Counter

Thursday, May 28, 2015

ΠΗΡΑΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΝ, ΠΗΡΑΝ ΤΗΝ...


ΜΑΥΡΗ ΕΙΝΑΙ Η ΨΥΧΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΤΗΝ ΑΠΟΦΡΑΔΑ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ 29ΗΣ ΜΑΙΟΥ, ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΑΛΩΣΕΩΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑΣ ΟΤΑΝ ΜΑΓΑΡΙΣΤΗΚΕ Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ, Η ΟΠΟΙΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΚΑΙ ΠΑΛΙΝ ΕΣΧΑΤΟ ΚΙΝΔΥΝΟ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΤΖΑΜΙ.

ΟΛΟΙ ΟΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΙ ΠΕΝΘΟΥΝ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΕΡΑ ΚΑΙ ΔΕΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ "ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΥΣ" ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΙΔΟΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ.

ΟΙ ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΜΙΚΡΟΨΥΧΟΙ -ΤΥΠΟΥ π. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΒΟΛΟΥΔΑΚΗ- ΠΟΥ ΥΠΟΣΚΑΠΤΟΥΝ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΘΡΟΝΟ ΩΣ ΘΕΣΜΟ ΟΥΤΕ ΜΑΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΝ, ΟΥΤΕ ΜΑΣ ΕΚΦΡΑΖΟΥΝ.

ΕΜΕΙΣ ΠΟΛΕΜΟΥΜΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ! ΟΧΙ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΘΡΟΝΟ ΩΣ ΘΕΣΜΟ.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΣΕΡΒΙΑΣ ΣΤΟΝ ΣΕΒ. κ. ΑΡΤΕΜΙΟ ΓΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΣΕΡΒΙΑΣ ΣΤΟΝ ΣΕΒ. κ. ΑΡΤΕΜΙΟ ΓΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Διαβάσαμε στη Romfea.gr:

“Η Ιερά Σύνοδος απέστειλε επιστολή προς τον πρώην Επίσκοπο Αρτέμιο, όπου μεταξύ άλλων αναφέρει: "Προκειμένου για την ενότητα της Αγίας μας Ορθοδόξου Εκκλησίας του Αγίου Σάββα, και για τη σωτηρία σας, καθώς και για τους υποστηρικτές σας, σας προσκαλούμε να ακολουθήσετε τον δρόμο της ειρήνης και της ενότητας με την Εκκλησία, έξω από την οποία δεν υπάρχει σωτηρία."

"Στην ειλικρινή μας πρόσκληση, παρακαλούμε να μας απαντήσετε, προφορικώς ή γραπτώς εντός τριών ημερών, ή το αργότερο πριν τη λήξη της παρούσας συνεδρίασης της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας της Σερβικής Ορθοδόξου Εκκλησίας", προσθέτει η Ιερά Σύνοδος στην επιστολή της.

Σε άλλο σημείο η Ιερά Σύνοδος τονίζει: "Καθηκόντως σας ενημερώσουμε ότι είμαστε διατεθειμένοι, να επιλύσουμε ικανοποιητικά το ζήτημα του κανονικού καθεστώτος σας, εάν πραγματικά θέλετε την ειρήνη και την ενότητα με την Εκκλησία."

"Σε περίπτωση άρνησής σας, Θεός φυλάξοι, η Σύνοδος της Ιεραρχίας είναι υποχρεωμένη, από δικό σας λάθος, να λάβει περαιτέρω τα τελικά κανονικά μέτρα" προσθέτει η Ιερά Σύνοδος στην επιστολή που υπογράφει ο Πατριάρχης Σερβίας κ. Ειρηναίος.”

Κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα αν η πρόσκληση είναι απλά πρόσκληση ή αστραπή πριν την βροντή.

Εννοώ αν είναι απλά πρόσκληση για να επουλωθεί το σχίσμα ή αν είναι προάγγελος αναθεματισμού του Σεβ. Αρτεμίου και όσων τον ακολουθούν μετά την ανυπόστατη χειροτονία βοηθού επισκόπου της Μητροπόλεως Ράσκας.

Προσευχόμαστε ο Θεός να ανοίξει τους οφθαλμούς του Σεβ. κ. Αρτέμιου για να δει ότι καθόλου δεν συμφέρουν την Εκκλησία τα σχίσματα. Ας μη διστάσει να αρπάξει από τα μαλιά την ευκαιρία που ανοίγεται με την πρόταση της Σερβικής Ιεραρχίας. 

