφορά στη Παπική Σύνοδο για το Δόγμα της Πίστης ότι «…το ζήτημα της υπεροχής του Πέτρου και των διαδόχων του, έχει ιδιαίτερη σημασία ακόμα και οικουμενική» (presenta una sigolare rilevanta, anche ecumenica), σαφέστατα καταδεικνύει το ατέρμονο των  διαλόγων με τους Παπικούς καθώς και την αιτία του ακάρπου των συζητήσεων αυτών.   

Φράσεις όπως «Η αρχή της υπεροχής του Διαδόχου του Πέτρου στο Μυστήριο της Εκκλησίας …» (Londi derazioni «Il primate del successsore di Pietro nel mistero della Chiesa…» - ‘’vatican.va’’) καταμαρτυρούν επακριβώς ποιος θα είναι ο καρπός των εκάστοτε συζητήσεων με του Παπικούς. 

Στην ίδια εμμονή παραπέμπει και η φράση Καρδινάλιου Koch (Προέδρου του Ποντιφηκού Συμβουλίου για την προώθηση της Χριστιανικής ενότητας), όπου με θράσος λέγει «Il primato del Papa può aiutare la comunione» δηλ. «Το πρωτείον του Πάπα μπορεί να βοηθήσει την κοινότητα». Aναφορές όπως «πρέπει να εξηγηθεί ποιός είναι ο απόγονος του Αποστόλου Πέτρου, ο βιβλικός του ρόλος και οι υπηρεσίες του» (Vaticaninsider.lastampa.it) χρησιμοποιώντας μάλιστα τη λέξη «discendente» που θα πει «απόγονος», αντί της χρησιμοποιούμενης λέξης «successore» που θα πει «διάδοχος» (il successore dell’ Apostolo Pietro). Φυσικά πρέπει να σημειωθεί, ότι Εκκλησιαστικώς και Εκκλησιολογικώς, Αποστολική Διαδοχή εκτός της Μίας Εκκλησίας, της Ορθοδόξου δηλαδή Εκκλησίας, δεν υπάρχει.

Δεν λείπει φυσικά και το αλλότροπο της παραδοχής του Παπικού εξουσιαστικού Πρωτείου. Αυτό που έγραφε στην ιταλική εφημερίδα ‘’Corriere della Sera’’ ο Αlberto Meloni, o οποίος θεωρείται ειδικός σε εκκλησιαστικά ζητήματα (φυσικά από την «βατικάνειο» όψη), τονίζοντας ότι «όλοι οι Χριστιανοί συμφωνούν ότι η Εκκλησία της Ρώμης κατέχει το πρωτείο στην αγάπη», υποβαθμίζοντας  λεκτικά το εξουσιαστικό πρωτείο. Το γεγονός ότι το πρωτείο παρουσιάζεται διαφοροτρόπως, φανερώνει τι επιδιώκουν.  

Τούτο το «υπερέχειν» λοιπόν, του εξουσιαστικού πρωτείου, είναι η αιτία για τη μη επιστροφή των Παπικών στη Μία Αγία Εκκλησία. Δυστυχώς θα απομένει από τις συναντήσεις αυτές, με τους αιρετικούς Παπικούς, μόνο η λύπη για τα οικουμενιστικά ατοπήματα των συμπροσευχών. Στο τέλος θα γίνεται αυτό που αναφέρει ο Προφήτης Ιερεμίας, «ώρυξαν  λάκκον συντετριμμένον, μη δυνάμενον ύδωρ συνέχειν» Ιερ.2,13.

ΘΑ ΣΥΜΒΟΥΝ ΤΑ ΑΙΣΧΙΣΤΑ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ;



ΘΑ ΣΥΜΒΟΥΝ ΤΑ ΑΙΣΧΙΣΤΑ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====

Μου εστάλησαν από εντελώς άγνωστο αποστολέα οι εξής άκρως αποκαρδιωτικές πληροφορίες (τις οποίες δημοσίευσα ήδη σαν σχόλιο στην ανάρτηση "Νέες δηλώσεις του Σεβ. Προύσσης επιτείνουν τη σύγχυση για το τι θα συμβεί στο Φανάρι") και τις οποίες παραθέτω με σχόλιο στη συνέχεια για την επικείμενη μετάβαση του Πάπα Φραγκίσκου στο Φανάρι για την Θρονική Εορτή του Οικουμενικού Θρόνου.

