hits

Sunday, November 23, 2014

ΝΕΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΠΡΟΥΣΣΗΣ ΕΠΙΤΕΙΝΟΥΝ ΤΗ ΣΥΓΧΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ



ΝΕΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ. ΠΡΟΥΣΣΗΣ ΕΠΙΤΕΙΝΟΥΝ ΤΗ ΣΥΓΧΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Σε σημερινή του συνέντευξη, σε σχετικές ερωτήσεις ο Σεβ. Μητροπολίτης Προύσσης κ. Ελπιδοφόρος, έδωσε τις ακόλουθες απαντήσεις:

“METROPOLITAN ELPIDOPHOROS (Bishop of Brusa): East and West are not contradictory to each other. They are part of the same body. And in the last years, thank God, we have extremely good relations.”

Εδώ έχουμε να κάνουμε με σαφέστατη αποδοχή της κακοδοξίας της “διηρημένης Εκκλησίας”. Επομένως μάλλον εξανεμίζονται ως φρούδες οι ελπίδες ότι το Φανάρι δεν θα υποδεχτεί τον Πάπα Φραγκίσκο ως “επίσκοπο της πρεσβυτέρας αδελφής Εκκλησίας της Ρώμης”, όπως αποκαλούν οι Οικουμενιστές τον αιρεσιάρχη της Ρώμης. 

Μάταια -όπως φαίνεται- ελπίσαμε ότι θα συνέβαινε το θαύμα και ότι θα αποφεύγοντο τα χειρότερα εξαιτίας κάποιων διφορούμενων δηλώσεων του Παναγιότατου και εξαιτίας της άψογης στάσης του Μακαριότατου Αλβανίας κ. Αναστάσιου κατά τη μετάβαση του Πάπα Φραγκίσκου στη γείτονα χώρα.

“METROPOLITAN ELPIDOPHOROS: The only way we could accept the authority of the pope of Rome in the whole Christianity is the same way it was practiced in the first millennium. He is the authority of a bishop among equals, like it happens in the east.”

Εδώ -εκ πρώτης όψεως- φαίνεται ότι ο Σεβ. Προύσσης απορρίπτει το πρωτείο του Πάπα. Στην πραγματικότητα, όμως, δηλώνει έμμεσα εμμονή στη θεωρία ότι το πρωτείο μπορεί να γίνει αποδεκτό στη βάση ότι ο μεν Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ήταν την πρώτη χιλιετία ο Πατριάρχης της Ανατολής και ο Πάπας ο Πατριάρχης της Δύσεως.

Οίκοθεν νοείται ότι οι Παπικοί ουδέποτε θα αποδεχτούν αυτή την αξίωση των Φαναριωτών επειδή ζητούν πρωτείο κυριαρχικής εξουσίας επί της παγκόσμιας Εκκλησίας.

Η θεωρία αυτή δεν μπορεί, επίσης, να γίνει αποδεχτή από την Εκκλησία της Ρωσίας, επειδή την αφήνει εκτός του Πρωτείου στην Εκκλησία.

Αρα ούτε νέα Φερράρα-Φλωρεντία θα υπογραφτεί -όπως ανακριβώς ορισμένοι διατείνονται-, ούτε η μη κατά Θεόν ένωση επίκειται -όπως άλλοι νομίζουν- και άρχισαν τις μη συντεταγμένες και άκαιρες αποτειχίσεις με αποτέλεσμα να ρίχνουν αφειδώς τόνους νερού στο μύλο των Οικουμενιστών.

Ο υπαρκτός μέγας κίνδυνος που υπάρχει είναι να επικυρωθεί στην πράξη -στο ύψιστο επίπεδο- η προδοτική για την Ορθοδοξία Συμφωνία του Μπαλαμάντ που αποδέχεται τη φοβερή κακοδοξία της “διηρημένης Εκκλησίας”.

Υπάρχει επίσης η βεβαιότητα ότι θα γίνουν πολλές  οικουμενιστικές ασχημίες που θα προωθήσουν σοβαρά τον “λαικό οικουμενισμό”, ο οποίος στην πραγματικότητα συνιστά τον μόνο ουσιαστικό κίνδυνο νοουμένου ότι όλοι οι άλλοι κίνδυνοι αλληλοεξουδετερώθηκαν εξαιτίας του φιλοπρωτείου των Ορθοδόξων Εκκλησιών και δη της διαμάχης της Κωνσταντινουπόλεως και της Μόσχας.

ΝΑ ΠΡΟΤΑΘΕΙ ΣΤΟΝ κ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟ Η ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΟΥ “ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ”



ΝΑ ΠΡΟΤΑΘΕΙ ΣΤΟΝ κ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟ Η ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΤΟΥ “ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΤΥΠΟΥ”

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Αυτή την χρονική στιγμή θα περιοριστούμε να επαναφέρουμε μια πρόταση που κάναμε στο πρόσφατο παρελθόν.

Ο κ. Παπαθανασόπουλος, λόγω της εκπληκτικής ενημέρωσής του για τα παρασκήνια των εκκλησιαστικών πραγμάτων, αλλά και λόγω της θεολογικής του συγκρότησης, σκόπιμο και λίαν χρήσιμο είναι να αναλάβει την διεύθυνση του “Ορθοδόξου Τύπου”, για να καλύψει το υπάρχον τεράστιο κενό στην εφημερίδα.