Οι ιεράρχες της Εκκλησίας της Σερβίας από μακρού χρόνου προβαίνουν σε σωρεία οικουμενιστικών ενεργειών. Σ’ αυτό έχει δίκαιο ο Σεβ. κ. Αρτέμιος. Απλά η επιλογή του σχίσματος δεν είναι επιλογή. Είναι ο χειρότερος τρόπος να αντιδράσει κάποιος εναντίον του Οικουμενισμού. Ας επιστρέψει στη Σερβική Εκκλησία ως ιεράρχης -όπως φαίνεται να του προτείνει η πρόσκληση της Σερβικής Ιεραρχίας- και από την ενεργή θέση του στην Εκκλησία της Σερβίας ας καταθέτει τις θέσεις και τις διαμαρτυρίες του για κάθε οικουμενιστική ασχημία που παρατηρείται.

ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΡΟΥΜΑΝΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ



ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΡΟΥΜΑΝΩΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΥΣ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====

Χωρίς αμφιβολία, η αγία ψυχή του Μεγάλου Γέροντος Κλεόπα Ηλίε θα αγάλλεται και θα χαίρει. Μαζί του χαίρει και η ψυχή του π. Πετρώνιου Τανάσε και διότι οι Αγιορείτες συμπατριώτες του είχαν το θάρρος να ελέγξουν με ευγένεια και ήθος, αλλά και παρρασία πολλή τους οικουμενιστικούς ακροβατισμούς, αλλά και τις σχισματικές ενέργειες. 

Οι εν τω Άθωνι ασκούμενοι Ρουμάνοι πατέρες, με τις κρυστάλλινης διαυγείας θέσεις τους, καυτηρίασαν: 

α) τις ενέργειες του Οικουμενικού Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίου και συγκεκριμένα τις συναντήσεις του στην Ιερουσαλήμ, το Φανάρι και τη Ρώμη με τον αιρεσιάρχη του Παπισμού Φραγκίσκο, κατά τις οποίες συμπροσευχήθηκε μαζί του. Να θυμίσουμε ειδικότερα τις ευλογίες του Παναγιότατου προς τους Παπικούς στη φραγκοεκκλησιά της Πόλης, το λειτουργικό ασπασμό του με το Αιρεσιάρχη στον πατριαρχικό ναό, πράγμα για το οποίο πανηγύρισαν δεόντως οι Παπικοί, τους ύμνους προς τον Αιρεσιάρχη στις 29.11.2014. 

β) Οι Ρουμάνοι πατέρες δεν δίστασαν να καυτηριάσουν τη στάση της Ρουμανικής Εκκλησίας, που έστειλε εκπροσώπους της να συγχαρούν τον αιρεσιάρχη του Παπισμού, λες κι ήταν Ορθόδοξος προκαθήμενος. Φανταστείτε τον Άγιο Λεόντα Ρώμης να συγχαίρει τον Διόσκορο, τον Άγιο Αθανάσιο να συγχαίρει τον αρειανό Γεώργιο Αλεξανδρείας, τον Αγιο Νικόλαο και τον Άγιο Αντώνιο τον Μέγα να συγχαίρουν τον Άρειο!!! 

γ) Από την κριτική τους δεν παρέλειψαν ούτε τις συνόδους όσων Ορθοδόξων Εκκλησιών έστειλαν στη Ρώμη εκπροσώπους για να συγχαρούν τον Αιρεσιάρχη.

δ) Δεν χαρίστηκαν σε κανένα. Έψεξαν με παρρησία όσους επισκόπους, λοιπούς κληρικους, μοναχούς και λαϊκούς συμμετείχαν σε συγκρητιστικές διαθρησκειακές και διαχριστιανικές συναντήσεις. 

ε) Όμως από την κριτική τους δεν ξέφυγαν κι οι σχισματικοί, που ακρίτως εγκαταλείπουν την Εκκλησία για να πήξουν παρασυναγωγές και σχίσματα, προς έκδηλην αγαλλίασιν των οικουμενιστών. Οι Ρουμάνοι πατέρες ψέγουν όσους, ψευδέστατα και αναληθώς, υποστηρίζουν ότι η Ρουμανική Εκκλησία απώλεσε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος επειδή μέλη της παρασύρθηκαν στον οικουμενισμό. Όλους αυτούς τους «αποτειχιστές», όπως αρέσκονται να αυτοαποκαλούνται οι σχισματικοί, οι οικουμενιστές τους εξουδετερώνουν με μια κίνηση του μικρού τους δακτύλου. Αντί να ακολουθήσουν το παράδειγμα του δουν Αγίου Ιουστίνου Πόποβιτς, του Γέροντα Επιφάνιου Θεοδωρόπουλου και του π. Γεώργιου Γρηγοριάτη (Καψάνης) εγκαταλείπουν τη σωστική κιβωτό, την Εκκλησία. 

Συγχαίρουμε εκ μέσης καρδίας τους Αγιορείτες πατέρες που συνεχίζουν στην εποχή μας την αγιορείτική παράδοση της προάσπισης της Πίστεως, όταν τόσοι άλλοι κάνουν τον ανήξερο ή κοιμούνται ύπνον νήγρετον.

