Monday, January 15, 2018

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΙΣΙΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Εξαιρετικό το άρθρο, που παραθέσαμε στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση, που επιγράφεται “Περί συλλαλητηρίων. Απ’ ότι φαίνεται, ο Ιερώνυμος είναι πιο άγιος από τον Άγ. Παΐσιο”. Το άρθρο υπογράφεται από τη Φαίη (αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται για ψευδώνυμο άγνωστου ή άγνωστης σε μένα αρθρογράφου).

Αυτός είναι ο ΜΟΝΟΣ ορθός τρόπος για να μιλούμε για τα θεολογικά και εκκλησιαστικά θέματα. 

Μπροστά μας ανοίγονται δύο επιλογές. 

1.) Η πρώτη! Όταν μιλούμε για ένα θεολογικό θέμα μπορούμε να κάνουμε ότι κάνει λ.χ. ο π. Βασίλειος Θερμός (μακάρι να ήταν ο μόνος). Λέει δηλαδή: Εγώ έτσι το διάβασα στο Ευαγγέλιο και στους Πατέρες, έτσι το κατάλαβα, και κατέληξα στο συμπέρασμα ότι ο Απόστολος Παύλος δεν ήξερε τι έλεγε όταν ισχυριζόταν ότι η ομοφυλοφιλία είναι πάθος, επειδή ήταν άνθρωπος της εποχής του.

Τι προδίδει αυτή η στάση;

Μεταπατερικό φρόνημα, κακόδοξο στίγμα, προτεσταντική υποδομή της σκέψης.

2.) Αυτό ακριβώς κάνει και τώρα ο διά τας αμαρτίας ημών Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος για τα συλλαλητήρια.

Απαγορεύεται οι ιεράρχες να πρωτοστατούν στους εθνικούς αγώνες, επειδή η Εκκλησία έχει διακριτό ρόλο από την Πολιτεία. Άρα -σύμφωνα με τον κ. Ιερώνυμο και τους άθεους κρατούντες- οι ιεράρχες δεν δικαιούνται να μιλούν -πολλώ μάλλον να πρωτοστατούν- για τα εθνικά θέματα. 

Και αυτά ασχέτως του ότι η πολιτική και εκκλησιαστική Ιστορία της Ελλάδας, της Κύπρου, της Ρωσσίας, του Οικουμενικού Πατριαρχείου, της Σερβίας, της Μικρασίας κτλ. μας κατέλιπε την ακριβώς αντίθετη παράδοση από αυτήν που προκρίνει ο κ. Ιερώνυμος. 

Η διαχρονική παράδοση της Εκκλησίας γνωρίζει ότι οι ιεράρχες πρωτοστατούν για τη σωτηρία του υπόδουλου -ή του διατρέχοντος θανάσιμο κίνδυνο- Γένους, και είναι πρόθυμοι ακόμη και να χύσουν το αίμα τους για την ελευθερία της πατρίδος, όπως συνέβηκε με τον Άγιο Γρηγόριο Ε΄ Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, τον εθνομάρτυρα Γρεβενών Αιμιλιανό, τον εθνοιερομάρτυρα Μητροπολίτη Σμύρνης και τους άλλους Μικρασιάτες εθνομάρτυρες αρχιερείς.

Το πιο σημαντικό στοιχείο του άρθρου της Φαίης είναι ότι μας θυμίζει ότι η αυθεντική ερμηνεία της Αγίας Γραφής και των Πατέρων δεν γίνεται με το sola “scriptura” της Αγίας Γραφής, των Πατέρων κτλ., αλλά με την πράξη των Αγίων της Εκκλησίας.

Ας γίνουμε συγκεκριμένοι. Ο Άγιος Παίσιος αψήφησε τις Νεορθόδοξες αμπελοθεολογίες περί εθνοφυλετισμού, φονταμενταλισμού, ηθικισμού, ευσεβισμού κτλ., κτλ., κτλ. και κατέβηκε στη Θεσσαλονίκη -παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε εκείνη την περίοδο- για να διαμαρτυρηθεί για τη βλάσφημη ταινία του Σκορτζέζε.

Το ευτύχημα είναι ότι οι πιστοί ακολουθούν πάντοτε τη διδασκαλία και προπαντός το παράδειγμα των Αγίων της Εκκλησίας και όχι τους νεωτεριστές και εκκοσμικευμένους ιεράρχες και άλλους κληρικούς και λαικούς που επιδιώκουν να αποσυρθεί η Εκκλησία από το προσκήνιο της ζωής του Έθνους και να περάσει στο περιθώριο. 

ΠΕΡΙ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΩΝ. ΑΠ’ ΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ, Ο ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΓΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ


ΠΕΡΙ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΩΝ. ΑΠ’ ΟΤΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ, Ο ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΓΙΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΙΣΙΟ

Της Φαίης
=====

Νέα ήθη μας εισάγει ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος στην Εκκλησία, ο οποίος έκφρασε την αντίθεσή του στην διεξαγωγή των προγραμματισμένων συλλαλητηρίων για την Μακεδονία. Ο λόγος; Διότι «η Εκκλησία πορεύεται με αγάπη»!!

Ας μιλήσουμε, όμως, λίγο για αυτήν την ‘αγάπη’ που τόσο άφθονα ρέει από τα χείλη του Αρχιεπισκόπου μας. Μου θυμίζει την άλλη, την οικουμενιστικήπου μας ζητά επιμόνως να παραδώσουμε την Πίστη μας στους αιρετικούς, «από αγάπη». Έτσι και τούτη, μας ζητά να παραδώσουμε την Μακεδονία μας στους Σκοπιανούς, «από αγάπη».

Ας θυμηθούμε τον Άγιο Πορφύριο που έλεγε ότι όταν βλέπεις να γίνεται ένα κακό γύρω σου και δεν διαμαρτύρεσαι είσαι συνένοχος.

Ας θυμηθούμε τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά που έλεγε ότι η σιωπή είναι το τρίτο είδος αθεΐας.

Ας θυμηθούμε τον Άγιο Παΐσιο που έλεγε: «Σε αυτά τα δύσκολα χρόνια, ο καθένας μας πρέπει να κάνη ότι γίνεται ανθρωπίνως και ότι δεν γίνεται ανθρωπίνως να το αφήνει στον Θεό. Έτσι θα έχουμε ήσυχη την συνείδησή μας, ότι κάναμε εκείνο που μπορούσαμε. Αν δεν αντιδράσουμε, θα σηκωθούν οι πρόγονοί μας από τους τάφους!»