Δεν θέτω αυτή τη χρονική στιγμή θέμα “Ορθοδόξου Τύπου” συνεπής με την απόφασή μου να επικεντρώσω την προσοχή μου στην επικείμενη συνάντηση του Πάπα Φραγκίσκου και του Πατριάρχη Βαρθολομαίου για την Θρονική Εορτή του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 

Απλά υπενθυμίζω πρόσφατή μου πρόταση, μετά την ανάγνωση του πρόσφατου λίαν αξιόλογου άρθρου του κ. Παπαθανασόπουλου, που δείχνει, όχι μόνον την θεολογική του επάρκεια και το ορθόδοξό του φρόνημα αλλά και το βαθμό της ενημέρωσης που έχει των εκκλησιαστικών παρασκηνίων.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο “Ορθόδοξος Τύπος” -μια εφημερίδα που ιδρύθηκε με αποκλειστικό στόχο να διαφωτίζει για τους κινδύνους του Οικουμενισμού- στην τελευταία της έκδοση -λίγες μόνον μέρες πριν την μετάβαση του Πάπα Φραγκίσκου στο Φανάρι- έχει ως κύριο άρθρο κείμενο για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο.!!!

Ολοι συμφωνούμε ότι το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο είναι από πολλές απόψεις προβληματικό και αναφερθήκαμε κατ’ επανάληψη στο θέμα. 

Νομίζω, όμως, ότι όλοι πρέπει να συμφωνήσουμε ότι αυτή τη στιγμή επιβάλλεται να έχουμε επικεντρωμένη την προσοχή μας στην επικείμενη μετάβαση του Πάπα Φραγκίσκου στο Φανάρι, όπου και αναμένονται -εκτός κατά Θεόν απροόπτου- πολύ δυσάρεστες οικουμενιστικές ασχημίες που θα αποτελούν επικύρωση -στο ύψιστο επίπεδο- της προδοτικής για την Ορθοδοξία Συμφωνίας του Μπαλαμάντ.

Υπενθυμίζω όσα φοβερά συνετελέσθησαν όταν ο Πάπας Βενέδικτος πήγε στο Φανάρι πριν λίγα χρόνια και ότι κυρίως εξαιτίας των οικουμενιστικών ασχημιών που παρατηρήθηκαν τότε συστάθηκε η "Σύναξη κληρικών, μοναχών και λαικών" και άρχισε η συλλογή υπογραφών για την "Ομολογία πίστεως για τον Οικουμενισμό".

Πώς είναι δυνατόν, επομένως, ο "Ορθόδοξος Τύπος" να έχει αυτή τη χρονική στιγμή άλλες προτεραιότητες από τη μετάβαση του Πάπα Φραγκίσκου στο Φανάρι; 

Και η πλήρης αφερεγγυότητα και ψηλαφητή ανεπάρκεια του κ. Ζερβού είναι για όλους δεδομένη και το Παποκαισαρικό Μακρακιστικό φρόνημα, οι ιδεοληψίες, οι αγκυλώσεις και οι εμμονές του π. Βασιλείου Βολουδάκη σε όλους γνωστές. 

Σε κάθε περίπτωση διευκρινίζω και πάλιν ότι αυτή τη χρονική στιγμή δεν θέτω θέμα "Ορθοδόξου Τύπου". 

Απλά επισημαίνω την ανάγκη ο "Ορθόδοξος Τύπος" να βρίσκεται σε θέση μάχης πριν τη μετάβαση του Πάπα Φραγκίσκου στο Φανάρι.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΠΑΝΟΣ. ΑΡΧΙΜ. ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΠΑΝΟΣ. ΑΡΧΙΜ. ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΠΙΣΜΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Σε πρόσφατο άρθρο του ο Πανοσ. Αρχιμ. Κύριλλος Κωστόπουλος, που επιγράφει “Εφικτή η ένωση μετά των Παπικών;”, γράφει μεταξύ άλλων: 

“Η Εκκλησία, όπως γνωρίζουμε, είναι Μία, για τον λόγο ότι είναι το Μυστικό Σώμα του Θεανθρώπου Κυρίου: «Υπέρ του σώματος αυτού (του Χριστού), ό εστίν η Εκκλησία...» (Κολ. 1, 25). Εφόσον, όμως, η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού και άρα είναι Μία - «μεμέρισται ο Χριστός;» (Α΄ Κορ. 1, 13) - η αίρεση δεν διασπά το Σώμα του Χριστού, αλλά αποσπά μέλη από αυτό.

Ο Παπισμός έχει καταδικασθεί από την Σύνοδο της Κωνσταντινουπόλεως του 879 και από την Σύνοδο του 1341, αλλά και από τις πρώτες Οικουμενικές Συνόδους, για τον λόγο ότι οι κακοδοξίες του συμπίπτουν με εκείνες των πρώτων αιώνων.

Τοιουτοτρόπως το consensus Patrum καταδικάζει τον Παπισμό ως αίρεση, καταγγέλλοντας τις αιρετικές δοξασίες του, όσο κι αν επιμένουν ορισμένοι εκκλησιαστικοί ταγοί, ότι ο Παπισμός δεν είναι αίρεση και ότι είναι απλώς σχίσμα. 

Ο Μ. Βασίλειος στην Α΄ κανονική του επιστολή προς τον Αμφιλόχιο Ικονίου γράφει ως προς το θέμα αυτό: «Αιρέσεις μεν τους παντελώς απερρηγμένους και κατ’ αυτήν την πίστιν απηλλοτριωμένους, σχίσματα δε τους δι’ αιτίας τινάς εκκλησιαστικάς και ζητήματα ιάσιμα προς αλλήλους διενεχθέντας...» (PG 32, 665).

Ο Παπισμός κινείται στον χώρο του ψεύδους και της απάτης. Εμμένει αμετανόητα στις αιρετικές δοξασίες και πλάνες.