ΚΑΘΙΕΡΩΣΕ ΤΟ ΝΥΜΦΙΚΟ ΩΣ ΑΜΦΙΕΣΗ Ο ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ;


ΑΝΘΟΛΟΥΛΟΥΔΑ ΚΙ ΑΓΚΑΘΙΑ



ΑΝΘΟΛΟΥΛΟΥΔΑ ΚΙ ΑΓΚΑΘΙΑ

Της Χριστουφάντου
=====

Ὑπάρχουν σπίτια ταπεινά
πού ἔχουν ντενεκέδες,
ἐκεῖ φυτρώνουν γιασεμιά
κι ὄμορφοι μενεξέδες.

Ὕπάρχουν γλάστρες γυάλινες
παρτέρια στολισμένα,
ψεύτικα ροδοπέταλλα
μ᾽ ἀγκάθια χρυσαφένια.

Ὑπάρχει ὅ,τι δέν φαίνεται,
ἀλήθεια πού ματώνει,
ἄνθη καρδιᾶς ὑφαίνονται
κι ἀγκάθι δέ φυτρώνει.

Κι ἄν λαθεμένα ἐφύτρωσε
ἐκεῖνο δέν καρφώνει
γιατί στά ἀνθολούλουδα
τίποτε δέν ριζώνει.

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ, Η ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΓΓΑΝΩΝ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ, ΔΕΧΘΗΚΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ



ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ, Η ΜΟΝΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΓΓΑΝΩΝ ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ, ΔΕΧΘΗΚΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΥΟΥΣΑ

«Ήλθαν εις την Κύπρον πολλοί καλοί άνδρες από την Κωνσταντινούπολιν, και πολλοί καλογήροι» - Λεόντιος Μαχαιράς

Του θεολόγου κ. Β. Χαραλάμπους
=====

Ο  Κύπριος χρονικογράφος του 15ου αι. Λεόντιος Μαχαιράς στο σύγγραμμά του «Εξήγησις της γλυκείας χώρας Κύπρου», αναφερόμενος στη λύπη που δοκίμασε η βασίλισσα της Κύπρου Ελένη Παλαιολογίνα, όταν είχε μάθει για την  για την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους γράφει: «Και έχοντα και εις τους αυνγ΄ επήρεν ο άνομος Τούρκος την Πόλιν τη κη΄ Μαΐου, εποίκεν μεγάλην λύπην η άνωθεν ρήγαινα εις την Κύπρον· και ήλθαν εις την Κύπρον πολλοί καλοί άνδρες από την Κωνσταντινούπολιν, και πολλοί καλογήροι, και δια να τους αναπάψη, επήρεν τον Άγιον Γεώργιον τον επονομαζόμενον Μάγκανα και έκτισεν και εποίκεν τους μοναστήριν, και εχάρισεν χωργιά και πολλές ρέντες, δια να μνημονεύγεται».

Είναι ιστορικό γεγονός ότι στην Κύπρο κατέφυγαν πολλοί πρόσφυγες από τα μέρη της Κωνσταντινούπολης, μετά  την άλωσή της από τους Τούρκους.

Παρενθετικά να αναφέρομε ότι η βασίλισσα της Κύπρου Ελένη Παλαιολογίνα, ήταν κόρη του δεσπότη του Μωριά Θεοδώρου Β΄ Παλαιολόγου και σύζυγος του Φράγκου βασιλιά της Κύπρου Ιωάννη Β΄ Lusignan.

Η Μονή Αγίου Γεωργίου των Μαγγάνων επανιδρύθηκε από τη βασίλισσα της Κύπρου Ελένη Παλαιολογίνα και εκεί κατέφυγαν πολλοί μοναχοί που έφυγαν από τα μέρη της Κωνσταντινούπολης, μετά  την άλωση.  Η Μονή Αγίου Γεωργίου των Μαγγάνων, ήταν γνωστή και με το όνομα Μονή Αγίου Γεωργίου του Λάμποντος.  Σε παπικά έγγραφα του 13ου αι. αναφέρεται ότι μικρός ναός του Αγίου Νικήτα της περιοχής Μόρφου, υπαγόταν στη Μονή Αγίου Γεωργίου των Μαγγάνων. Σώζεται επίσης  χειρόγραφο του 15ου αι. που απέστειλε ο ηγούμενος της Μονής Αγίου Γεωργίου των Μαγγάνων Ακάκιος, προς τη Μονή του Αγίου Σάββα στην Παλαιστίνη (Παναγίου Τάφου αρ. 138).

Μονή Αγίου Γεωργίου των Μαγγάνων, υπάρχει και στα μέρη της Κωνσταντινούπολης, στον Μαρμαρά, την οποία είχε ιδρύσει ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ΄ Μονομάχος τον 11ον αιώνα.