Παρόλον ότι δεν είμαι καθόλου σε θέση να διασταυρώσω την ακρίβεια των πληροφοριών και παρόλον ότι ήλπιζα -με όλη μου την ψυχή- ότι θα απεφεύγοντο τα χειρότερα, μετά την τελευταία συνέντευξη του Σεβ. Προύσσης κ. Ελπιδοφόρου κατέστη σαφές ότι θα συμβούν αυτά ακριβώς που φοβόμαστε και προσευχόμαστε διακαώς προς τον Κύριο να μην πραγματοποιηθούν.

Ο Πάπας Φραγκίσκος θα γίνει τελικά δεκτός στο Φανάρι ως αρχηγός “αδελφής Εκκλησίας” και μάλιστα ως “ο επίσκοπος της πρεσβυτέρας αδελφής Εκκλησίας της Ρώμης”, όπως αποκαλούν οι Οικουμενιστές τον αιρεσιάρχη του Βατικανού και η προδοτική για την Ορθοδοξία Συμφωνία του Μπαλαμάντ, που διδάσκει την αίρεση της “διηρημένης Εκκλησίας”, θα επικυρωθεί -στην πράξη- στο ύψιστο επίπεδο.

Αναφέρει το ηλεκτρονικό μήνυμα που έλαβα που μου έκοψε πραγματικά τα φτερά και το οποίο απεύχομαι εκ βάθους καρδίας να αποδίδει την πραγματικότητα του τι θα συμβεί:

“Για την επικείμενη επίσκεψη του πάπα Φραγκίσκου στο Οικουμενικό Πατριαρχείο στις 29-30 Νοεμβρίου, έχω τα ακόλουθα να σας ανακοινώσω...

Κατά την επίσημη υποδοχή του πάπα στο Φανάρι, το εσπέρας του Σαββάτου, θα γίνει δοξολογία και οικουμενική προσευχή στον πατριαρχικό ναό του αγίου Γεωργίου. Πριν ξεκινήσει η ακολουθία, ο Μέγας Αρχιμανδρίτης Βησσαρίων, κρατώντας το ιερό ευαγγέλιο, θα δεχθεί τον πάπα και τον πατριάρχη στον νάρθηκα. Ο πάπας θα ασπασθεί το ευαγγέλιο και ο Βησσαρίων την δεξιά του Φραγκίσκου.  Στη συνέχεια, κατά την μεγάλη συναπτή, ο αρχιδιάκονος Ανδρέας θα δεηθεί «Υπέρ του αγιωτάτου επισκόπου και πάπα Ρώμης Φραγκίσκου και του αρχιεπισκόπου και πατριάρχου ημών Βαρθολομαίου». Μετά το πέρας της ακολουθίας, θα ψαλλεί ο πολυχρονισμός του πάπα («Πολυχρόνιον ποιήσαι Κύριος ο Θεός, τον αγιώτατον και μακαριώτατον πάπαν Ρώμης κύριον κύριον Φραγκίσκον...») και ακολούθως οι δύο προκαθήμενοι θα ευλογήσουν τον λαό.

Ανήμερα της εορτής του αποστόλου Ανδρέου, ο πάπας θα παρακολουθήσει την πανηγυρική θεία λειτουργία στον πατριαρχικό ναό, κατά την οποίαν θα φέρει, πιθανότατα, κάποιο από τα (αρχ)ιερατικά του άμφια. Κατά το «Αγαπήσωμεν αλλήλους ίνα εν ομονοία ομολογήσωμεν», ο πατριάρχης θα εξέλθει του ιερού Βήματος για να ασπασθεί τον αδελφόν και μέλλοντα συλλειτουργόν του, ο οποίος θα απαγγείλει κατόπιν το Σύμβολο της Πίστεως («...το εκ του Πατρός εκπορευόμενον...») και το Πάτερ Ημών.  Στο τέλος της λειτουργίας, πάπας και πατριάρχης θα ευλογήσουν τους εκκλησιαζόμενους, ψαλλόντων των χορών τρις το «Εις πολλά έτη». 

Κατά την πανηγυρική θεία λειτουργία αναμένεται να συλλειτουργήσουν με τον πατριάρχη, μεταξύ άλλων, γνωστοί μεγαλόσχημοι οικουμενιστές του Φαναρίου, όπως ο Περγάμου Ιωάννης, ο Ιταλίας Γεννάδιος, ο Προύσης Ελπιδοφόρος και ο Σηλυβρίας Μάξιμος. Θα συλλειτουργήσει επίσης και ο Αμερικής Δημήτριος, ενώ ενδέχεται και η συμμετοχή ή του Γαλλίας Εμμανουήλ ή του Βελγίου Αθηναγόρου. 