Η οικουμενική κίνηση διατείνεται ότι είναι μία προσπάθεια υπερβάσεως της χριστιανικής διαιρέσεως, με απώτερο σκοπό την intercommunio. Πρέπει, όμως, να κατανοήσουν οι πάντες ότι προηγείται η κοινωνία πίστεως και έπεται η κοινωνία εν τω Αγίω Ποτηρίω. Για τον λόγο αυτό εμμένουμε στην απάντηση, την οποία έδωσε η εν Κωνσταντινουπόλει Σύνοδος του 1895 προς τον Πάπα Λέοντα ΙΓ΄: «Η φυσικωτέρα οδός προς την ένωσιν εστίν η επάνοδος της Δυτικής Εκκλησίας εις το αρχαίον δογματικόν και διοικητικόν καθεστώς».

Ο καταδικασμένος Παπισμός από τις δύο προαναφερθείσες Συνόδους (879 και 1341) [σημειωτέον ότι και οι δύο πρέπει να ονομασθούν Οικουμενικές Σύνοδοι], αλλά και από τις επτά Οικουμενικές Συνόδους των πρώτων αιώνων, βάσει των αιρετικών δοξασιών του, είναι αίρεση. 

Η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι η μία, αγία, καθολική και αποστολική Εκκλησία και ο Παπισμός είναι αιρετικό κομμάτι που απεσπάσθη από αυτήν. Για τον λόγο αυτό είναι καιρός να ακούσωμε τα λόγια του G. Florofsky: «Η ένωση των Χριστιανών, για μένα, σημαίνει ακριβώς την παγκόσμια επιστροφή στην Ορθοδοξία».

Εκφράζουμε την πιο ειλικρινή μας χαρά επειδή ο π. Κύριλλος Κωστόπουλος κάνει καίρια παρέμβαση τώρα που όλοι πρέπει να συστρατευθούμε για να αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους που θα προκύψουν από την επικείμενη συνάντηση του Πάπα Φραγκίσκου με τον Παναγιότατο στο Φανάρι.

Ουδείς αρνείται το διάλογο. Ούτε ο π. Κύριλλος Κωστόπουλος έστω και αν μια πρώτη επιφανειακή ανάγνωση του άρθρου του αυτή την εντύπωση δίνει.

Απλά ζητά να τεθεί ο δάλογος στην ορθή βάση. Ενωση Ορθοδοξίας και Παπισμού σημαίνει αποκήρυξη των παπικών αιρέσεων και επιστροφή των αιρετικών Παπικών στη Μία, Αγία, Καθολική, και Αποστολική αδιαίρετη Ορθόδοξη Εκκλησία.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ




ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΣΧΗΜΙΕΣ ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε στο ιστολόγιο της κοινότητας των Τριών Ιεραρχών του Αννόβερου:

“Την Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2014 το απόγευμα έλαβαν χώρα στο Dom της πόλεως Hildesheim εκδηλώσεις με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 50 ετών από την λήψη αποφάσεων της Β΄ Βατικανής Συνόδου σχετικά με την στάση της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας έναντι των άλλων Χριστιανικών Εκκλησιών.

Επισήμως προσκεκλημμένοι παραβρέθηκαν ο Σέρβος Επίσκοπος Δυτικής Ευρώπης κ. Σέργιος και ο προϊστάμενος της ενορίας μας Αρχιμανδρίτης π. Γεράσιμος Φραγκουλάκης.”

Εκφράζουμε τη θλίψη μας για τις οικουμενιστικές ασχημίες στις οποίες -ως μη όφειλαν- συμμετείχαν ενεργά και δύο ορθόδοξοι κληρικοί.

Η Β΄ Βατικάνεια Σύνοδος αποτελεί κομβικό σημείο της Παπικής θεολογίας που οδήγησε το Βατικανό σε περαιτέρω εκπροτεσταντοποίηση.

Θα κατανοούσε κάποιος την παρουσία ορθόδοξων κληρικών σε συνέδριο ή σε σεμινάριο για το θέμα στο οποίο όμως δεν θα συμμετείχαν με συμπροσευχές.

Οι φωτογραφίες της ανάρτησης δείχνουν ξεκάθαρα ότι οι ορθόδοξοι κληρικοί συμμετείχαν ενεργά σε Παπική λατρευτική εκδήλωση.

Εντελώς απαράδεκτη η στάση τους.

Saturday, November 22, 2014

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. Γ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. Γ. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Αποκαλυπτικά πραγματικά είναι όσα αναφέρει ο κ. Γ. Παπαθανασόπουλος στο άρθρο του “Μεταδοτικό μικρόβιο το παπικό πρωτείο...”. 

Εχει πλήρη ενημέρωση των παρασκηνίων της συνάντησης του Αμμάν κατά την οποία ο Σεβ. Περγάμου υποστήριξε την καινοφανή θεωρία ότι το Πρωτείο του Οικουμενικού Πατριαρχείου εδράζεται στο δόγμα της Αγίας Τριάδας. 

Την κακοδοξία αυτή δεν την ενστερνίζονται ούτε οι Παπικοί, οι οποίοι -ως γνωστόν- θεμελιώνουν αυθαίρετα το κυριαρχικό πρωτείο του επισκόπου Ρώμης στην υποτιθέμενη Πέτρειο αποστολικότητα του Θρόνου. Οχι στο δόγμα της Αγίας Τριάδας.