Ο Άγιος Παΐσιος ο οποίος το 1988 με αφορμή την βλάσφημη ταινία του Σκορσέζε ξεσήκωσε τους Πατέρες και βγήκε από το Άγιον Όρος για να παραβρεθεί στο συλλαλητήριο που έγινε στην Θεσσαλονίκη και να στηρίξει τον κόσμο, ενώ μάλιστα υπέφερε από πόνους στην κήλη.

Μας λέει η Εκκλησία να κάνουμε μούγκα στη στρούγκα; Μας λέει να είμαστε αδιάφοροι στο κακό; Είχαν οι Άγιοι που μιλούσαν, που ενεργούσαν, που αντιστέκονταν στο κακό λιγότερη αγάπη από τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο; Διότι όταν μας λέει ότι διαφωνεί με τα συλλαλητήρια επειδή «η Εκκλησία πορεύεται με αγάπη», είναι σαν να μας λέει ότι τα συλλαλητήρια είναι έκφραση μίσους. Μας λέει δηλαδή ότι ο Άγιος Παΐσιος κατέβηκε στο συλλαλητήριο επειδή είχε μίσος μέσα του, ενώ αυτός είναι όλος, μας όλος αγάπη!!!!

Ας πει κάποιος στον Αρχιεπίσκοπο ότι η αγάπη είναι αυταπάρνηση, είναι η θυσία του Εσταυρωμένου. Δεν είναι αγάπη να καπηλεύομαι το ‘μαγαζί Εκκλησία’ και να πουλώ ‘αγάπη’ με το τσουβάλι πίνοντας στην υγειά μου.

Φαίη για το ιστολόγιο ΑΒΕΡΩΦ, διαδυχτιακό θωρηκτό.

ΨΑΛΣΙΜΟ, ΨΑΛΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΦΩΝΙΑ



ΨΑΛΣΙΜΟ, ΨΑΛΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΦΩΝΙΑ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====

Στις 13 τρέχοντος οι ιεροψάλτες της Βασιλεύουσας βρέθηκαν στον Πατριαρχικό Οίκο στο Φανάρι, όπου τους υποδέχθηκε φιλοφρόνως ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος. Στην προσφώνησή του, ο Παναγιώτατος τόνισε εμφαντικά, μεταξύ άλλων, και τα πιο κάτω: «Οι Ιεροί Κανόνες και η όλη Παράδοσις της Ορθοδόξου Εκκλησίας έχουν ηυξημένες απαιτήσεις από εσάς, εις τας οποίας καλώς γνωρίζομεν ότι όλοι φιλοτίμως προσπαθείτε να ανταποκρίνεσθε κατά δύναμιν». 

Προσυπογράφουμε άχρι κεραίας τις υποδείξεις του Παναγιώτατου. Ουδεμία αμφιβολία ότι οι ιεροψάλτες -που είναι εκπρόσωποι του λαού του Θεού και ανήκουν στον κατώτερο κλήρο- έχουν ευθύνη κατά τη θεία λατρεία. 

«Ψάλλατε συνετώς» παραγγέλλει ο Ψαλμωδός. Ασφαλέστατα οι Ιεροί Κανόνες και η όλη Παράδοσις της Εκκλησίας έχουν οριοθετήσει τις υποχρεώσεις των ιεροψαλτών, ώστε να μην αυθαιρετεί ο οιοσδήποτε. 

Γι’ αυτό ερωτούμε: Ποίος των Ιερών Κανόνων και ποια υποχρέωση απορρέουσα εκ της όλης Παραδόσεως της Εκκλησίας επιβάλλει στους ιεροψάλτες να ψάλλουν προς τιμήν αιρεσιαρχών και αιρετιζόντων; Ή ποιος των Ιερών Κανόνων επιβάλλει να συντάσσονται ύμνοι προς τιμή αιρεσιαρχών; Και επειδή πάντοτε έχουμε σαν αφετηρία τα γεγονότα και όχι υποθέσεις και θεωρίες, υπενθυμίζουμε τα όσα τραγελαφικά και απαράδεκτα επεσυνέβηκαν στις 29.11.2014 κατά τον Εσπερινό του Αποστόλου Ανδρέου στον πατριαρχικό ναό. Γνωρίζουν καλώς οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ ότι τότε οι ιεροψάλτες του Ναού έψαλλον (εις ύφος πατριαρχικό συνάμα τε και βυζαντινό με όλους τους κανόνες της μουσικής) ύμνους προς τιμή του αιρεσιάρχου του Βατικανού Πάπα Φραγκίσκου. Έτσι, προεξάρχοντος του Παναγιώτατου, συνήργησαν, με τις συμπροσευχές τους, στην καταστρατήγηση και καταπάτηση σκαιότατα των Ιερών Κανόνων και της όλης Παράδοσης της Εκκλησίας. Απλώς υπενθυμίζω (για να μη μας διαφεύγει δηλαδή) τον ΣΤ΄κανόνα της εν Λαοδικεία Συνόδου «Περι του μη συγχωρείν αιρετικοίς εισιέναι εις τον οίκον του Θεού, επιμένοντας τη αιρέσει». 

Συμπέρασμα: Τους Ιερούς Κανόνες και την Παράδοση της Ορθοδόξου Εκκλησίας την σεβόμαστε, όχι επιλεκτικα, ούτε τμηματικά, αλλά στο ΣΥΝΟΛΟ της. Άλλως η παραφωνία που διαπράττουμε είναι μεγάλη, εκκωφαντική και ασύμμετρα επικίνδυνη, και ξεπερνά και αυτήν του μάντεως Βαρλαάμ (Αριθμ. κβ΄21-33).

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΔΟΧΕΙΑΡΙΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Με το άρθρο του, που παραθέσαμε στην αμέσως προηγούμενη ανάρτηση, ο Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Δοχειαρίου, Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος, βάζει τα πράγματα στη θέση τους.

Τι ωραία που τα λέγει ο ευλογημένος ο Γέροντας της Μονής Δοχειαρίου! Χωρίς εμπάθεια με το χαριτωμένο ύφος που γράφει!

Λέγει με παρρησία, χωρίς εμπάθεια, τα πράγματα με το όνομά τους για όλους και για όλα. 

Ενοχλούνται -φυσικά-, εντός και εκτός του Αγίου Όρους, διάφοροι που δέχονται τα βέλη της κριτικής του και υλακτούν με παφλάζουσα εμπάθεια και χαρακτηριστική κακοήθεια. 

Αλλά αυτό δεν είναι η καλύτερη απόδειξη ότι ο Άγιος Καθηγούμενος λέγει την αλήθεια; Αν είχαν επιχειρήματα θα τα παρέθεταν. Δεν θα κατέφευγαν σε χαρακτηρισμούς και σε προσωπικές επιθέσεις.

Λίγοι δυστυχώς, στις μέρες, λένε την αλήθεια. Μεταξύ αυτών ο Ηγούμενος της Δοχειαρίου.