Να αναφέρομε επίσης ότι στη Μονή Αγίου Γεωργίου των Μαγγάνων είχαν τελέσει την τελευταία τους ολονύχτια αγρυπνία, οι δεκατρείς Οσιομάρτυρες της Μονής Καντάρας, όταν ήρθαν από τη Μονή τους στη Λευκωσία, να ‘’λογοδοτήσουν’’ στον Λατίνο ‘’αρχιεπίσκοπο’’ της  Κύπρου Ευστόργιο, για την χρήση ενζύμου άρτου στη Θεία Λειτουργία. Μετά την τελευταία αυτή ολονύχτια αγρυπνία οι δεκατρείς Οσιομάρτυρες της Μονής Καντάρας, αφού ομολόγησαν την Ορθόδοξη Πίστη τους, είχαν υποστεί μεγάλα μαρτύρια από τους αιρετικούς Λατίνους.

Δυστυχώς η Μονή Αγίου Γεωργίου των Μαγγάνων καταστράφηκε από τους αμυνόμενους, λίγο πριν την άλωση της Κύπρου από τους Τούρκους το 1571, γιατί βρισκόταν  έξω από τα βενετικά τείχη.

Wednesday, May 27, 2015

Η ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ


Η ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΙ Η ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου

=====



Την Κυριακή του τυφλού, στις 17 Μαίου, ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Αμερικής κ. Δημήτριος λειτούργησε στην Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή της Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου.

Πολύ πνευματικός ο τρόπος που λειτουργεί ο Σεβασμιότατος. Φανερή η ευλάβεια, η σεμνότητα και η κατάνυξη με την οποία τελεί το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Το κήρυγμά του -όπως πάντοτε- υψηλού επιπέδου ήταν μια ανάλυση του Πεντηκοσταρίου. Μίλησε με πολλή αγάπη για την Πατριαρχική Μονή της Οσίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου και το έργο που επιτελείται εκεί. Ο Σεβ. κ. Δημήτριος έχει πάντοτε ένα καλό λόγο για όλους.

Αυτό που μας έκανε εντύπωση ήταν το σφρίγος και η αντοχή του. Πουθενά δεν διακρίναμε την παραμικρή κόπωση. Ακούραστος στη Θεία λειτουργία και στο κήρυγμα, ακούραστος και κεφάτος στην κοινοτική αίθουσα της Μονής στη συνέχεια που παρετέθη γεύμα για να τιμηθεί. Μίλησε με πολλή αγάπη στα παιδάκια που τον καλωσόρισαν και τον προσφώνησαν με πολύ σεβασμό. Τα επαίνεσε για την αγάπη τους για τα Ελληνικά γράμματα και την ορθόδοξη πίστη και κατέστησε έμμεσα σαφές ότι οι σχέσεις του με τον Παναγιότατο είναι άριστες. Αμέσως μετά την Οσία Ειρήνη Χρυσοβαλάντου ο Σεβασμιότατος -χωρίς να νιώσει την ανάγκη να ξεκουραστεί- θα πήγαινε στην Ανοιξιάτικη συναυλία της χορωδίας της Αρχιεπισκοπής.

Διερωτάται ο κάθε καλόπιστος άνθρωπος; Ποιος παραπλάνησε τα ομογενειακά μέσα -και στη συνέχεια ορισμένα έντυπα στην Ελλάδα- ότι δήθεν το Πατριαρχείο θέλει να τον διώξει από τον Θρόνο του παρόλον ότι νιώθει τόσο μεράκι και έχει τόσο ακμαίες δυνάμεις για να συνεχίσει το έργο του;

Ευτυχώς ο Παναγιότατος διέψευσε κατηγορηματικά τις διαδόσεις. Ούτε ο Πατριάρχης διανοείται να αντικαταστήσει τον Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, ούτε ο Σεβασμιότατος υπέβαλε παραίτηση.

Ένας επίσκοπος δεν έχει κανένα δικαίωμα να παραιτηθεί εκτός αν αδυνατεί λόγω σοβαρής σωματικής ασθενείας να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του. Ο επίσκοπος είναι ο πνευματικός πατέρας, και όχι ο μάνατζερ, μιας επισκοπής. Ως εκ τούτου, όπως ο σαρκικός πατέρας δεν μπορεί να πει στην οικογένειά του “παίρνω το καπέλο μου και φεύγω”, έτσι και ο επίσκοπος δεν έχει απολύτως κανένα δικαίωμα να παραιτηθεί επειδή “έτσι του κάπνισε” κατά τη λαική φράση. Αφού, λοιπόν, ο Αρχιεπίσκοπος Δημήτριος έχει τόσο ακμαίες και τις πνευματικές και τις σωματικές του δυνάμεις, βάσει ποιας λογικής ή βάσει ποιας εκκλησιαστικής παράδοσης επιτρέπεται να αποσυρθεί;

Η κυριαρχική παρουσία του π. Βασίλειου Βολουδάκη στον “Ορθοδοξο Τύπο” μόνον πηγή προβλημάτων θα αποβεί για την Εκκλησία. Αντί να πολεμά τον Οικουμενισμό (που είναι ο σκοπός που ιδρύθηκε η εφημερίδα), το τελευταίο του τερτίπι ήταν να ανακινήσει μέσω του Ν.Σ. θέμα αυτοκεφαλίας της Εκκλησίας της Αμερικής -την ώρα που ουδείς στις ΗΠΑ συζητεί τέτοιο θέμα και ενώ οι απειλές των Τούρκων σε βάρος του Πατριαρχείου και της Αγίας Σοφίας πυκνώνουν.