Οταν πρωτοδιατυπώθηκε η κακοδοξία από τον Σεβ. Προύσσης κ. Ελπιδοφόρο -και στη συνέχεια απο άλλους-, πολλοί διαμαρτυρήθηκαν έντονα. Πλην όμως θεώρησαν ότι οι μαθητές του Σεβ. Περγάμου πήραν τις θεωρίες του περί πρωτείου ένα ή και περισσότερα βήματα παραπέρα από ότι ο δάσκαλός τους και διατύπωσαν εξωφρενική μεν θεωρία, η οποία όμως δεν απηχούσε τις θέσεις του ιδίου του Σεβ. Περγάμου.

Ο κ. Παπαθανασόπουλος, όμως, μας πληροφορεί ότι η κακοδοξία αυτή υποστηρίχθηκε με πάθος από τον Σεβ. Περγάμου στη συνάντηση του Αμμάν χωρίς όμως να βρει καμιά απήχηση ακόμη και μεταξύ των Ορθοδόξων και έτσι το Οικουμενικό Πατριαρχείο απομονώθηκε.

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε για ποιο λόγο οι Παπικοί διαχώρισαν την ευθύνη τους από αυτού του είδους την ερμηνευτική του πρωτείου.

Το έκαναν, όχι μόνον επειδή η δική τους αντίληψη για το κυριαρχικό πρωτείο του Πάπα επί της οικουμενικής Εκκλησίας εδράζεται στην υποτιθέμενη Πέτρειο αποστολικότητα του επισκόπου της Ρώμης, αλλά και επειδή αντελήφθησαν ότι αυτή η κακοδοξία δεν έχει καμία απήχηση μεταξύ των Ορθοδόξων Εκκλησιών.

Η κακοδοξία ότι το πρωτείο του Οικουμενικού Θρόνου εδράζεται στο δόγμα της Αγίας Τριάδας δείχνει το βαθμό του αδιεξόδου που περιήλθαν οι οικουμενιστικοί σχεδιασμοί του Φαναρίου. 

Ο Σεβ. Περγάμου δεν είναι άμοιρος γνώσεων και κριτικής θεολογικής σκέψης. Το ακριβώς αντίθετο. Για να φτάσει στο σημείο να υποστηρίξει τόσο εξωφρενική θεωρία σημαίνει ότι έχει πλήρη επίγνωση ότι έχουν αποτύχει παταγωδώς οι σχεδιασμοί για την προώθηση της ένωσης Ορθοδοξίας και Παπισμού με βάση τις μέχρι τούδε προδιαγραφές. Γι' αυτό και πιάστηκε κυριολεκτικά όπως ο πνιγμένος από τα μαλιά του για να σωθεί.

Η στρατηγική του Οικουμενικού Πατριαρχείου -ήδη από την εποχή του Αθηναγόρα- ήταν ότι η ένωση θα πραγματοποιείτο στη βάση ότι ο Πάπας θα αναγνωριζόταν Πατριάρχης της Δύσεως και ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα αναγνωριζόταν Πατριάρχης της Ανατολής. 

Ο Σεβ. Περγάμου στην παρακαταθήκη που παρέλαβε πρόσθεσε τη διασταλτική αυθαίρετη ερμηνεία του 34ου κανόνα των Αγίων Αποστόλων  -που αναφέρεται στις σχέσεις του Πρώτου μιας Εκκλησίας με τους ιεράρχες της-, ώστε να αφορά την Οικουμενική Εκκλησία. 

Βρισκόμαστε, λοιπόν, μπροστά σε πλήρες αδιέξοδο της οικουμενιστικής στρατηγικής του Φαναρίου.

Γι’ αυτό ακριβώς είναι άκαιρες και χωρίς νόημα: 
1.) Οι όποιες κραυγές για αποτείχιση, 
2.) Η άποψη ότι δήθεν ο Οικουμενισμός στις μέρες μας είναι πιο επικίνδυνος από την εποχή του Αθηναγόρα, και
3.) Η κινδυνολογία ότι δήθεν επίκειται η ένωση Ορθοδοξίας και Παπισμού με προδιαγραφές Φερράρας-Φλωρεντίας. 

Οχι μόνον οι Ορθόδοξες Εκκλησίες δεν αποδέχονται την κακοδοξία ότι το πρωτείο του Οικουμενικού Πατριαρχείου εδράζεται στο δόγμα της Αγίας Τριάδας, αλλά ούτε το Βατικανό έχει ενδιαφέρον να προωθήσει μια θεωρία ξένη προς τη δική του εκκλησιολογία, η οποία παράλληλα δεν έχει καμία πιθανότητα να γίνει αποδεκτή από τις Ορθόδοξες Εκκλησίες.

Το εκτενές άρθρο του κ. Παπαθανασόπουλου έχει πολλές ενδιαφέρουσες παραμέτρους ορισμένες από τις οποίες θα προσπαθήσουμε -συν Θεώ- να δούμε σε προσεχή άρθρα.

ΤΟ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ “ΠΑΙΓΝΙΔΙ” ΤΗΣ ΠΛΕΟΝΕΞΙΑΣ


ΤΟ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ “ΠΑΙΓΝΙΔΙ” ΤΗΣ ΠΛΕΟΝΕΞΙΑΣ


Του Αρχιμ. Ιωήλ Κωνστάνταρου
=====

Αυτή η δραματική πραγματικότητα που περιγράφει η Ευαγγελική περικοπή αποτελεί την περί του πλούτου και της απληστίας αλήθεια, όσο κι αν δεν θέλουμε να το χωνέψουμε, όσο και αν επιμένουμε στο να απολαμβάνουμε μαζοχιστικώ τω τρόπω το μαρτύριό του. 