Οι πολλοί προτιμούν να κολοκυνθίζουν τα πράγματα, να ρίχνουν άσφαιρα πυρά εναντίον των πτηνών του ουρανού που υπερίπτανται του πεδίου της μάχης, αντί να στοχεύουν τον επερχόμενο, σε απόσταση αναπνοής, πάνοπλο εχθρό.

Όλοι γνωρίζουν τις προδοσίες που διέπραξαν (και τις άλλες που έχουν στα σκαριά) σε βάρος της πατρίδας και της πίστης μας, οι εθνομηδενιστές και αντίχριστοι του ΣΥΡΙΖΑ.

Αλλά λίγοι, ή μάλλον ελάχιστοι, τολμούν να τις καταγγείλουν.

Η Ελλάδα μας ισλαμοποιείται, η Μακεδονία μας θα μπει στη δίνη νέου κύκλου αλυτρωτισμού των Σκοπιανών, οι οποίοι εμφανίστηκαν στα Βαλκάνια τον 7ον μ.Χ. αιώνα και έχουν την ιταμή απαίτηση να θεωρούνται απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου που έζησε μια χιλιετία νωρίτερα.!!!

Τη Βόρειο Ήπειρο την προδώσαμε από καιρό. 

Στη Θράκη μας ο Τούρκος Γενικός Πρόξενος Κομοτηνής, κατέστη υπερονομάρχης Θράκης. 

Στην Κύπρο ο Θεός να βάλει το χέρι Του γι’ αυτά που θα επακολουθήσουν.

Και, ενώ ο εχθρός βρίκεται εντός των τειχών, ημείς άδομεν -και δη κακόφωνα- των οικιών και των αγρών και των θαλασσών και των ουρανών ημών εμπιπραμένων.

Μακάρι ο Άγιος Θεός να δίνει υγεία και μακροημέρευση στον Άγιο Καθηγούμενο της Δοχειαρίου, για να λέγει με το χαρακτηριστικό γλαφυρό και χαριτωμένο ύφος των γραπτών του, την αλήθεια.

Ενοχλούνται, όπως είπαμε πολλοί και διάφοροι, από τα γραπτά του. 

“Για Λακεδαιμονίους να μιλούμε τώρα;”

ΤΟΥ ΣΦΟΥΓΓΑΡΑ Ο ΚΕΔΡΟΣ



ΤΟΥ ΣΦΟΥΓΓΑΡΑ Ο ΚΕΔΡΟΣ

Του Πανοσ. Αρχιμανδρίτη Γρηγόριου,  
Καθηγούμενου της Ι. Μ. Δοχειαρίου Αγίου Όρους
=====

Στὴν πατρίδα µου ὑπάρχει ἕνας τόπος ποὺ ὀνοµάζεται Σελλάδια ἀπὸ τὴν µορφολογία τοῦ ἐδάφους· µοιάζει καταπληκτικὰ µὲ τὴν σέλλα τοῦ ἀλόγου. Σ᾽ αὐτὸν τὸν τόπο τὰ µικρὰ κτηµατάκια ποὺ ὑπῆρχαν καλλιεργοῦντο ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ δὲν προέρχονταν ἀπὸ ψηλὰ τζάκια, ἀλλὰ ἦταν ταπεινοὶ χειρώνακτες τοῦ µεροκάµατου. Στὶς παρυφὲς τῆς ὑψηλῆς αὐτῆς πλαγιᾶς ὑπάρχει ἕνας αἰωνόβιος κέδρος µὲ φοβερὲς ἀναµνήσεις ἀπὸ τοὺς παλαιοὺς ἀνθρώπους, γνωστὸς µὲ τὸ ὄνοµα «τοῦ σφουγγαρᾶ ὁ κέδρος». Ἡ γιαγιὰ τῆς µάµµης µου, ποὺ ἔζησε τὰ χρόνια τῆς ἑλληνικῆς ἐπανάστασης, µοῦ διηγήθηκε ἀκούσµατα φρικτὰ καὶ φοβερὰ ἀπὸ τοὺς προγόνους της. Τὸ αἰωνόβιο αὐτὸ δένδρο εἶδε κρεµάλες ἀπὸ ληστοπεράτες, γιὰ νὰ πάρουν τὰ ὑποστατικὰ καὶ τὰ ὑπάρχοντα τῶν φτωχῶν ἀνθρώπων.
– Ποτέ, παιδί µου, µεσηµέρι ἢ ἀργὰ τὸ βράδυ µὴ περνᾶς ἀπὸ τοῦ σφουγγαρᾶ τὸν κέδρο. Οἱ πρόγονοί µας εἶδαν καὶ ἄκουσαν πολλά. Ἡ σκιά του εἶναι µοναδικὴ σ᾽ αὐτὴν τὴν περιοχὴ τοῦ κάµπου, ἀλλὰ ποτὲ µὴ τὴν ἐµπιστευθῆς. 

Ὁ προπάππος σου µοῦ διηγήθηκε:
– Διερχόµενος ἕνα αὐγουστιάτικο µεσηµέρι, ζήλεψα τὸν ἴσκιο του καὶ εἶπα νὰ γείρω λίγο νὰ ξαποστάσω, ὅπως κάθε ὁδοιπόρος τὶς ζεστὲς
µέρες τοῦ καλοκαιριοῦ, ἀπὸ τὸν κόπο τῆς πορείας. Ἕνας βαθὺς πόνος καὶ ἀναστεναγµὸς ξαφνιασµένο µὲ σήκωσε καὶ µιὰ φωνὴ µοῦ εἶπε «Μὴ ξαποσταίνης ἐπάνω στὸ αἷµα τῶν ἀδελφῶν σου. Δὲν ἀκοῦς ποὺ βοᾶ πρὸς τὸν Θεὸ µὲ ἀλάλητους στεναγµούς; Ἀπόβαλε κάθε ἴχνος ἀναισθησίας καὶ σήκω ἐπάνω».

Ἐµεῖς παιδιά, ὁσάκις περνούσαµε ἀπὸ κεῖ καὶ τὸν ἴσκιο του ἀκροθιγῶς ἀπολαµβάναµε, ἐπιταχύναµε τὸ βῆµα καὶ σταυροσηµειούµασταν, νὰ µὴ µᾶς βρῆ κακιὰ ὥρα. Ὁ δὲ νοικοκύρης τοῦ χωραφιοῦ οὐδέποτε καλλιεργοῦσε τὸν τόπο ἐκεῖνον. Ἄφηνε χέρσο τὸ χωράφι, γιὰ νὰ µὴν ἐνοχλήση αὐτοὺς ποὺ ἔφαγε ἡ κακουργία τῶν ἀνθρώπων. Ὑπῆρχαν καὶ ἄλλοι τέτοιοι τόποι στὸ νησί, ἀλλὰ αὐτὸς ἦταν ὁ τροµερότερος.