Όντως η αυτοκεφαλία μάρανε την Εκκλησία της Αμερικής!!! Εμένα μου λες! Για να σημειώσει νέες επιδόσεις σε οικουμενιστικές ασχημίες που δεν ονειρεύονται ούτε οι Φαναριώτες.!!! Αναφέρω μόνον ότι, όχι μόνον έχουν παντού φραγκοχορωδίες, αλλά άρχισαν συστηματικά οι γυναίκες να εκτοπίζουν τους άντρες από το αναλόγιο του ψάλτη.!!! Την αυτοκεφαλία τι την χρειάζονται;

ΕΠΙΠΛΗΤΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΟΥΜΕΘΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ



ΕΠΙΠΛΗΤΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΑΣΙΟΠΟΙΟΥΜΕΘΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ

Των πατέρων της Ρουμανικής σκήτης του Τιμίου Προδρόμου του Αγίου Όρους
=====

Επιπλήττουμε:
• τοὺς ἐκπροσώπους τῶν Τοπικῶν Ἐκκλησιῶν, οἱ ὁποῖοι κάνουν δογματικοὺς συμβιβασμοὺς καὶ ὑποστηρίζουν ἐκκλησιολογικὲς αἱρέσεις στὸν διαχριστιανικὸ καὶ διαθρησκευτικὸ διάλογο,
• τὸν Παναγιώτατο Οἰκουμενικὸ Πατριάρχη κ. Βαρθολομαῖο Α', ὁ ὁποῖος συμπροσευχήθηκε μὲ τὸν αἱρεσιάρχη «πάπα» Φραγκίσκο Α' στὸν Πανάγιο Τάφο, στὴ Ρώμη καὶ στὸ Φανάρι, ποδοπατώντας τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, οἱ ὁποιῖοι ἀπαγορεύουν μὲ τὸ ἐπιτίμιο τῆς καθαιρέσεως τὶς συμπροσευχὲς μὲ τοὺς ἑτεροδόξους,
• τοὺς Ἱεράρχες διαφόρων τοπικῶν συνόδων, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ τοὺς ἱεράρχες, ποὺ ἐστάλησαν ὡς ἐκπρόσωποι τῆς Ρουμανικῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ συγχαροῦν τὸν αἱρεσιάρχη «πάπα» Φραγκίσκο Α' στὴν ἐνθρόνισή του ὡς ἡγέτου τοῦ κράτους τοῦ Βατικανοῦ καὶ τῆς παπικῆς αἱρέσεως.
Ἐπιπλήττουμε, ἐπίσης, καὶ
τὶς ἐκκλησιαστικὲς συνόδους, ποὺ στάλθηκαν νὰ συμμετάσχουν σὲ μιὰ τέτοια ἐπαίσχυντη ἐκδήλωση.
• τοὺς ἱεράρχες, ἱερεῖς, διακόνους, ὑποδιακόνους, ἀναγνῶστες, μοναχούς, μοναχὲς καὶ πιστούς της Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι συμμετεῖχαν σὲ συγκρητιστικὲς διαθρησκευτικὲς καὶ διαχριστιανικὲς συναντήσεις καὶ ἔκαναν συγκρητιστικὲς συμβολικὲς πράξεις καὶ συμπροσευχὲς μὲ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ κοινώνησαν μαζί τους.
• ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ὑποστηρίζουν ὅτι στὴν Ρουμανικὴ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν ὑπάρχει πλέον ἡ Χάρις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἐπειδὴ κάποια μέλη της ἔπεσαν στὴν οἰκουμενιστικὴ πλάνη, σὰ νὰ ἀποσύρθηκε αὐτομάτως ἡ Χάρις ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Δὲν εἴμαστε ἐμεῖς οἱ σωτῆρες τῆς Ἐκκλησίας, ἀλλὰ ἡ Ἐκκλησία σώζει ἐμᾶς.
Ἀποστασιοποιούμαστε ἀπὸ τὴν ἐπαίσχυντη ἐνέργεια τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου νὰ προσκαλέσει στὸ Φανάρι τὸν ψευδεπίσκοπο τῆς Ρώμης, Βενέδικτο ΙΣΤ', τὸ 2006, ἀλλὰ καὶ τὸν ψευδεπίσκοπο Φραγκίσκο Α', τὸ 2014.
Ἀποστασιοποιούμαστε, ἐπίσης, καὶ ἀπὸ τὴν μνημόνευση τοῦ «πάπα» Βενεδίκτου ΙΣΤ' στὴν αἴτηση «Ὑπὲρ τοῦ ἀρχιεπίσκοπου...» τῶν εἰρηνικῶν.