Είναι δε τόσα τα περιστατικά επί καθημερινής βάσεως στις κοινωνίες των ανθρώπων που επιβεβαιώνουν αυτή την πραγματικότητα, ώστε μόνο ανόητος θα ήταν ο άνθρωπος που αρνείται να δει κατάματα την “πλουτοκρατική” αλήθεια. 

Επειδή λοιπόν δεν μπορεί κανείς να παίζει με τον πλούτο και την πλεονεξία δίχως να καεί (να κάψει την ψυχή του), γι' αυτό και ο ίδιος ο Κύριος, κλείνει την παραβολή Του με λόγια που σημαίνουν για όλους μας συναγερμό και αφύπνιση: “Ούτως ο θησαυρίζων εαυτώ, και μη εις Θεόν πλουτών”. Και επιπλέον “Ο έχων ώτα ακούειν ακουέτω”. 

Το θέμα όμως είναι, αφήνουμε τα ώτα μας ανοικτά στον σωστικό λόγο του Θεού, ή τα κλείνουμε ερμητικώς στην αλήθεια για να ακούσουν τελικώς την φρικτή φράση “Ταύτη τη νυκτί την ψυχήν σου απαιτούσιν (τα δαιμόνια) από σου”; 

Οπωσδήποτε, η επιλογή είναι δική μας και συνάμα κρίνει την ελευθερία μας ή φανερώνει την αφροσύνη μας. 

Friday, November 21, 2014

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΟΤΙ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΝΕΑ ΦΕΡΡΑΡΑ-ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ


ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΒΟ ΟΤΙ ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΝΕΑ ΦΕΡΡΑΡΑ-ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Σε Ανακοίνωση του Γραφείου επί των Αιρέσεων της Μητροπόλεως Πειραιώς διαβάζουμε το ακόλουθο απόσπασμα:

“Φαίνεται ότι ο Προκαθήμενος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της ευσεβούς πηγής του Γένους, καθώς συνειδητοποιεί και ο ίδιος, ότι οι Διάλογοι με τον Παπισμό «δεν πάνε άλλο», αλλά έχουν βαλτώσει για τα καλά, δεν βλέπει άλλη διέξοδο για την ένωση παρά μόνο τη λύση της Φεράρας-Φλωρεντίας. Λογαριάζει όμως χωρίς τον «ξενοδόχο», ή μάλλον τους «ξενοδόχους». Και ο ένας «ξενοδόχος», ο πιστός λαός του Θεού, όπως τότε αγωνίστηκε, έτσι και σήμερα θα αγωνιστεί και δεν πρόκειται να δεχθεί, αλλά θα κηρύξει άκυρη μια νέα Ψευδοσύνοδο τύπου Φεράρας - Φλωρεντίας. Ο δε άλλος «ξενοδόχος», η Εκκλησία της Ρωσίας, με την μόλις πριν από μερικούς μήνες απόρριψη του κειμένου της Ραβέννας, έστειλε σαφές μήνυμα στο Φανάρι, ότι δεν πρόκειται να δεχθεί καμιάς μορφής πρωτείο, είτε αυτό είναι Φαναριώτικο, είτε Παπικό.”

Οι διαπιστώσεις του Γραφείου της Μητροπόλεως Πειραιώς, που συγχαίρουμε θερμά για την ευαισθησία του για θέματα πίστεως, δείχνουν το βαθμό της ανησυχίας του πληρώματος της Εκκλησίας.

Αν όντως αντικατοπτρίζουν τις πραγματικές προθέσεις του Παναγιότατου και των συν αυτώ θα το μάθουμε σε λίγες μέρες όταν ο Πάπας Φραγκίσκος θα επισκεφθεί τη Βασιλεύουσα για την Θρονική Εορτή του Οικουμενικού Θρόνου

Προσευχόμαστε και ελπίζουμε, αν πράγματι βρίσκονται σε εξέλιξη αυτά τα καταχθόνια σχέδια, ότι θα γίνουν δεύτερες κατά Θεόν σκέψεις.

Οπως πολύ ορθά επισημαίνει η Ανακοίνωση του Γραφείου επί των αιρέσεων της Μητροπόλεως Πειραιώς, αν υπάρξει νέα Φερράρα-Φλωρεντία θα υπάρξει πολύ δυναμική αντίδραση τουλάχιστον από: 
1.) Τους όπου γης συνειδητούς χριστιανούς, και
2.) Από το Πατριαρχείο Ρωσίας.

Εμείς θεωρούμε δεδομένη την αντίδραση και του Αγίου Ορους, της Εκκλησίας της Βουλγαρίας και της Εκκλησίας της Γεωργίας τουλάχιστον.

Αν υπάρξει νέα Φερράρα-Φλωρεντία είναι τουλάχιστον αφελές να αναμένουν οι Οικουμενιστές ότι ο λαός του Θεού θα προσχωρήσει αδιαμαρτύρητα στην προδοσία.

Οσο για την Εκκλησία της Ρωσίας είναι ανοησία ολκής να πιστέψει κάποιος ότι θα επιτρέψει στο Βατικανό και στο Φανάρι να διαμοιράσουν το πρωτείο στην Εκκλησία χωρίς τη δική της συμπερίληψη στο υπό εκκόλαψη σχήμα.

Είναι δυνατόν να τα αγνοεί αυτά ο Παναγιότατος, ο Σεβ. Περγάμου και οι επιτελείς των οικουμενιστικών σχεδιασμών του Φαναρίου;

Νομίζω πως όχι! Γι’ αυτό και δεν συμμερίζομαι τον φόβο ότι το τέλος Νοεμβρίου θα υπογραφτεί νέα Φερράρα-Φλωρεντία.