Ἀναλογίζοµαι τὶ διαφέρει ὁ τόπος ἐκεῖνος ἀπὸ τὰ χρόνια ποὺ διερχόµαστε. Τότε, κάπου καὶ ποῦ τόποι ποὺ ἦταν σταθµοὶ τῶν δαιµόνων. Τώρα, ἡ γῆ γέµισε ἀπὸ κέδρους τοῦ σφουγγαρᾶ, ποὺ φύτεψε καὶ εὔθαλε τὸ γένος τῶν Συριζαίων. Ποῦ νὰ ξαποστάσουµε; Ποῦ νὰ βροῦµε πηγὴ νὰ ξεδιψάσουµε; Ἐρηµώθηκε ἡ χώρα ἀπὸ τόπους ἀναπαύσεως. Περπατᾶς καὶ κοιτάζεις δῶθε-κεῖθε µήπως τὰ φαντάσµατα τοῦ ΣΥΡΙΖΑ ὄχι ἁπλῶς σὲ σκιάξουν, ἀλλὰ ἐν ριπῇ ὀφθαλµοῦ σὲ ἐξαφανίσουν. Χριστιανοὶ καὶ µὴ χριστιανοὶ διαβαίνοντας σ᾽ αὐτὸν τὸν κόσµο, σκιάζονται καὶ τὸν ἴσκιο τους ἀκόµα.

Στὸ τάδε σπίτι λήστεψαν. Τὸν γείτονα ποὺ ἀπονήρευτα ἄνοιξε τὴν πόρτα τὸν σκότωσαν. Τὴν γιαγιὰ στραγγάλισαν, γιὰ νὰ συλήσουν τὸν πενιχρὸ πορτοµανέ της. Σκότωσαν µπροστὰ στὴν ἐκκλησιὰ γιὰ τὸ φραγκοδίφραγκο ποὺ εἶχε ὁ παπποῦς νὰ ἀνάψη τὸ κερί.

Αὐτὸ τὸ αἷµα ποὺ βοᾶ, ὁ κρατῶν, καὶ ὄχι περικρατῶν τὰ σύµπαντα, δὲν τὸ ἀκούει; Καὶ ἔγινε τάχατες σπλαγχνικός, σὰν τὸν Φραγκίσκο τῆς Ἀσίζης, καὶ ἐλευθερώνει τοὺς βαρυποινίτες καὶ ἐγκληµατίες; Αὐτὰ ὄχι ἀπὸ παλιὰ ἀκούσµατα, ἀλλὰ ἀπὸ φρέσκα γεγονότα, πιὸ φρέσκα καὶ ἀπὸ τὰ ἀποπατήµατα. Νύχτα-µέρα περπατᾶς καὶ δὲν ξέρεις ποῦ νὰ πατήσης, γιὰ νὰ µὴ πατήσης τὴν µπατιλιὰ τοῦ κακούργου καὶ φονιᾶ. Ἐξωµολογήθηκε; Μετανόησε αὐτὸς ὁ ληστής; Ξεπλένεις τὸ πρόσωπό του στὴν χύση τῶν δακρύων του;

Δὲν τοὺς ἀποξηράναµε τοὺς κέδρους τοῦ σφουγγαρᾶ, ἀλλὰ καὶ δὲν τοὺς ποτίσαµε, δὲν τοὺς καλλιεργήσαµε. Τοὺς ἀφήσαµε στὶς µνῆµες ὄχι γιὰ ἀγαλλίαση, ἀλλὰ γιὰ θρήνους καὶ γιὰ κλαυθµούς. Ἂν δὲν µπορῆς νὰ τοὺς ξερριζώσης, τοὐλάχιστον µὴ φυτεύης καινούργιους. Ποιός θὰ συναντήση αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο καὶ δὲν θὰ πῆ «Κακὸ ποὺ πάθαµε»; Ποιός θὰ τὸν δῆ καὶ θὰ πῆ «Εἶδα τὸν ἄνθρωπό µου· εἶδα τὸν Θεό µου»; Φρεσκάραµε τὸν διάβολο καὶ τὸν βγάλαµε στὸν δρόµο. Ἀντὶ νὰ ἔχουµε συµπορευτὲς ἀγγέλους καὶ ἀρχαγγέλους, ἔχουµε δαιµόνους καὶ ἀντιχρίστους. Πῶς νὰ µὴν εἶναι τροµαγµένη ἡ πορεία µας; Πῶς νὰ µὴν εἶναι ὁ δρόµος µας γεµᾶτος σκιάχτρα καὶ φόβητρα; Ποῦ νὰ βροῦµε τὴν χαρὰ καὶ τὴν εἰρήνη;

Κάποτε περπατούσαµε σὲ δρόµο τῶν Ἀθηνῶν µὲ τὸν µακαριστὸ ἐπίσκοπο Λαρίσης Θεολόγο, τὸν ὅσιο καὶ ἅγιο. Ἐγὼ στὴν συντροφιά του περπατοῦσα ξέγνοιαστος, ἔνιωθα ἄγγελο Κυρίου νὰ µὲ συνοδεύη. Ἀλλὰ ξάφνου µιὰ ἀγριεµένη µορφὴ ἔσκιαξε τὸν ἐπίσκοπο, σταυροκοπήθηκε καὶ εἶπε «Σίγουρα αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος ἔχει λεγεῶνα»! Ἀγρίεψα µέσα µου, σὰν νὰ περπατοῦσα σὲ ἐρηµιὲς καὶ σκοτεινιές.

Πατέρα µου Θεολόγε, ἂν περπατοῦσες σήµερα, τί θὰ ἔλεγες; Ἡ Σωκράτους καὶ οἱ γύρω ἀπὸ αὐτὴν δρόµοι ἦταν ἐµπορικοί. Περπατούσαµε µικρὰ παιδιὰ ἀµέριµνα, γιατὶ οἱ ἐµπόροι µας ἦταν ἁπλοῖ ἄνθρωποι, ποὺ ἀγωνίζονταν γιὰ τὸν ἐπιούσιο ἄρτο καὶ ὄχι γιὰ νὰ ρηµάξουν καὶ νὰ ἁρπάξουν. Πηγαίνετε καὶ σήµερα νὰ τοὺς περπατήσετε. Φίδια ποὺ µᾶς ζώνουνε…

Παρακαλεῖς, παρακαλεῖς, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ σῴζων. Μαῦρες µορφὲς κυκλοφοροῦν, ἔφυγαν τὰ θηρία ἀπὸ τὶς ἐρήµους καὶ ἤρθανε στὴν πόλη. Ὁ παπποῦς ποὺ πωλοῦσε γιὰ νὰ ἔχουν οἱ ἄνθρωποι τὸ βρισκούµενο τῆς ἡµέρας, ἐκτελέστηκε, ἀφανίστηκε. Μακάρι νὰ εἶχα τὴν δυνατότητα νὰ τοῦ στήσω ἀνδριάντες στὶς γωνιὲς τῶν δρόµων γιὰ παρηγοριά.