Ἀποστασιοποιούμαστε, παραλλήλως, ἀπὸ τὶς ψευδευλογίες, τὶς ὁποῖες ἔδωσε ὁ «πάπας» Βενέδικτος ΙΣΤ' στὴν Ἐκκλησία τοῦ Αγίου ἐνδόξου μεγαλομάρτυρος Γεωργίου στὸ Φανάρι καὶ ἀπὸ τὴν ἐκφώνηση τῆς Κυριακῆς Προσευχῆς ἀπ' τὸν ἴδιο.
Ἀποστασιοποιούμαστε, ταυτοχρόνως, καὶ ἀπὸ τὴν ἐνέργεια τοῦ Παναγιωτάτου Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου Α' νὰ προσκαλέσει στὰ Ἱεροσόλυμα τὸν ψευδεπίσκοπο τῆς Ρώμης, Φραγκίσκο Α', γιὰ νὰ ἑορτάσουν μαζὶ τὴν ψευδὴ ἄρση τῶν ἀναθεμάτων, ποὺ ἀπαγγέλθηκαν τὸ 1054, καθὼς καὶ ἀπὸ ὅλες τὶς ἐνέργειες ὑπὲρ τῆς ψευδοενώσεως μὲ τὴν αἱρετικὴ παπωσύνη.
Δηλώνουμε δημόσια ὅτι οἱ ἐκπρόσωποι τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, οἱ ὁποῖοι κάνουν δογματικοὺς συμβιβασμοὺς καὶ λειτουργικὲς πράξεις, οἱ ὁποῖες ἔχουν καταδικαστεῖ ἀπὸ τοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας, ἐκπροσωποῦν μόνο τὸν ἑαυτό τους καὶ ὄχι ἐμᾶς, τοὺς πιστοὺς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας, τὸ πλήρωμά της.
Δηλώνουμε, ἐπίσης, ὅτι ἀποστασιοποιούμαστε ἀπὸ ὅλες τὶς οἰκουμενιστικὲς καὶ συγκρητιστικὲς ἐνέργειές τους καὶ περιμένουμε νὰ δηλώσουν δημόσια μετάνοια, ἐπειδὴ καὶ ἡ αἱρετικὴ καὶ ἑτερόδοξή τους ἐνέργεια ἔγινε δημόσια.
Σὲ μία ζῶσα Ἐκκλησία, ὅταν ἕνας ἐπίσκοπος διδάσκει μιὰ διδασκαλία ἀλλότρια ὡς πρὸς τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, οἱ ἱερεῖς ἐκείνης τῆς ἐπαρχίας ἔχουν τὴν δυνατότητα νὰ διακόψουν τὴν μνημόνευση τοῦ ἐπισκόπου, ὁ ὁποῖος διδάσκει δημόσια καὶ γυμνῇ τῇ κεφαλῇ τὴν αἵρεση, ἕως ὅτου θὰ κριθεῖ ἀπὸ τὴν Σύνοδο, σύμφωνα μὲ τὸν ιε' Κανόνα τῆς ΑΒ' Συνόδου τῆς Κωνσταντινουπόλεως. 
Γι' αὐτό, ἐμεῖς, κλῆρος καὶ λαός, διὰ τῆς παρούσης ὁμολογίας, ἐπιπλήττουμε τοὺς πατριάρχες, τοὺς ἐπισκόπους καὶ τοὺς πιστούς, ποὺ διδάσκουν τὴν αἵρεση, μὲ πόνο καὶ μὲ ἐλπίδα ἐπανορθώσεώς τους, γιὰ τὴν ὁποία προσευχόμαστε στὸν Ἀγαθὸ Θεό. 
Ἐπίσης, ἐπιπλήττουμε καὶ ἐκείνους, ποὺ δὲν προσπαθοῦν νὰ διορθώσουν τοὺς ἀδελφούς τους, οἱ ὁποῖοι ἔπεσαν στὴν οἰκουμενιστικὴ πλάνη, υἱοθετώντας μιὰ παθητική, ἐφησυχαστικὴ καὶ σιωπηλὴ στάση, τὴν ὁποία ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς βλέπει ὡς τὸ τρίτο εἶδος ἀθεΐας, μετὰ τὸν ἀθεϊσμὸ καὶ τὴν αἵρεση.

Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΡΟΝΤΙΟΝΩΦ


Ο ΑΓΙΟΣ ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΡΟΝΤΙΟΝΩΦ

Του θεολόγου κ. Ανδρέα Κυριακού
=====

Ο νεομάρτυρας του Χριστού Ευγένιος Ροντιόνωφ, γεννήθηκε στο χωριό Κουρίλοβο κοντά στη Μόσχα στις 23 Μαΐου 1977. Βαπτίστηκε σε νεαρή ηλικία και όταν έγινε δώδεκα χρόνων η ευλαβέστατη γιαγιά του το πήρε στην εκκλησία του χωριού, για εξομολόγηση και θεία κοινωνία. Κατά την εξομολόγηση ο ιερέας πρόσεξε πως ο μικρός δεν φορούσε σταυρό και του έδωσε ένα. Ο Ευγένιος από τότε δεν τον αποχωρίστηκε ποτέ. Τελειώνοντας τις σπουδές του εργάστηκε σαν επιπλοποιός, μέχρι που πήγε στρατιώτης. 