Αυτό που φοβούμαι, όμως, είναι ότι θα επαναληφθούν οι προχωρημένες συμπροσευχές που παρατηρήθηκαν κατά την επίσκεψη του Πάπα Βενέδικτου στο Φανάρι, με τρόπο που θα συνιστούν επικύρωση -στο πιο ψηλό επίπεδο- της προδοτικής για την Ορθοδοξία Συμφωνίας του Μπαλαμάντ, η οποία διακήρυξε την φοβερή αίρεση της “διηρημένης Εκκλησίας”.

Πέραν των όποιων δικαιολογημένων φόβων μας για την επικείμενη επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου στο Φανάρι ποτέ δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι ο Θεός δεν θα επιτρέψει ποτέ να γίνει κακό στην Εκκλησία Του. 

Προσευχόμαστε ο Χριστός να ενσταλάξει στην ψυχή του Παναγιότατου και των επιτελαρχών των οικουμενιστικών σχεδιασμών του Φαναρίου λόγον αληθείας και συνέσεως πνευματικής ώστε να συμπεριφερθούν άψογα έναντι του Πάπα Φραγκίσκου, όπως ακριβώς έκανε ο Μακαριότατος Αλβανίας.

ΓΙΑΤΙ ΑΦΗΝΟΥΝ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑΝ ΣΕ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΝ π. ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟ, ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ;



ΓΙΑΤΙ ΑΦΗΝΟΥΝ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΑΝ ΣΕ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΝ π. ΙΩΣΗΦ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΝΟ, ΝΑ ΘΕΩΡΟΥΝ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΧΑΡΙΣΜΑ;

(…τα παρελθόντα, τα παρόντα και τα μέλλοντα)

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους
=====

Πατήρ Ιωσήφ Βατοπαιδινός: «…άνοιξε  (ο νους) κι άρχισε η θεολογία που όλα τα μυστήρια της δημιουργίας των όντων, τα παρελθόντα, τα παρόντα και τα μέλλοντα. Αλλά η αξιοπρέπειά σας μας αναγκάζει και τα λέμε αυτά για να έχετε θάρρος στη ζωή σας, να μην απογοητεύεστε, να μην αποθαρρύνεστε». Μόνο ο Θεός γνωρίζει όλα τα μυστήρια της δημιουργίας των όντων. Μόνο ο Θεός γνωρίζει όλα τα παρελθόντα, τα παρόντα και τα μέλλοντα. Ποιος είπε τέτοια υπερβολικά για τον εαυτό του, τη στιγμή μάλιστα που κατ’ επανάληψη έχει διαψευστεί;  

Ποιος Άγιος της Εκκλησίας μας έχει πει ποτέ τόσα υπερβολικά για τον εαυτό του; Τόσο δύσκολο είναι να καταλάβουμε από πού έλκει την καταγωγή του ο «συνιστών» λόγος; Ας το θέσουμε επί το απλούστερο. Αν δεν γνώριζαν ότι είναι ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός αυτός που είπε αυτές τις υπερβολές για τον εαυτό του, πώς θα χαρακτήριζαν τις υπερβολές αυτές; Δεν λυπούνται να τα ακούουν και να τα διαβάζουν καθημερινά τόσοι άνθρωποι; 

Με τι θράσος εκείνοι που γνώρισαν ότι ήταν φοβοσυμβουλές σιωπούν; Γιατί αφήνουν αυτούς που τον γνώρισαν σε πολύ μεταγενέστερο στάδιο, να έχουν την ‘’αίσθηση’’ ότι πρόκειται για μεγάλο σύγχρονο προφήτη; Γιατί ενώ γνωρίζουν την αλήθεια σιωπούν; Εμείς είχαμε τη χαρά να γνωρίσουμε τον Γέροντα Παΐσιο και τον Γέροντα Γεώργιο Καψάνη και μας προστάτεψαν από όλο αυτό τον συρφετό τρομοσυμβουλών.  

Αν θεωρούν τούτα ανυπόστατα ας διαβάσουν τι έλεγε ο Γέροντας Παΐσιος για τη μαρτυρική Κύπρο και ας ακούσουν και τη συνέντευξη που έδωσε στον Τηλεοπτικό Σταθμό ‘’ο Λόγος’’ το έτος 1998, ο ενθουσιαστικώς καλούμενος από τους φανατικούς υποστηρικτές «μέγιστος των Γερόντων», π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός. 

Στην εκπομπή του Τηλεοπτικού Σταθμού ο Λόγος, κατά το έτος 1998, στο Πρόγραμμα – Ορθοδοξία και Ορθοπραξία, με τον θεολόγο κ. Νικολαΐδη, όπου αναφέρθηκε μεταξύ άλλων «…τώρα όμως θα πω και τούτο, να έχει θάρρος ο λαός μας, διότι θα δεχθούμε πληγή από τους Τούρκους λυσσαλέα. Μην τρομάξουμε, είναι μέσα στα Θεία σχέδια, θα γίνει κι αυτό. Σύντομα, σύντομα πολύ σύντομα…».

Λύπη μεγάλη αισθάνεται κανείς, από τέτοιες εκτροπές, που είναι  τόσο ξένες στο Ορθόδοξο ήθος και παραπλανούν τον απλό λαό. Οι «ακοές πολέμων» (1981, 1993, 1998) που ποτέ δεν πραγματοποιήθηκαν, ακόμα προκαλούν λύπη.