Τέλος, δεν πρέπει να αποκλείσουμε και τη συμμετοχή στη λειτουργία ενός τουλάχιστον αρχιερέως μητροπόλεως της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπως του Μεσσηνίας Χρυσοστόμου ή του Δημητριάδος Ιγνατίου, οι οποίοι, ως γνωστόν, έχουν συμβάλει στο παρελθόν στους διαθρησκειακούς διαλόγους.

Για οποιεσδήποτε διευκρινίσεις, και πάλι στη διάθεσή σας."

Διευκρινίζω ότι αγνοώ πλήρως τον συντάκτη του ηλεκτρονικού μηνύματος. Πολλώ μάλλον δεν είμαι σε θέση να ελέγξω την ακρίβεια των όσων αναφέρει στο ηλεκτρονικό του μήνυμα, τα οποία προφανώς προυποθέτουν γνώση εκ των ένδον του Φαναρίου.  

Αν, όμως, όντως τελικά γίνουν όλα αυτά τα απίστευτα σε βάρος της πίστης μας που περιγράφει με λεπτομέρειες το ηλεκτρονικό μήνυμα που έλαβα, ας προσέξουν πολύ όλοι ανεξαίρετα όσοι θα συμμετάσχουν σ’ αυτά τα αίσχη επειδή θα έχουν τεράστια προσωπική ευθύνη έναντι του Θεού. 

Περιττόν να αναφέρουμε πόση θα είναι η οδύνη και η πλήρης απογοήτευσή μας και ο σκανδαλισμός μας αν όντως ο Σεβ. Αμερικής κ. Δημήτριος συμμετάσχει σ' αυτά τα αίσχη.

Παναγιότατε! Αν όντως θα συμβούν όσα αναφέρει το ηλεκτρονικό μήνυμα, πριονίζετε κυριολεκτικά το κλαρί που κάθεται ο Οικουμενικός Θρόνος. 

Με τον τρόπο που πολιτεύεστε ο Χριστός θα άρει εντελώς τη χάρη Του και θα σβήσει η λυχνία της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως η πιο περίλαμπρη και ένδοξη λυχνία της Ορθοδόξου Εκκλησίας και του ευλογημένου μας Γένους.

Προσκαρτερούμεν εκτενώς εν τη προσευχή απευχόμενοι διακαώς την ακρίβεια των πληροφοριών...

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΗΜΕΡΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΙΣΛΑΜΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΗΜΕΡΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΙΣΛΑΜΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Με πολλή χαρά και περηφάνεια παρακολουθούμε τους αγώνες των φοιτητών της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης που αντιδρούν στη δημιουργία Τμήματος Ισλαμικών Σπουδών στη Σχολή τους παρά τις περί αντιθέτου αποφάσεις του Θεολογικού Τμήματος της Σχολής και της Συγκλήτου του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Καμαρώνουμε αυτά τα παιδιά που έχουν το σθένος και το ομολογιακό φρόνημα να αντιτάσσονται στη μετατροπή της Ορθόδοξης Θεολογικής Σχολής Θεσσαλονίκης σε Θρησκειολογική-Οικουμενιστική Σχολή και που συμπαρίστανται στο ποιμενάρχη της Θεσσαλονίκης, ο οποίος -τουλάχιστον μέχρι στιγμής- στέκεται όρθιος και αντιτάσσεται σθεναρά σ’ αυτούς που υποσκάπτουν τον ορθόδοξο χαρακτήρα της Θεολογικής Σχολής.

Εκφράζουμε, επίσης, την πιο ειλικρινή μας χαρά, για την παρουσία του Σεβ. Πειραιώς Σεραφείμ στις εργασίες της Ημερίδας που τελεί υπό την αιγίδα και τις ευλογίες του Σεβ. κ. Ανθιμου και στην οποία θα καταθέσουν τις εισηγήσεις τους αξιόλογοι ομιλητές.

Η παρουσία του Σεβ. Πειραιώς συνιστά σαφή  υποστήριξη στους αγώνες του τοπικού ιεράρχη.

Ευχής έργον θα είναι αν τελικά παραστούν πολλοί ιεράρχες, οι οποίοι αντιδρούν στην αλλοτρίωση του ορθόδοξου χαρακτήρα της Σχολής για να συμπαρασταθούν έτσι έμπρακτα στους ορθοφρονούντες Καθηγητές και φοιτητές της Σχολής, αλλά και στον Σεβ. Θεσσαλονίκης, ο οποίος μέχρι τώρα αφέθηκε σχεδόν μόνος -με ελάχιστες επαινετές εξαιρέσεις- να αντιστέκεται στην επιβουλή.

ΝΕΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΚΟ ΚΡΟΥΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΒ. ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ ΝΕΚΤΑΡΙΟ


ΕΙΔΑΜΕ ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΡΔΙΩΤΙΚΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΓΡΕΒΕΝΩΝ κ. ΔΑΒΙΔ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΤΟΥ. 

ΤΩΡΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΣΕΒ. ΑΡΓΟΛΙΔΟΣ κ. ΝΕΚΤΑΡΙΟ ΝΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΕΡΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΠΟΦΕΥΚΤΕΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΟ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΚΟ ΗΘΟΣ.

ΓΙΑ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΓΙΟΙ ΑΡΧΙΕΡΕΙΣ!

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΠΟΥ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΕΙΝΑΙ Η ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΙΚΗΣ ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΜΠΟΥΧΤΙΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ.

Monday, November 24, 2014

ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΤΡΑΣ κ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ μ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟ


ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΗ ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΕΤΡΑΣ κ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ μ. ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Σε εκδήλωση αφιερωμένη στον μακαριστό Πατριάρχη Δημήτριο, με την ευκαιρία των 100 χρόνων από τη γέννησή του, στη Θεολογική Ακαδημία στο Κολύμπαρι της Κρήτης, ο Σεβ. Μητροπολίτης Πέτρας και Χερρονήσου κ. Νεκτάριος κατέθεσε μια ομιλία χείμαρρο για τον  μακαριστό Πατριάρχη, που την ακούσαμε σε ηχητικό στη Romfea.gr.

Ο Σεβ. Πέτρας είναι συγγενής ιδιοσυγκρασία με τον μακαριστό Δημήτριο ως προς τη σεμνότητα και την ασκητικότητα, γι’ αυτό η ομιλία του είναι μια κατάθεση ψυχής πυρακτωμένης από αγάπη προς τον σεμνό Πατριάρχη που εκλέισε τον Οικουμενικό Θρόνο.

Η αναφορά του στη λανθασμένη επιλογή της ανακήρυξης της πραξικοπηματικής αυτοκεφαλίας των Φαρμακίδη-Μάουερ δεν συνιστά επίθεση εναντίον της αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπως λανθασμένα θεώρησαν ορισμένοι.

Ουδείς ιστορικός σήμερα δέχεται ως ορθή την ανακήρυξη αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Ελλάδος υπό την καθοδήγηση των παπικών Βαυαρών και του προτεσταντίζοντος Φαρμακίδη.

Ο Σεβ. Πέτρας επεσήμανε το αυτονόητο για κάθε μελετητή της εκκλησιαστικής Ιστορίας.

Η πραξικοπηματική Αυτοκεφαλία των Μάουρερ- Φαρμακίδη προκάλεσε την εθνοφυλετική έξαρση, η οποία έκτοτε, όχι μόνον δεν έχει κοπάσει, αλλά βρίσκεται στο απόγειό της και η Ορθοδοξία πληρώνει ακριβά τις παρενέργειές της μέχρι σήμερα.

Μόνον μια επιφύλαξη για όσα είπε ο Σεβασμιότατος. Αναφέρθηκε στην απαίτηση του Προέδρου Σαρτζετάκη να τον υποδεχθεί ο Πατριάρχης Δημήτριος στο κατώφλι του ξενοδοχείου και να του ανοίξει την πόρτα της λιμουζίνας του, όπως προβλέπει το πρωτόκολλο.

Αν η μνήμη μου δεν με απατά όταν το πληροφορήθηκε ο μ. Πατριάρχης έσπευσε να συμμορφωθεί με την επιθυμία του Προέδρου Σαρτζετάκη. Δεν αρνήθηκε να το πράξει, όπως ανέφερε ο Σεβ. Πέτρας.

Πολύ χάρηκα να ακούσω ότι ο Σεβ. Πέτρας είναι εναντίον των νεωτερισμών στην Εκκλησία και τη σχετική αναφορά του για το τιμημένο ράσο που πολλοί σήμερα -και μάλιστα στην Εκκλησία της Κρήτης- προσπαθούν να αποβάλουν προφασιζόμενοι προφάσεις εν αμαρτίαις και υποκρινόμενοι ότι αγνοούν ότι η αποβολή του ράσου σημαίνει εκκοσμίκευση της Εκκλησίας.