Στις 13.1.1996 βρέθηκε σε συνοριακό φυλάκιο στα σύνορα Τσετσενίας στο Βόρειο Καύκασο. Ένα βράδυ αυτός και τρεις άλλοι στρατιώτες σταμάτησαν ένα ασθενοφόρο για έλεγχο. Απ’ αυτό βγήκαν αστραπιαία δέκα Τσετσένοι ένοπλοι που τελικά τους συνέλαβαν αιχμαλώτους. Η μητέρα του Ευγένιου, μαθαίνοντας τα νέα, έφτασε στη Τσετσενία και έψαχνε να βρει το γιο της. Η προσπάθειά της δεν τελεσφόρησε διότι οι εγκληματίες ζητούσαν ένα υπέρογκο ποσό για λύτρα. Ο νεομάρτυρας έμεινε φυλακισμένος στην Τσετσενία για εκατό μαρτυρικές μέρες. Οι Μωαμεθανοί απαγωγείς του τον πίεζαν με ξυλοδαρμούς κι άλλα βασανιστήρια να αρνηθεί το Χριστό και να γίνει Μωαμεθανός. Αυτός δεν δέκτηκε και υπέμεινε καρτερικά τις κακουχίες. Τελικά οι απαγωγείς του αποφάσισαν να τον αποκεφαλίσουν. Λίγο πριν την εκτέλεση βλέποντας το σταυρό που φορούσε από παιδί του πρότειναν να βγάλει το σταυρό και θα του χάριζαν τη ζωή. Ο Άγιος αρνήθηκε κατηγορηματικά κι οι αιμοδιψείς δήμιοι του έκοψαν το κεφάλι. Ήταν 23 Μαΐου του 996 όταν συνέβηκε το μαρτύριο του Αγίου μέρα των γενεθλίων του και ήταν μόλις 19 χρόνων. Μετά από χίλια βάσανα η μητέρα του κατάφερε να πάρει το τίμιο λείψανό του και να το θάψει στο χωριό του. 

Από τότε πλήθος ανθρώπων μαρτυρούν ότι έχει κάνει πολλά θαύματα σ’ αυτούς που τον επικαλούνται με πίστη. Ο τάφος του έχει γίνει προσκύνημα των Ορθοδόξων.

Ο Άγιος Ευγένιος Ροντιόνωφ -όπως όλοι οι Νεομάρτυρες- συνιστούν τον μόνο ορθόδοξο τρόπο διεξαγωγής διαλόγου Ορθοδοξίας και Ισλάμ.

Κλείνω, αναξία χειρί, το σύντομο αυτό σημείωμα παραθέτοντας ένα Μεγαλυνάριο για το σύγχρονο αυτό Άγιο της Εκκλησίας:

Χαίρεις αθλοφόρων ο κοινωνός, 
σταυροφόρε μάρτυς και ακόλουθε του Χριστού, χαίρεις Εκκλησίας ο μέγας αντιλήπτωρ,
Ευγένιε Ρωσίας το νέον καύχημα. 

O ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚOΣ AΣΠΑΣΜOΣ ΠAΠΑ καὶ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ: ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ



O ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚOΣ AΣΠΑΣΜOΣ ΠAΠΑ καὶ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ: ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ 