Τώρα ὅµως στὶς µεγάλες πλατεῖες ἔστησαν ἀνδριάντες στοὺς ληστοπεράτες πολιτικούς. Στὴν Θεσσαλονίκη σὲ κεντρικὴ πλατεῖα ἔστησαν τὸν Ἐλευθέριο Βενιζέλο. Μιὰ πονεµένη µάννα ἅπλωνε τὰ χέρια της στὴν γῆ και παίρνοντας χῶµα τὸν µούτζωνε ὁσάκις περνοῦσε ἀπὸ κεῖ.
– Γιατί, µάννα, κάνεις αὐτὴν τὴν χειρονοµία;
– Αὐτός, παιδί µου, καὶ ἡ συρµαγιὰ τοῦ διαβόλου ἀπὸ νοικοκυραίους µᾶς ἔβγαλε στὸν δρόµο ξυπόλυτους καὶ πεινασµένους, γυµνοὺς καὶ ξεβράκωτους.

Καὶ ἐγὼ εἶπα µέσα µου ὅτι πράγµατι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος πρέπει νὰ εἶναι σὰν τὸν κέδρο τοῦ σφουγγαρᾶ καὶ πολὺ πιὸ φοβερὸς ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ εἶχα στὸν τόπο µου.

Πιὸ κάτω καὶ ἄλλος φρικτὸς κέδρος, ὁ Ἀνδρέας Παπανδρέου. Οἱ σπορεῖς τοῦ τρόµου καὶ τοῦ φόβου φυτώρια σήµερα, στολίδια σήµερα στὶς πρασιὲς τῶν πόλεων. Μὴ παραλείψετε καὶ τὸν ΣΥΡΙΖΑ νὰ τὸν φυτέψετε σὲ κεντρικὴ πλατεῖα γιὰ παρηγοριὰ καὶ παράκληση τῶν Νεοελλήνων.

Φούρια γιὰ τέτοια ἔπιασε τοὺς Συριζαίους. Ἀποφυλακίστε κι ἄλλους ἐγκληµατίες καὶ φυλακίστε αὐτοὺς ποὺ ἀντιδροῦνε στὸ σύστηµα τῆς ἀθεΐας καὶ τῆς ἀκολασίας. Καὶ µὴ ξεχάσετε καὶ ἐκκλησιὰ νὰ κάνετε καὶ κέδρους νὰ φυτέψετε ἀπ᾽ ἔξω, γιὰ νὰ παντρεύετε αὐτοὺς ποὺ διαστρέφουν τὴν δηµιουργία, αὐτοὺς ποὺ ξεµπαρκάρουν στὰ λιµάνια τῆς ἀκολασίας. Μόνο µὴ σᾶς διαφεύγει πὼς ὁ κέδρος δὲν ἀναπτύσσεται στὴν ἁλµύρα. Θὰ ἔρθη καιρὸς ποὺ θὰ κλάψετε, ἀλλὰ δὲν θὰ ἔχετε τὸν βοηθοῦντα καὶ θὰ ψάχνετε ἀπὸ τὰ ἄγρια καὶ ἀγκαθωτὰ φύλλα τοῦ κέδρου νὰ σφουγγίσετε τὰ δάκρυά σας, γιατὶ ἡ φασκοµηλιὰ καὶ τὸ θυµάρι καὶ τὰ µύρτια θὰ ἔχουν ξεραθῆ…

Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ



Ο ΑΓΙΟΣ ΓΑΒΡΙΗΛ Ο ΔΙΑ ΧΡΙΣΤΟΝ ΣΑΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ

Του ιστολογίου “Σύναξις Πατμίων, Άγιος Μακάριος ο Πάτμιος” 
=====

Για τις συμπροσευχές με αιρετικούς:

Μακάρι να μου έρθει κάποιος αιρετικός ή Βαπτιστής ή Μάρτυρας του Ιεχωβά. Θα τους βάλω να καθίσουν, θα τους ταΐσω και θα τους διδάξω τον καλό λόγο. Αλλά εγώ δεν θα φάω μαζί τους. Δεν θα καθίσω με απίστους. Κι αν έρθει κάποιος, εσύ μη σηκώνεσαι. Μη δώσεις τη θέση σου. Άφησε τον να καθίσει με τον εαυτό του. Δεν πήγες εσύ, αυτός ήρθε και κάθισε δίπλα στους πιστούς. Γι' αυτόν θα σηκωθούν όλοι;»

Για τον Οικουμενισμό:

Στην αρχή θα είναι μία αίρεση και αργότερα θα γίνει μεγάλο μπέρδεμα. Μετά την εμφάνιση του Oικουμενισμού θα έρθει ο Αντίχριστος.

Μία μέρα ήρθε κάποιος που πήγε να κάνει τον δάσκαλο στον Γέροντα Γαβριήλ γύρω από το  θέμα αυτό. Ο Άγιος Γαβριήλ, σαν να μην καταλάβαινε τίποτα, τον σταμάτησε και τον ρώτησε:

-Τι οικούμενα; Ποια οικούμενα και πράσιν’ άλογα. Δεν καταλαβαίνω!

ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ, ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΥΓΕΙΑ ΣΟΥ


ΤΗΣ ΠΟΠΗΣ ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ




ΤΗΣ ΠΟΠΗΣ ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ

(Σχόλιο για τον παπα Χάρλευ)