Ανέμενα πάντως να γίνει αναφορά στο θέμα του Οικουμενισμού, επειδή η αδιάψευστη ιστορική αλήθεια είναι ότι ο μ. Πατριάρχης Δημήτριος εστοιχείτο στη γραμμή του Αθηναγόρα.

Σε κάθε περίπτωση συναρπαστικός ο λόγος του Σεβ. Πέτρας και πολύ πνευματικός και επιβεβαιώνει τη φήμη ότι τυγχάνει ένας από τους πιο παραδοσιακούς και σεμνούς ιεράρχες της Ελληνικής -και όχι μόνον- Ορθοδοξίας.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΑΝΟΣΙΟΛ. ΑΡΧΙΜ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΦΟΡΑ ΤΟΥ ΠΑΝΟΣΙΟΛ. ΑΡΧΙΜ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΣΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΕΠΙΦΑΝΙΟ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Γράφει ο Ἀρχιμ. Χρυσόστομος Παπαθανασίου, Δρ. Ν. και Δρ. Θ., Ἱεροκήρυξ Μητροπολιτικού Ναού Αθηνών, στον “Ορθόδοξο Τύπο”:

“Ἐπί τῇ συμπληρώσει 25 ἐτῶν ἀπό τήν κοίμησιν τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου.

Συμπληρώθηκαν εἴκοσι πέντε χρόνια ἀπὸ τὴν ἐκδημία πρὸς Κύριον (10-11-1989) τοῦ ἀειμνήστου ἐκλεκτοῦ λογίου ἱερομονάχου, ἐν μέσαις Ἀθήναις, τοῦ π. Ἐπιφανίου Θεοδωροπούλου.

Ὑπῆρξε, τῷ ὄντι, σοφός, πολυτάλαντος, ἀφιλοχρήματος, κανονολόγος, συγγραφεύς, ἄφθαστος λειτουργὸς καὶ ἄριστος πνευματικὸς πατήρ.

Ὅταν γράφει ἡ Σοφία Σολομῶντος «Δίκαιοι εἰς τὸν αἰῶνα ζῶσι καὶ ἐν Κυρίῳ ὁ μισθὸς αὐτῶν», ὅταν ὁ Ἀπ. Παῦλος συμβουλέυει «Τύπος γίνου τῶν πιστῶν ἐν λόγῳ, ἐν ἀναστροφῇ, ἐν ἀγάπῃ, ἐν πνεύματι, ἐν πίστει, ἐν ἁγνείᾳ» καὶ ὅταν ὁ Ἰ. Χρυσόστομος διατυπώνει στοὺς περὶ Ἱερωσύνης λόγους του τὸ «φωτὸς δίκην τὴν οἰκουμένην καταυγάζοντος λάμπειν δεῖ τοῦ ἱερέως τὴν ψυχὴν», ὁ νοῦς μας στέκεται πάραυτα ἐνώπιον τῆς σπουδαίας προσωπικότητος τοῦ π. Ἐπιφανίου. 

Τὸ γεγονὸς ὅτι, μεταξὺ ἄλλων, ἑκατοντάδες φοιτητὲς τότε καὶ σήμερα ἐπιστήμονες διαφόρων εἰδικοτήτων διῆλθον ἀπὸ τὸ ἐξομολογητήριο-γραφεῖο του καὶ ἔλαβον ὀρθὴ πνευματικὴ ἀνοδικὴ καθοδήγηση ζωῆς, αὐτὸ καὶ μόνον ἀποδεικνύει περιτράνως τὸ ἦθος τοῦ ἀνδρὸς καὶ τὴν ἁγιότητα τῆς ψυχῆς του.

Τέτοιες ἱερατικὲς μορφὲς εἶναι ἐξαιρετικὰ ἀναγκαῖες σήμερα στὴν παρακμὴ τοῦ τόπου.”

Καίριες και ουσιαστικές οι επισημάνσεις του Πανοσ. Αρχιμ. Χρυσόστομου Παπαθανασίου για τον αείμνηστο π. Επιφάνιο.

Κάθε μέρα που περνά συνειδητοποιούμε το τεράστιο κενό της απουσίας του μακαριστού Γέροντα.

Μόνον ο Θεός ξέρει πότε θα χαρίσει ξανά τέτοια μορφή στην Εκκλησία.

Ας ελπίζουμε ότι θα αρχίσει επιτέλους η έκδοση του τεράστιου αδημοσίευτου έργου του που τα τελευταία 25 χρόνια μαζεύει σκόνη στο αρχείο αντί να φωτίζει τη ζωή των πιστών.