Όταν ήταν Ηγούμενος του Τιμίου Σταυρού της Μίνθης, στην Μητροπολιτική περιφέρεια Πάφου, ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός, τρομοκρατούσε τον κόσμο με τις καλούμενες «προφητείες» του, περί Παγκοσμίου πολέμου με ημερολογιακή τοποθέτηση (με βάση μαρτυρίες) στις 7 Ιουλίου 1999. 

Ακολούθως επειδή ο πόλεμος δεν πραγματοποιήθηκε, η ημερομηνία μετετέθη στις 14 Αυγούστου 1999 και όταν και πάλι δεν πραγματοποιήθηκε η ημερομηνία «κύλησε» στις 8 Σεπτεμβρίου 1999, για να διαψευστεί και πάλι. Όλα τούτα είχαν λεχθεί όταν ήταν Ηγούμενος του Τιμίου Σταυρού της Μίνθης, στην Μητροπολιτική περιφέρεια Πάφου. Μάλιστα  κληρικός της Μητροπόλεως Πάφου τότε, έδωσε συνέντευξή σε ραδιοσταθμό της Πάφου, αναφορικά με το σάλο που δημιουργήθηκε, κυρίως στο μαθητόκοσμο από τις περί πολέμων ακοές. 

Και ελάχιστη σοβαρότητα να υπάρχει θα αντιληφθούν το ατόπημά των. Γιατί να διαδίδονται καθημερινά τέτοια ανυπόστατα σε χιλιάδες Χριστιανούς; 

Διαψεύστε μας λοιπόν. Μάθετε τι έλεγε ο Γέροντας Παΐσιος και ακούστε τι έλεγε ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός «προφητεύοντας». Ο Γέροντας Παΐσιος 12 ημέρες πριν την Τουρκική εισβολή προείπε τα δεινά της μαρτυρικής Μεγαλονήσου. Ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός πολλάκις προείπε και δυστυχώς έμεινε μόνο στο ‘’ειπείν’’. Ας κάνουν μια αντιπαράθεση του τι έλεγε ο Γέροντας Παΐσιος και τι έλεγε ο π. Ιωσήφ Βατοπαιδινός. Να μη μείνουν όμως στην απαράδεκτη σιωπή και στους απαράδεκτους χαρακτηρισμούς. Δεν συνάδει δυστυχώς όμως τούτο με την ιδιοτέλεια και προσωποληψία των.

Όσο συνεχίζεται αυτή η απαράδεκτη κατάσταση θα γράφομε κι ας το καλούν νοσηρή εμμονή. Επί της ουσίας λοιπόν. Διαψεύστε μας. Η «νοσηρή εμμονή» όπως την καλούν, θα αποκαλύψει την αλήθεια. 

Ποιός είπε τόσο μεγάλο λόγο για τον εαυτό του, τη στιγμή μάλιστα που το απραγματοποίητο των «προφητειών» του καταδεικνύει ότι απλά υπερβαλλόντως συνιστούσε εαυτόν; Τι έχουν να απαντήσουν; Γιατί ως προφητείες τις φοβοσυμβουλές του καλούν;

Η νοσηρή αυτή κατάσταση, δυναμώνει την επιμονή να λάμψει η αλήθεια, αλλά και την εκ βάθους καρδίας ευχαριστία προς τον Θεό, που γνωρίσαμε τον Γέροντα Παΐσιο, τον Γέροντα που μας παρηγόρησε, μετά την οδυνηρή γνωριμία μας με τον π. Ιωσήφ Βατοπαιδινό, και τον τρόμο που δοκιμάσαμε όχι μόνο μια φορά, για την ‘’λυσσαλέα πληγή’’ της Κύπρου. Διαψεύστε μας λοιπόν. Εφόσον καθημερινά παραπλανούν τόσους ανθρώπους, αυτά θα γράφονται, παρόλους τους νοσηρούς χαρακτηρισμούς.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Eίναι αλήθεια ότι κάποια τα έχουν αποσύρει, αλλά δυστυχώς με σκοπό να μη τα βρίσκουν οι γράφοντες την αλήθεια και να φανερώνονται τα άτοπα αυτά.

ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ



ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

Απολυτίκιον

Ἦχος δ΄

Σήμερον τῆς εὐδοκίας Θεοῦ τὸ προοίμιον, 
καὶ τῆς τῶν ἀνθρώπων σωτηρίας ἡ προκήρυξις
ἐν Ναῷ τοῦ Θεοῦ, τρανῶς ἡ Παρθένος δείκνυται, 
καὶ τὸν Χριστὸν τοῖς πᾶσι προκαταγγέλλεται. 
Αὐτῇ καὶ ἡμεῖς μεγαλοφώνως βοήσωμεν, 
Χαῖρε τῆς οἰκονομίας τοῦ Κτίστου ἡ ἐκπλήρωσις.

Thursday, November 20, 2014

Η ΚΑΛΟΥΜΕΝΗ «ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ» ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ «ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΙΩΝΑ» (ΙΟΝΑ COMMUNITY) ΣΤΗ ΣΚΩΤΙΑ



Η ΚΑΛΟΥΜΕΝΗ «ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΚΗ ΛΑΤΡΕΙΑ» ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ «ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΙΩΝΑ» (ΙΟΝΑ COMMUNITY) ΣΤΗ  ΣΚΩΤΙΑ

(Πρεσβυτεριανοί, Αγγλικανοί, Λουθηρανοί, Κουακέροι, Παπικοί κ.ά. σε βαβέλειους διομολογιακές οικουμενιστικές συνάξεις)

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους
=====

Η «ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΙΩΝΑ» (ΙΟΝΑ COMMUNITY), η οποία εδρεύει στη Γλασκώβη της Σκωτίας, ιδρύθηκε το έτος 1938 από τον George MacLeod. Eίναι μία κατ’ εξοχή οικουμενιστική κοινότητα. Η οικουμενιστική  αυτή κοινότητα αποτελείται από μέλη  διαφόρων δογμάτων (Πρεσβυτεριανών, Αγγλικανών, Λουθηρανών, Κουάκερων, Παπικών και ανθρώπων που δεν ανήκουν σε κάποιο δόγμα), με ότι αυτό συνεπάγεται, από πλευράς οικουμενιστικών ατοπημάτων. 