Της κυρίας Ελένης Λωρίτου
=====

Και σας τι σας ενδιαφέρει, κ. Τελεβάντο, αφού ο συγκεκριμένος πρωτότυπος και ιδιότυπος παπάς αρέσει στο ποίμνιό του, μια χαρά επικοινωνία έχει με το ποίμνιό του, το ποίμνιό του είναι ξετρελλαμένο μαζί του, γνώριζε την κ. Πόπη και την σχέση της με τον παπά και την επικροτούσε; Μην γίνεστε σας παρακαλώ αλλοτριοπράγμων! Όχι μόνο το ποίμνιο, αλλά και ο μητροπολίτης θα γνώριζε ή ωφειλε να γνωρίζει την κ. Πόπη, όπως γνωρίζει την παπαδιά με το μίνι, την παπαδιά-γκόμενα με το κολλητό τζήν, όπως γνωρίζει ή θα ώφειλε να γνωρίζει την κρίση στο γάμο των κληρικών με τα διαζύγια και τις παπαδιές να έχουν ξεσαλώσει, με τις πτώσεις των κληρικών. Όμως πού καιρός για τέτοια! Με αυτά τώρα θα ασχολούμαστε! Δεν μας μένει καιρός από τα τρεχάματα και τα συνέδρια! Άλλωστε μοντέρνοι άνθρωποι είμαστε συνεχιστές του "ελάτε όπως είστε." Για να είμαστε ειλικρινείς ενθαρρύνουμε την κάθε μοντερνωσύνη, την κάθε κιτσαρία και μετά βδελυγμίας αποστρεφόμαστε το καθωσπρεπίστικο λούκ της θεούσας, που είναι παρωχημένο και διόλου επικοινωνιακό. Η κάθε Χαρούλα, η κάθε Αρτεμούλα απέβαλαν τα μακρυά φουστάνια, τα κομποσχοίνια, τις πλεξούδες και υπό τα διδάγματα του οικουμενισμού υιοθέτησαν μία μεταμόρφωση, ένα σύγχρονο λουκ. Θα μου πείτε και ο δεσπότης τι θα κάνει; Τον αστυνόμο ή θα κρατά καμμιά μεζούρα για να μετρά την φούστα της Χαρούλας ή θα μπει μέσα στο τζην της παπαδιάς να δει πόσο στενό είναι; Όχι, δεσπότη μου, δεν είπαμε αυτό! Ούτε είπαμε να αφήσετε αμολάτο τον Δαμασκηνό για πεδίο δράσεως με φωνές. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ασκήσετε το ποιμαντικό σας έργο, εάν το θέλατε. Η εντύπωσή μου είναι ότι δεν το θέλετε, αντίθετα ενθαρρύνετε την κάθε κιτσαρία. Καλέστε, σας παρακαλώ, την Χαρούλα στο γραφείο σας και με καλό και πατρικό τρόπο πείτε της: Βρε κορίτσι μου, ξέρεις δεν θα πάθει κανείς καμμία κατάπληξη αν δει στην παραλία τους ωραίους πόδας και το βρακί σου! Όμως δεν τιμά εσένα, την ιερωσύνη και τον παπά που έχεις δίπλα σου.
Τώρα τι να πούμε, κ. Τελεβάντο, νομίζω ότι σε όλα τα επίπεδα πέσαμε στον πειρασμό να αρέσουμε στον κόσμο και όχι στον Θεό, πέσαμε στο αμάρτημα της ανθρωπαρέσκειας. Ο ίδιος ο επίσκοπος Ιγνάτιος είναι απορροφημένος στις δικές του ακροβασίες στις οποίες μιμητικά τον ακολουθεί ο παπάς, η παπαδιά, ο λαός. Οι γονείς πια δεν μπορούν να συμμαζέψουν τα παιδιά τους, όταν τα πρότυπα καταρρέουν, όταν η ευλάβεια αντί να ενθαρρύνεται πολεμείται. Η ίδια η Εκκλησία έχει μπει στην αποσύνθεση και στην πτωμαίνη και μάλιστα με το σύνθημα της ανανέωσης.

Κάποτε όμως θα έρθει και ο λογαριασμός των πεπραγμένων μας. Και αυτόν τον λογαριασμό, κ. Τελεβάντο, μην ανησυχείτε, δεν έχει καμμία διάθεση να τον πληρώσει ο πανέξυπνος επίσκοπος Ιγνάτιος. Ο επίσκοπος Ιγνάτιος έχει πολλά δικά του γραμμάτια ανεξόφλητα στην κοινή γνώμη και δεν έχει καμμία διάθεση να φορτωθεί και την κωλοφαρδία του παπα-Χάρλευ. Ο παπα-Χάρλευ θα πληρώσει τα γραμμάτιά του, τις μηχανές του, τα πέτσινα μπουφάν, τα δαχτυλίδια της Πόπης μόνος του. Ούτε που θα ασχοληθεί ο επίσκοπος Ιγνάτιος. Το πολύ-πολύ θα τον καλέσει ο πρωτοσύγκελλος, θα του μπήξει καμμιά φωνή και θα του παραδώσει τα δέοντα. Θα μου πείτε δεν θάπρεπε; Λέω μόνο ότι το θέμα έχει πολλά επίπεδα μερικά από τα οποία προαναφέραμε. Ας συμπληρώσουμε μόνο και ο δοκών εστάναι βλεπέτω μη πέσει.

Πάντως, παπα Χάρλευ μου, να σου πω κάτι; Φαίνεσαι γενικώς φευγάτος. Οι μηχανές αυτό μαρτυρούν. Ψιλοφευγάτη είμαι και εγώ και καταλαβαίνω την αγάπη σου γι’ αυτές. Τώρα θα μου πεις θεούσα με ποδήλατο κάπως τρώγεται -δεν είναι μόνο το βρακί της Χαρούλας- αλλά θεούσα με Χάρλευ δεν τρώγεται! Τι τα θες τώρα εσύ ένας ελεύθερος άνθρωπος με το παπαδαριό! Μην επιτρέψεις τον εξευτελισμό να σου μπήξει τις φωνές ο κοντός, κοντζάμ άνδρας! Πήγαινε μόνος σου να παραλάβεις τα χαρτάκια σου και μη περιμένεις κατανόηση και πατρική συμπεριφορά. Αν ήταν θα σου την είχαν δείξει και θα προλάβαιναν το κακό. Τουλάχιστον εξαρχής θα σου είχαν πει με κάθε ντομπρωσύνη, ότι δεν κάνεις για παπάς, δεν θα σήκωνες τους περιορισμούς. Είναι θέμα αγάπης πολλές φορές η σκληρή φαινομενικά γλώσσα.