Του περιοδικού “Ο Σωτήρ”
=====

α) Ποιά θέση μπορεῖ νὰ ἔχει ἕνας αἱρετικὸς καὶ μάλιστα ὁ κατ’ ἐξοχὴν αἱρετικὸς Πάπας στὴ λειτουργικὴ σύναξη τῶν Ὀρθοδόξων; Δὲν ἰσχύει γι’ αὐτὸν τὸ παράγγελμα «Τὰς θύρας, τὰς θύρας, ἐν σοφίᾳ πρόσχωμεν»;
β) Ὁ ἀσπασμὸς τῆς ἀγάπης δὲν δίδεται μόνο μεταξὺ τῶν συλλειτουργούντων Ὀρθοδόξων ἀρχιερέων καὶ ἱερέων, ἐφόσον φανερώνει τὸν σύνδεσμο τῆς ἀγάπης καὶ τῆς ἑνότητος ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ ποὺ εἶναι ἀπαραίτητος προκειμένου νὰ κοινωνήσουμε τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων; Ὁ αἱρετικὸς Πάπας εἶναι συνδεδεμένος μὲ τὴν ἐν Χριστῷ ἀγάπη καὶ ἑνότητα μὲ τὸν λειτουργοῦντα Ὀρθόδοξο κλῆρο καὶ τὸν ἐκκλησιαζόμενο λαό; Μπορεῖ νὰ κοινωνήσει τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων; Ἀσφαλῶς ὄχι.
γ) Τὸ Σύμβολο τῆς Πίστεως, ποὺ ἀκολουθεῖ μετὰ τὸν ἀσπασμὸ τῆς ἀγάπης, φανερώνει τὸ κριτήριο καὶ τὴ βάση τῆς Ὀρθοδόξου λατρευτικῆς συνάξεως. Εἶναι δὲ αὐτὸ ἡ κοινὴ πίστη, ἡ ἑνότητα τῆς πίστεως, τὸ «ἐν ὁμονοίᾳ» ποὺ ἐπιτρέπει καὶ τὸ κοινὸ Ποτήριο. Ὅμως ὁ αἱρετικὸς Πάπας καὶ κάθε αἱρετικὸς καὶ ἀλλόθρησκος ἀποκλείονται τῆς συμμετοχῆς στὸ κοινὸ Ποτήριο. Καὶ ἀποκλείονται, διότι οἱ ἴδιοι ἀποκλείουν τοὺς ἑαυτούς τους ἀπὸ τὴ γνώση τῆς Ἀληθείας, τὴν ὁποία ὁ Θεάνθρωπος Κύριος ἀπεκάλυψε καὶ οἱ Ἅγιοι βίωσαν, δίδαξαν καὶ ἀκτινοβόλησαν.
δ) Ὁ ἀσπασμὸς τοῦ Πάπα μὲ τὸν Πατριάρχη στὴ θρονικὴ ἑορτὴ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τὴν 30ὴ Νοεμβρίου 2014 εὐχαρίστησε τοὺς Παπικούς. Ὁ Καρδινάλιος Kurt Koch (Κοὺρτ Κόχ), συμπρόεδρος τῆς Μικτῆς Ἐπιτροπῆς Διαλόγου, σὲ συνέντευξή του στὴν ἐφημερίδα Avvenire σχολίασε: «Ἦταν μιὰ πάρα πολὺ ὄμορφη στιγμή, στὴν ὁποία θὰ πρέπει νὰ προσθέσουμε τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ Πατριάρχης κατὰ τὴ διάρκεια τῆς Θείας Λειτουργίας πῆγε πρὸς τὸν Πάπα γιὰ νὰ ἀνταλλάξουν τὸν ἀσπασμὸ τῆς εἰρήνης. Ἕνα γεγονὸς ἄνευ προηγουμένου, καθὼς σύμφωνα μὲ τὴν ὀπτικὴ τῶν Ὀρθοδόξων ὁ ἀσπασμὸς τῆς εἰρήνης συνιστᾶ ἤδη ἕνα σημεῖο ἑνότητας...» (amen.gr/article20127).

«Ἄνευ προηγουμένου» λοιπὸν ἡ ἀνεπίτρεπτη αὐτὴ ἐνέργεια τοῦ Πατριάρχου. Ἡ ἐνέργεια ὅμως αὐτὴ «λίαν εὔφρανε τοὺς κακοδόξους» καὶ ἐπλήγωσε καίρια τοὺς Ὀρθοδόξους. Τὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος περιμένει νὰ δεῖ στὰ πρόσωπα καὶ στὶς ἐνέργειες τῶν Ὀρθοδόξων ἡγετῶν του ἐμμονὴ στὸ Ὀρθόδοξο δόγμα, στὸ «πατροπαράδοτον σέβας»· γιὰ τὸ ὁποῖο ὁ φλογερὸς Στουδίτης μοναχὸς Ἰωσὴφ Βρυέννιος (1350-1431) ἔγραψε εἴκοσι πέντε χρόνια πρὶν ἀπὸ τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως: «Ἡ ὀρθόδοξος πίστις ἡμῶν, αὕτη δόξα, αὕτη γένος, αὕτη στέφανος, αὕτη καύχημα. Οὐκ ἀρνησόμεθά σε, φίλη Ὀρθοδοξία· οὐ ψευσόμεθά σε, πατροπαράδοτον σέβας· οὐκ ἀφιστάμεθά σου, Μῆτερ εὐσέβεια· ἐν σοὶ ἐγεννήθημεν, καὶ σοὶ ζῶμεν, καὶ ἐν σοὶ κοιμηθησόμεθα· εἰ δὲ καλέσειε καιρός, καὶ μυριάκις ὑπὲρ σοῦ τεθνηξόμεθα».

Δυστυχῶς οἱ καιροί μας τόσο στὰ πολιτικά, ὅσο καὶ στὰ ἐκκλησιαστικὰ δρώμενα δὲν διαφέρουν καὶ πολὺ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἰωσὴφ Βρυεννίου. Ἂς μὴν τὸ λησμονοῦμε...

ΠΗΓΗ: 

Χριστιανική Βιβλιογραφία