Πέραν των άλλων απαραδέκτων στην οικουμενιστική αυτή κοινότητα, είναι και το γεγονός, ότι αποτελεί μια μεικτή κοινότητα, από άνδρες και γυναίκες. Είναι μια κοινότητα με ισχυρή ‘’οικουμενιστική δέσμευση’’ σε θέματα ειρήνης και δικαιοσύνης, όπως ισχυρίζονται. Προς τούτο έχουν συντάξει σύντομες προσευχές για τη ‘’δικαιοσύνη’’ και την ‘’ειρήνη’’.

Η γνωστή υπερβάλλουσα επιμονή των οικουμενιστών για την ειρήνη του κόσμου τούτου. Ο Χριστός μας λέγει «Ειρήνην αφίημι υμίν, ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν˙ ου καθώς ο κόσμος δίδωσιν, εγώ δίδωμι υμίν» Ιω. 14,27.   

Οι οικουμενιστές ευνοούν σκοπίμως τις οικουμενιστικές κοινότητες, με αποτέλεσμα να εννοούν αυτό που αλλοτρόπως διαλαλούν στις οικουμενικές συνάξεις, δηλαδή της ενώσεως πάντων των «εκκλησιών» κάθε δόγματος σε μία εκκλησία. Προς τούτο αναπαλαίωσαν ή μάλλον έχουν ξανακτίσει σχεδόν το ερειπωμένο μεσαιωνικό μοναστήρι «Iona Abbey» (παλαιότερα Βενεδικτίνων μοναχών). Η ‘’Κοινότητα Iona’’ αρχικά υπαγόταν στην ‘’Εκκλησία’’ της Σκωτίας, αλλά αργότερα η σχέση τούτη είχε χαλαρώσει αρκετά για να δοθεί η δυνατότητα των οικουμενιστικών εκτροπών.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Κοινότητα Iona είναι μια κοινότητα διασπαρμένη σε όλο τον κόσμο και με επακόλουθες οικουμενιστικές δραστηριότητες στα μέρη τούτα. Κτιριακά η Κοινότητα Iona είναι εγκατεστημένη κυρίως στο Isle of Iona, το «Iona Abbey» και στο κεντρικό κτιριακό συγκρότημα MacLeod. 

Ανάμεσα στις άλλες οικουμενιστικές στρεβλώσεις, είναι και το γεγονός ότι προχώρησαν στη λεγόμενη «πειραματική λατρεία» (experimental worship). Η οικουμενιστική αυτή «πειραματική λατρεία» αναπτύχθηκε από τον Όμιλο Wild Goose Worship Group που εδρεύει στη Γλασκώβη. Επικεφαλής του Ομίλου είναι ο Gail Ullrich μαζί με μια μικρή διοικητική ομάδα. Ο Όμιλος αυτός έχει τη διοικητική αρμοδιότητα, μετά το θάνατο του MacLeod το έτος 1991 και σκοπό έχει τη διαμόρφωση και δημιουργία «νέων λειτουργικών μορφών» καθώς και να ‘’εξοπλίζει’’ (όπως ισχυρίζονται) ναούς και ‘’κληρικούς’’ στη λεγόμενη ‘’συμμετοχική λατρεία‘’ ακόμη και πέραν της Σκωτίας. 

Δυστυχώς είναι αρκετοί εκείνοι που θεωρούν σημαντικές τούτες τις οικουμενιστικές κοινότητες.  Ενθυμίζει αυτό που αναφέρεται στη «Δήλωση του Τορόντο» (που συνήλθε στο Τορόντο του Καναδά  κατά το έτος 1950), στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών (Π.Σ.Ε.), ότι «οι εκκλησίες αναγνωρίζουν ότι το να αποτελεί κάποιος  μέλος της εκκλησίας του Χριστού είναι πιο περιεκτικό από το να αποτελεί  μέλος της ίδιας του της εκκλησίας», (churches are acknowledging that the membership of the church of Christ is wider and more inclusive than the membership of their own church). Καθίστανται λοιπόν οι κοινότητες αυτές, σύγχρονες Βαβέλ με ποίκιλες ομολογιακές στρεβλώσεις.

Ο Belden C. Lane καθηγητής Θεολογικών Σπουδών στο Saint Louis University (St Louis, Missouri),  αναφέρει στο κείμενό του που τιτλοφορείται (The Whole World Singing: A Journey to Iona and Taizé) ότι τα μέλη της κοινότητας αυτής κατηγορούνται ως «κρυπτο-Ρωμαιοκαθολικοί με Πρεσβυτεριανό πρόσχημα» (Its members were accused of being ‘’crypto-Roman Catholics in Presbyterian guise) (www.christiancentury.org). 


Και τι δεν έχουν επινοήσει οι οικουμενιστές; Όλες τούτες οι σκοπιμότητες, όλες τούτες οι στρεβλώσεις, έχουν καθοριστικό ρόλο, να ξεπεραστούν οι σκόπελοι στα επικοινωνιακά παίγνια των οικουμενιστικών των συνάξεων.