Από ό,τι βλέπετε, κ.Τελεβάντο, εδώ στον Βόλο απολαμβάνουμε έναν αέρα πλήρους ελευθερίας! Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει, ό,τι γουστάρει. Η Χάρλευ του παπά, το ποδήλατο της θεούσας, το βρακί της Χαρούλας, το κολάν της παπαδιάς, τα δαχτυλίδια της Πόπης, γενικώς είμαστε μια απίθανη παρέα, εμείς είμαστε ... Και γιατί όμως να μην είμαστε; Σε ποιόν πέφτει λόγος; Αφού ο παπάς θέλει την παπαδιά του με μίνι ή με κολλητό τζήν -εδώ που τα λέμε ποιός μπορεί να την συμμαζέψει, έχει ξεσαλώσει- ή αφού το ποίμνιο του παπα Χάρλευ αγαπά την Πόπη και δεν έχει πρόβλημα, σε ποιόν πέφτει λόγος; Αφού το ποίμνιο του παπά και της παπαδιάς με το μίνι μέχρι το βρακί αρέσκεται στους νεωτερισμούς, στο να ντύνει τα κοριτσάκια παπαδάκια, γιατί αυτό ενοχλεί τους πιστούς της άλλης ενορίας; Όποιος δεν του αρέσει μπορεί να μην πάει στην αγία Παρασκευή, όπου ντύνονται τα κοριτσάκια, αλλά να πάει σε άλλη εκκλησία. Επίσης όποιος δεν γουστάρει τις μεταφράσεις του παπα Αλέξανδρου στο παλαιό κοιμητήριο, μπορεί να πάει στο νέο κοιμητήριο -έτσι και αλλιώς κοιμισμένος είναι- ή να πάει σε μιά άλλη ενορία που ενδεχομένως εκεί κάνουν μιά καλύτερη μετάφραση της αρεσκείας του. Αυτά γούστα είναι! Δεν πέφτει λόγος στον πιστό της κοντινής ενορίας πόσο μάλλον σε εσάς από την Νέα Υόρκη! Κάντε, σας παρακαλώ, την δουλειά σας και μην αλλοτριοπραγμονείτε τόσο φορτικά για το τι θα κάνει ο κάθε παπάς στην ενορία του με τους πιστούς του ή στο σπίτι του με την γυναίκα του. Εδώ δεν ασχολείται κοντζάμ δεσπότης παγκοσμίου ακτινοβολίας και ασχολείστε εσείς; Αυτό είναι το πρώτο χαρτί του παπαΑλέξανδρου που προσεχώς θα ξεδιπλώσει στην δικαστίνα και θα το τρίψει στη μούρη των πανεπιστημιακών καθηγητάδων. Άντε τώρα να τα βγάλεις πέρα με τον λεβέντη και τον καραμπουζουκλή! Όπως πάω με βλέπω καγκελάριο συνάδελφο της Μέρκελ.

Και ας ήταν μόνο ο Καραμπουζουκλής, κ. Τελεβάντο!

Ολόκληρα συνέδρια και ημερίδες γίνονται στα υψηλά standards της θεολογικής ακαδημίας, που ανάγουν το deal, την επικοινωνία, την χημεία σε ύψιστο θεολογικό κριτήριο. Ο σεβασμιώτατος αντιμετωπίζει όλα τα θεολογικά επιχειρήματα και όλες τις λέξεις που κανείς δύσκολα καταλαβαίνει όπως νοησιαρχία, μέθεξη, υπερβατικότητα, το άρρητον και αθέατον, όλα τα αντιμετωπίζει, όλα τα μαχαιρώνει με την ανατριχίλα της Κούλας. Όταν η Κούλα άκουσε την μετάφραση του Ιγνατίου ανατρίχιασε.
Το λέω και συγκινούμαι! Δεν είναι μόνο η Πόπη είναι και η ανατριχίλα της Κούλας! Τώρα η Πόπη μας πείραξε; Έπεσε λίγο παραπάνω deal, λίγη παραπάνω χημεία και να το test βγήκε θετικό!

Θέλω, δηλαδή, να πω, ότι γενικώς στην μητρόπολη Δημητριάδος γίνεται της Πόπης. Αυτό είναι ένα γενικό κλίμα όπου ευδοκιμεί η Πόπη, η Κούλα, η Χαρούλα, οι καλλιτεχνικές τάσεις του Καραμπουζουκλή, το ποδήλατο της θεούσας. Στο τέλος, όμως, η Πόπη έχει την χάρη και εγώ το κάγκελο. Στο τέλος εγώ θα κληθώ να πληρώσω της Πόπης το κάγκελο στην μητρόπολη Δημητριάδος. Η Πόπη βόλτα με την Χάρλευ και εγώ καγκελάριος!


Sunday, January 14, 2018

ΤΙ ΘΑ ΠΡΑΞΕΙ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ;



ΤΙ ΘΑ ΠΡΑΞΕΙ ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ Η ΙΕΡΑΡΧΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ;

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος, η Ιερά Σύνοδος, οι Μητροπολίτες Καλαβρύτων, Καβάλλας, Λαρίσσης, Μαρωνείας, Πειραιώς, Καλαμαριάς, Φλωρίνης, Κίτρους, Σιατίστης, Νέας Σμύρνης, Ξάνθης, Θεσσαλονίκης, Πατρών, Χίου, Σύρου, Βερροίας, Καστορίας κτλ., με δηλώσεις τους αναφέρθηκαν στο όνομα με το οποίο θα αναγνωριστούν τα Σκόπια και φαινομενικά είπαν τα ίδια πράγματα: Ότι δεν δέχονται τη χρήση του όρου Μακεδονία ή κάποιου παράγωγού της.

ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΤΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑΡΧΙΑ;
_______

1.) Ορισμένοι ιεράρχες, εν οις ο Σεβ. Νέας Σμύρνης Συμεών, ανησυχούν ιδιαίτερα επειδή η σχισματική Εκκλησία των Σκοπίων θα εκμεταλλευτεί την περίσταση και θα καταστεί η εστία και το κέντρο του αλυτρωτισμού των Σκοπιανών, αλλά και θα δημιουργήσει τετελεσμένα σε εκκλησιαστικά θέματα που θα επηρεάσουν δυσμενώς τις Διορθόδοξες σχέσεις.

2.) Ορισμένοι άλλοι ιεράρχες, εν οις ο Αρχιεπίσκοπος και ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, λένε μεν ότι είναι εναντίον της αποδοχής του όρου Μακεδονία, πλήν, όμως, διευκρινίζουν -με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο- ότι δεν θα παραστούν σε συλλαλητήρια. Εξέφρασαν την αντίθεσή τους -με Ανακοινώσεις, δηλώσεις και επιστολές-, για να μη δοθεί το όνομα Μακεδονία στους Σκοπιανούς, αλλά κατέστησαν εξίσου σαφές ότι δεν πρόκειται να αντιδράσουν αν γίνει αποδεκτό όνομα που θα περιέχει τον όρο Μακεδονία.

3.) Μια τρίτη ομάδα ιεραρχών, εν οις ο Μητροπολίτης Φλωρίνης και ο Μητροπολίτης Πειραιώς, δηλώνουν κατηγορηματικά ότι ουδέποτε θα αποδεχτούν τη χρήση του όρου Μακεδονία ασχέτως των υποχωρήσεων που θα κάνει η κυβέρνηση.

ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ;
________

Αυτό που μετρά, όμως, δεν είναι τι πραγματικά πρεσβεύουν οι ιεράρχες για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας, αλλά πώς θα συμπεριφερτούν πρίν γίνει οριστικά δεκτό ένα όνομα που υποσκάπτει τον Ελληνικό χαρακτήρα της Μακεδονίας μας. 

Εξίσου σημαντικό είναι το εξής ερώτημα: Πώς θα αντιδράσουν οι ιεράρχες μας μετά την συνομολόγηση της οποιασδήποτε προδοτικής συμφωνίας από τους ανάξιους εθνομηδενιστές κρατούντες;

Είναι αδιανόητο η Ιεραρχία να εστερνιστεί την θεωρία των διακριτών ρόλων, όπως την αντιλαμβάνονται οι άθεοι κρατούντες, οι οποίοι επιθυμούν να φιμώσουν την Εκκλησία. Όταν μιλούν για διακριτούς ρόλους οι άθεοι εννοούν: Η Εκκλησία δεν έχει σχέση με το έθνος. Επομένως αυτό δα έλειπε! Να δεχτούμε τις θεωρίες των Εκκλησιομάχων.

Θα είναι, επίσης, τραγικό, αν οι Ιεράρχες ακολουθήσουν τον παράσπονδο Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, που κάνει πλάτες στους άθεους εθνομηδενιστές για να προωθήσουν μια προδοτική λύση που εξυφαίνεται στα παρασκήνια.

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΕΙ ΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ
________

Η Εκκλησία, επιβάλλεται, όχι μόνον να παραστεί στα συλλαλητήρια, αλλά και να αναλάβει την διοργάνωσή τους, να φροντίσει να μαζέψει εκατοντάδες χιλιάδες -και γιατί όχι εκατομμύρια- πατριώτες, οι οποίοι να διατρανώσουν την αμετάκλητη απόφασή τους να αντισταθούν στα τεκταινόμενα. 

Τα συλλαλητήρια αυτά πρέπει να έχουν έντονα αντικυβερνητικό στίγμα, αλλιώς οι εθνομηδενιστές που μας κυβερνούν δεν θα τα λάβουν υπόψη.

ΟΙ ΙΕΡΑΡΧΕΣ ΜΑΣ ΗΤΑΝ ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΑΡΟΝΤΕΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
__________

Από ποιο αγώνα του έθνους δήλωσαν απόντες οι ορθόδοξοι ιεράρχες; 

Εμπρός, λοιπόν, στο δρόμο που χάραξαν οι Μακεδονομάχοι Καστορίας Γερμανός Καραβαγγέλης, ο εθνοιερομάρτυρας Χρυσόστομος Σμύρνης, ο Πελαγονίας Ιωακείμ, ο Κορυτσάς Φώτιος, ο Νευροκοπίου Θεοδώρητος, ο εθνομάρτυρας Γρεβενών Αιμιλιανός, ο Θεσσαλονίκης Αλέξανδρος, ο Σερρών Γρηγόριος, ο Μελενίκου Ειρηναίος, ο Βοδενών Στέφανος και οι άλλοι Μακεδονομάχοι ιεράρχες.

Τιμή και δόξα στους ήρωες Μακεδονομάχους ιεράρχες μας! Τιμή και δόξα σε όσους ιεράρχες βρεθούν στην πρώτη γραμμή του αγώνα για τη Μακεδονία μας.

Θα ενοχλήσουν -φυσικά- οι αγώνες τους τον Τσίπρα, τον Κοτζιά, τον Θεοδωράκη, τον Μπουτάρη, τον Γαβρόγλου και το υπόλοιπο σκυλολόι των εθνομηδενιστών, αλλά αυτή η αντίδραση των εθνομειοδοτών δεν είναι η καλύτερη απόδειξη ότι οι Ιεράρχες μας βρίσκονται στη ορθή πορεία πλεύσης;

ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΖΩΕΣ, ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΙ ΦΟΝΟΙ


ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΕΣ ΖΩΕΣ, ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΙ ΦΟΝΟΙ

Της εφημερίδας “Δημοκρατία”
=====

Στην Ελλάδα καθημερινά χάνονται ζωές και ουδείς λογοδοτεί για αυτό. Ετησίως γίνονται περίπου 150.000 εκτρώσεις, ενώ οι 30.000 από αυτές πραγματοποιούνται από νεαρά κορίτσια με ηλικία μικρότερη των 16 ετών. Αυτό ειπώθηκε σε συνέντευξη Τύπου με αφορμή το 6ο Πανελλήνιο Συνέδριο Γυναικολογικής Ενδοκρινολογίας.

Οι αριθμοί αποκαλύπτουν περισσότερες αλήθειες από τα υποκριτικά ευχολόγια πολιτικών και άλλων δημοσιολογούντων που «ανησυχούν» για την υπογεννητικότητα αλλά και για τα πρότυπα ζωής που υιοθετεί κατά καιρούς η νεολαία.

Οταν κάθε χρόνο 30.000 έφηβες καταλήγουν να αφαιρούν με νυστέρι από τα σπλάχνα τους το παιδί τους, επειδή το θεωρούν κάτι σαν «ατύχημα», άπαντες μπορούν να αντιληφθούν πού βαδίζει η χώρα μας.

Η Πολιτεία δεν έχει καμία οφειλή στο εαυτό της, στις γενιές που πέρασαν, σε αυτές που υπάρχουν και σε όσες έρχονται να προστατεύει την ανθρώπινη ζωή; Ο τερματισμός του βίου ενός εμβρύου δεν είναι φόνος; Η σχέση της γυναίκας αλλά και του άνδρα με το σώμα της γυναίκας και τη ζωή που φέρει εντός της είναι εργαλειακή; Τα έμβρυα πριν βγουν από τη μήτρα είναι κάτι σαν διακόπτες που επιτρέπεται να ανοιγοκλείνουμε; Μόνο αν καταφέρουν να βγουν ζωντανά στο φως του ήλιου λογίζονται ως άνθρωποι που απαγορεύεται να δολοφονούνται;

Ποιο είναι το ήθος που διδάσκει το κράτος, όταν διευκολύνει -αν δεν ενθαρρύνει κιόλας- τις εκτρώσεις; Για ποιες ανθρώπινες αξίες μιλούν οι «διανοούμενοι», οι δημοσιογράφοι και όσοι συμμετέχουν στους μηχανισμούς παραγωγής κυρίαρχης ιδεολογίας, όταν σιωπούν για το βουβό μακελειό και για τις εκατόμβες που γίνονται καθημερινά, για τις σφαγές των εμβρύων που θανατώνονται στις διάφορες κλινικές;

Οι εκτρώσεις είναι η μεγάλη ντροπή του σύγχρονου πολιτισμού. Ενα καθημερινό, μαζικό έγκλημα για το οποίο ελάχιστοι μιλούν αλλά όλοι τιμωρούνται για τη διάπραξή του. Ακόμα κι εκείνοι που δεν έχουν κάποια άμεση σχέση με τις εκτρώσεις πληρώνουν γι' αυτό το άγος με όλα τα προβλήματα και τις συλλογικές νόσους που προκαλεί η μείωση του γηγενούς πληθυσμού της πατρίδας.